Vlak voor het binnengaan van het dolfijnentheater in de dierentuin was de eerste kriebel in de buik steevast voelbaar. Zouden ze dit keer mij uitkiezen? En hoe goed de voorstelling ook was, hoe mooi de beesten hun kunstjes ook deden, ik ging keer op keer teleurgesteld naar buiten. Wéér was het niet gelukt om terecht te komen in het bootje dat, voortgeduwd door de dolfijnen, een rondje door het bassin voer. Dat was voorbehouden aan slechts een paar kinderen.

Een trauma heb ik daar overigens niet aan overgehouden, maar het zwemmen met dolfijnen staat nu, jaren later, nog altijd hoog op mijn verlanglijstje. Iedere poging daartoe tijdens buitenlandse trips is tot nu toe jammerlijk mislukt.

Het thema van Flipper:

Misschien is het daarom dat het bekijken van oude afleveringen van Flipper zo'n leuke bezigheid is. Want laten we eerlijk wezen, het hebben van een tuimelaar als huisdier en de Atlantische Oceaan als achtertuin om in te zwemmen, dat is toch een droom van ieder kind?

De familieserie Flipper, op televisie tussen 1964 en 1968 en voorafgegaan door een film in 1963, sprak enorm tot de verbeelding. Hoofdrolspelers Bud en Sandy zijn daarin altijd in en op het water te vinden, in de buurt van het natuurreservaat Coral Key Park and Marine Preserve, waar hun vader Porter Ricks de opzichter van is. Dolfijn Flipper bevindt zich altijd in hun kielzog en zwemt rond in de lagune vlakbij hun huis. Zodra hij zich even niet laat zien, laten de jongens een soort toeter in het water zakken die hem moet laten weten dat zijn aanwezigheid gewenst is. Uiteraard is Flipper niet zomaar een dolfijn, want hij beschikt over enorme intelligentie. Of zoals in de begintune wordt bezongen: They call him Flipper, Flipper, faster than lightning, no one you see, is smarter than he.

Hij ziet het kwaad en onheil, dat uiteraard in elke aflevering volop voorkomt, al op kilometers afstand aankomen en treedt dan immer op als redder in nood en strijder tegen het kwaad. Het drietal is vrijwel onafscheidelijk en hun leven is één grote aaneenschakeling van spannende voorvallen. Dat de gebeurtenissen altijd volgens een vast patroon verlopen (gebeurtenis, noodsituatie, Flipper helpt zelf of haalt hulp, eind goed, al goed) nemen we voor lief.

Het is smullen van het fantastische beest en zijn vrienden in een heerlijke setting: aan de zonnige Amerikaanse oostkust dobberend op het water of racend in een speetboot. Wie een oude aflevering bekijkt, ziet meteen dat vrijwel alle actiebeelden in een studio zijn geschoten met een bewegende achtergrond. Maar de - zeker voor die tijd - prachtige onderwaterbeelden die volop de ruimte krijgen maken dat weer helemaal goed.

Niet alleen kinderen liepen weg met de serie Flipper. Ook tieners wisten het geheel bijzonder te waarderen. Met dank aan Luke Halpin, die de rol van de soms ietwat onverantwoordelijke Sandy voor zijn rekening nam. Hij wist vele harten van jonge kijkers te veroveren en veranderde in een waar tieneridool (heel begrijpelijk, want hij had zijn looks absoluut mee met zijn blonde lok en gespierde torso).

Verschillende dolfijnen ‘speelden' Flipper. Suzy, Patty, Kathy, Scotty en Squirt kenden alle vijf de trucjes van Flipper, behalve het beroemde lopen op de staart. Voor die truc werd een zesde dolfijn, Clown, ingeschakeld. En voor het typische Flipper-geluid gebruikten de makers een Kookaburra-vogel (ook wel lachvogel genoemd).

De belangstelling voor dolfijnen groeit in die jaren zestig enorm. Waarschijnlijk is het dan ook geen toeval dat in diezelfde periode verschillende dolfinaria, waaronder dat in Harderwijk, werden gesticht.

Gepubliceerd op: 16.11.09 00:03, laatste update: 16.11.09 09:14