Daar zit ik dan. Weliswaar niet zoals Stringfellow Hawk op de stoel van de piloot, maar toch. Ook als een aan de goden overgeleverde passagier op de ‘achterbank’ is vliegen in een helikopter een geweldige belevenis. Een lang gekoesterde wens, voornamelijk aangewakkerd door de actieserie Airwolf, gaat nu in vervulling.
Zo spectaculair als de eindeloze achtervolgingen in Airwolf door moeilijk begaanbare canyons en over kale rotsformaties, wordt het traject Nice-Monaco nooit. De route is prachtig. Daar niet van. De Middellandse Zee strekt zich als een rimpelloze blauwe deken voor ons uit, de hoge golven slaan op de rotsen uiteen. Helaas is de rit in een vloek en een zucht voorbij.

In die twintig minuten vliegen maakt de piloot geen enkele keer aanstalten om het grof geschut in stelling te brengen en raketten af te vuren op de kliffen van de Cote d’Azur. Laat staan dat hij de turbo aanzet waardoor we van zijn levensdagen niet meer door vijandige toestellen worden achterhaald. Ook heeft de piloot geen speciaal rood knopje: dus de machinegeweren in de buik van het toestel blijven achterwege.

De fantasie slaat op hol tijdens deze reguliere helikopterlijnvlucht in Zuid-Frankrijk. Ik heb altijd al willen weten hoe het voelt om Stringfellow Hawk te zijn. De hoofdrolspeler, gespeeld door acteur Jan-Michael Vincent, is in de serie een stoere Vietnamveteraan. Hij krijgt, samen met zijn maatje Dominic Santini, van de Amerikaanse geheime dienst de opdracht een geavanceerde helikopter van de terrorist Khadaffi te stelen, die in Libië op een geheime plek verstopt is.

Dat lukt – uiteraard – en daar begint het verhaal van Airwolf. Een schier onverslaanbare futuristische helikopter die nog het meeste lijkt op een orka, donkergrijs van boven en wit van beneden. Om te zorgen dat-ie niet wordt gevonden, wordt het ding verstopt in een grot in Californië. Stringfellow Hawk moet in de serie niet alleen afrekenen met bad guys die alles doen om Airwolf te vernietigen of stelen, maar hij is ook nog eens op zoek naar zijn in de Vietnamoorlog vermist geraakte broer. Hij heeft in de helikopter de beschikking over allerlei snufjes waardoor Airwolf bijvoorbeeld onzichtbaar kan worden op radarsystemen. Vanaf januari 1984 loopt Airwolf drie seizoenen. De serie is in die jaren goed voor drie Emmy Awards, een prestigieuze Amerikaanse prijs voor de beste tv-series. Daarna krijgen de schrijvers te maken met de ene tegenslag na de andere. De acteur die de stunts doet voor Vincent overlijdt tijdens het opnemen van een achtervolgingsscène in het tweede seizoen. Vincent zelf heeft een alcoholprobleem dat zich vooral in het derde seizoen in volle hevigheid openbaart als hij met enige regelmaat dronken op de set verschijnt. Hij brengt vele uren in de gevangenis door vanwege openbare dronkenschap.

De Amerikaanse zender CBS haalt de serie om die reden (tijdelijk) van de buis. Later wordt de serie door USA Network overgenomen om een vierde seizoen (en tevens laatste) op te nemen met een volledig nieuwe cast, een nieuwe naam (Airwolf II) en een andere helikopter. De ‘originele Airwolf’ wordt verkocht aan de Duitse ambulance dienst. Op 9 juni 1991 stort de helikopter neer tijdens een zware onweersbui, waarbij drie passagiers om het leven komen.

Gepubliceerd op: 05.05.08 00:03, laatste update: 05.05.08 10:08