Soms veranderen filmlocaties in halve bedevaartsoorden. Sommige kaskrakers brengen een stroom van toeristen op gang die allemaal voet op ‘heilig' grondgebied willen zetten. Neem Lord of the Rings. Jaarlijks komen er vele duizenden fans naar de talloze plekken in Nieuw-Zeeland waar Frodo zijn strijd leverde in het fictieve Midden-Aarde. Er zijn zelfs complete tours door het land langs alle filmspots.
Ook ik stond me ooit in het gehucht Matamata, op de bewegwijzering keurig aangegeven als Hobbiton (de woonplaats van Frodo), te verbazen over de gelijkenis tussen wat ik zag en wat ik me uit de film herinnerde. Samen met tientallen andere reizigers. Hoe stom het misschien ook lijkt (want je betaalt als toerist een hoop euro's zonder ook maar één filmster in het echt te kunnen aanschouwen), het hééft toch wel iets om je voor een paar minuten op zo'n historische filmplek te bevinden.

Zou ik ooit naar Australië reizen, dan zou een bezoek aan Minyip zeker hoog op mijn verlanglijst staan. Dat paar honderd zielen tellende gehucht, honderden kilometers van Melbourne in de Australische outback, diende ruim twintig jaar geleden als decor voor één van de populairste series van down under: The Flying Doctors. Het dorp wordt, speciaal voor fans van de serie, al op kilometers afstand op de borden aangekondigd als Coopers Crossing, home of the Flying Doctors. Honderden toeristen rijden er graag voor om. En dat terwijl er ook hier helemaal niet zoveel te zien valt. Ja, het Majestic Hotel staat er, dat de ietwat zwaarlijvige en immer chagrijnige Vic Buckley runde samen met zijn nieuwsgierige vrouw Nance (in het echt ook een echtpaar trouwens). En ook de garage van de sympathieke automonteur Emma Plimpton bestaat nog.
Wie Minyip met een bezoek vereert, moet het vooral hebben van de typisch Australische, Victoriaanse sfeer die je er aantreft en die ook zo kenmerkend was voor The Flying Doctors, dat wereldwijd in de jaren tachtig miljoenen kijkers boeide. Ruim 220 afleveringen lang kwam een belangrijk onderdeel van het Australische gezondheidszorgsysteem aan bod: de zorg door de lucht.
Doktoren Geoff Standish, Tom Callaghan, Chris Randall, Rowie Lang en verpleegster Kate Wellings bedienden met een GAF Nomad het achterland waar mensen tientallen kilometers uit elkaar woonden. Bij ziekte, ongeluk en bevallingen rukten ze uit, maar ze hadden ook hun vaste spreekuur. Iedere aflevering draaide om een medische noodsituatie, waarvoor mensen in de outback zich meldden via de radiocentrale. De oproepen tussen het vliegtuig en het vliegveld zijn legendarisch: "Mike Sierra Foxtrot calling Victor Charlie Charlie.”
De afleveringen gaven een realistisch beeld van het werk van de vliegende artsen. De echte Flying Doctors konden op flink wat donaties van kijkers rekenen. Natuurlijk was er ook veel aandacht voor de persoonlijke beslommeringen van het medisch personeel. Hun liefdeslevens (Geoff en Kate, Tom en Chris, Emma en piloot Sam, Johnno en Rowie) en hoe ze zich met slechts een paar medebewoners in Coopers Crossing buiten werktijd moesten zien te vermaken, kwamen ook uitgebreid aan bod.
Het realistische van hun werk, het fictieve van de bewoners en het feit dat je als kijker die typisch Australische sfeer bijna vanaf het beeldscherm kon inademen, maakten van The Flying Doctors een absolute hit. De serie werd in tientallen landen uitgezonden, maar de doktoren waren vooral in Nederland mateloos populair. Hier hielden ze wekelijks zo'n 2,5 miljoen mensen geboeid.

Gepubliceerd op: 28.09.09 06:00