Over Trilogiport horen we van alle kanten: ‘komt uit de lucht vallen’. Hoezo, uit de lucht vallen? Op voorstel van de toenmalige fractievoorzitter van het CDA, Gerard van Rens, is de gemeenteraad van Maastricht nota bene in 2004 op werkbezoek geweest in Luik. Dat werkbezoek was speciaal opgezet rondom de vraag wat er in Luik gaat gebeuren bij de aan te leggen binnenhaven en de gevolgen daarvan voor Maastricht.

Al vanaf 1999 heeft Van Rens in de raad en de commissies geroepen dat wij ons in Maastricht te weinig aantrekken van de ontwikkelingen rondom ons. Letterlijk heeft hij meer dan eens gezegd dat de toekomst van Maastricht over de grens ligt.
De discussie is vaak gegaan over het al dan niet beweegbaar maken van de Wilhelminabrug vanwege ontwikkelingen in de scheepvaart die het op den duur noodzakelijk maken om de Maas voor vierbaks duwvaart geschikt te maken. Dit is altijd door wethouder Bovens, daarna Depondt en daarna Hazeu, niet ontkend, maar weggebagatelliseerd. (‘Dat loopt zo’n vaart niet.’)
Het werkbezoek in Luik maakte duidelijk dat de sluizen van Ternaaien (thans 2000 ton) nu worden vergroot naar 4000 ton en dat Rijkswaterstaat Nederland daar zelfs 10 procent aan bijdraagt!
Een en ander is noodzakelijk, omdat de Waalse regering het industriegebied van Wallonië via de Maas wil aansluiten op de Rijn. En via het Rijn-Main-Donaukanaal de Donau. Zodat er een scheepvaartverbinding ontstaat met de Oost-Europese landen, welke grote afnemers zijn van Waalse industriële producten.
Het internationale vaarverdrag maakt het noodzakelijk dat Nederland daarin participeert. Om die reden is inmiddels ook het Julianakanaal al aangepast tot 3000 ton en zijn daarvoor de bruggen bij Roosteren en Maasbracht 3 meter verhoogd.
Het enige obstakel tussen Luik en de Rijn is de Wilhelminabrug in Maastricht. Die zal er op den duur toch aan moeten geloven. Rijkswaterstaat heeft destijds dat ook uitdrukkelijk uitgehouden, toen zij die brug in verband met met de ontwikkeling van Mosae Forum overdroeg aan de gemeente Maastricht (men kon toen aan de westzijde de brug 1,40 meter verlagen). Het gedeelte over de vaargeul is daar buiten gehouden en kan dus wel degelijk beweegbaar worden gemaakt zoals bij de Servaasbrug.
Dat dit alles wel degelijk serieus is mag blijken uit de discussie destijds over voetgangersbrug Hoeg Brögk. Aanvankelijk wilde Jo Coenen die op pijlers in de Maas zetten, vier meter lager dan thans het geval is.
Rijkswaterstaat greep in en verbood pijlers in de Maas vanwege de stroming. De brug moest elf meter boven waterspiegel komen - nota bene een meter hoger dan de Kennedybrug. Dat grapje kostte de gemeente Maastricht toen zes miljoen euro extra. (Rijkswaterstaat zei zelfs dat men de Kennedybrug te zijner tijd nog een meter zou opvijzelen).
Hazeu zegt nu dat hij een brief heeft van Rijkswaterstaat waarin de Wilhelminabrug niet beweegbaar wordt. Als dat zo werkelijk zou zijn, waarom dan niet onmiddellijk een rekening naar Rijkswaterstaat gestuurd om de zes miljoen euro ten onrechte opgelegde verplichtingen van de Hoeg Brögk terug te vorderen? Uit dit alles blijkt maar weer dat wij nog steeds vanuit Nederland denken (zowel in Maastricht als in Den Haag) en dat wij niet zien wat er om ons heen gebeurt.
Kloar Loch moet weten dat men aan een dood paard trekt en dat de gemeenteraad dat allemaal weet
(al sinds 2004) en dat men collectief doet alsof er niets aan de hand is.
Bij de presentatie destijds in Luik over de grootscheepse havenplannen heeft toch werkelijk iedereen kunnen weten dat dit enorme logistieke gevolgen zal hebben, en dat dit niet per bakfiets vervoerd wordt. Maar ja, het is voor de huidige coalitie kennelijk zuur om achteraf vast te stellen dat de toenmalige CDA-fractievoorzitter Gerard van Rens een visionaire blik heeft.
Sic transit gloria mundi (zo vergaat de roem der wereld)

Jan Hoen, fractievoorzitter CVP Maastricht

Gepubliceerd op: 17.07.09 16:03, laatste update: 17.07.09 16:19