foto's
Mobiel:
Vul uw postcode in voor de weersverwachting in uw eigen woonplaats:
Vale trenchcoat, kromme rug en blik die het midden houdt tussen die van een dronken poedel en een aangeslagen bokser in de twaalfde ronde. Suf en morsig, zo kun je luitenant Columbo van de politie van Los Angeles het best omschrijven. Maar als je dat doet, ben je al net zo stom als alle moordenaars in de naar hem vernoemde politieserie. Bij Columbo, weergaloos neergezet door acteur Peter Falk, is niets wat het lijkt. Achter de façade van de verlopen politieveteraan gaat een van de meest briljante detectives uit de tv-geschiedenis schuil.
De 69 afleveringen van de serie – uitgezonden tussen 1971 en 2003 – verlopen allemaal volgens hetzelfde schema. In tegenstelling tot de meeste andere detectives zie je bij Columbo meteen in het begin wie de misdaad, meestal een moord, heeft gepleegd. Je weet zo als kijker veel meer dan Columbo, die steevast stuntelig begint aan de zoektocht naar de killer. Hij stelt ogenschijnlijk domme vragen, behandelt mensen met een duidelijk motief buitengewoon vriendelijk en focust regelmatig – tot verdriet van de veel beter geïnformeerde kijker – op de volstrekt verkeerde personen. Door zijn vreemde gedrag waant de echte dader zich veilig. En dan is het moment van Columbo gekomen. Als een hongerige vogelspin stort hij zich op zijn prooi. De killer raakt verstrikt in zijn eigen web van misleiding en bedrog, vaak zonder dat zelf door te hebben.
Pas als onze held aan het einde van een scène de legendarische zin ‘oh, just one more thing' uitspreekt, weet de killer dat het voorbij is. Columbo stelt dan die ene, briljante vraag, die het kaartenhuis van leugens laat instorten. Met één hand op zijn voorhoofd en een licht gekromde rug kijkt hij naar zijn ‘slachtoffer', op een manier die inmiddels legendarisch is geworden. De visuele beperking van acteur Peter Falk komt hem hierbij prima van pas. Falk heeft namelijk een glazen oog, dat dof in de oogkas tolt. Het gezonde kijkertje focust tegelijkertijd haarscherp op de moordenaar en fonkelt van sluwheid en onverbloemde pret. Niks poedel of suffe bokser: hier staat een politieman die zijn weerga niet kent. En op dat moment weet de killer het ook.
Columbo is wat je noemt een anti-held. In 1971, hetzelfde jaar waarin Clint Eastwoods ‘Dirty' Harry Callahan het symbool wordt van de echte Hollywood-cop, gooien de makers van Columbo het over een volstrekt andere boeg. Waar Dirty Harry zijn .44 Magnum laat spreken, gebruikt Columbo zijn hersenen. Waar Eastwood strak in het pak door het beeld stapt en de ene boef na de andere naar een andere wereld helpt, sloft Falk op afgetrapte schoenen en met steeds dezelfde vale trenchcoat van misdaad naar misdaad. Schietgrage agenten zijn er veel, maar er is maar één Columbo. De kwalificatie ‘uniek' is bij deze serie dan ook op zijn plaats.
Weet u eigenlijk wat de voornaam van Columbo is? Wel, officieel heeft hij er geen. In een aflevering komt even zijn legitimatiebewijs in beeld en hierop is met veel fantasie de naam Frank te ontwarren. En de makers van het spel Trivial Pursuit kregen ooit een rechtszaak aan hun broek omdat ze als antwoord op de voornaamvraag met ‘Philip' op de proppen kwamen. Een naam die gewoon uit de duim was gezogen door de auteur van een boek vol overbodige kennis. Die wilde vervolgens miljoenen van Trivial Pursuit voor het schenden van zijn copyright. De zaak kwam – in tegenstelling tot Columbo's boeven – nooit voor de rechter.
Gepubliceerd op: 26.10.09 06:00, laatste update: 24.06.11 22:39
