Koos Föllings, directeur langdurige zorg bij de GGZ, is van plan om met een groep van honderd patiënten te beginnen. Dankzij behandeling en/of medicijnen zijn de mensen in staat vrij zelfstandig te wonen op het terrein van het instituut in Venray. Ook kunnen ze werkzaamheden verrichten. Het werk bezorgt ze een dagritme en vergroot het gevoel van eigenwaarde. Föllings: „Eén van de grootste problemen van psychiatrische patiënten is ledigheid. Ze hebben niets omhanden, waardoor de kans groot is dat ze vereenzamen. Daarom geven wij ze een baan. Uit zichzelf komen ze niet op tijd uit bed, maar wel als ze weten dat ze de hond van mevrouw Janssen moeten uitlaten, omdat zij anders niet naar de markt kan gaan.”
De GGZ-directeur verzekert dat patiënten niet verplicht moeten werken. „Ze mogen werken. Wij stimuleren het wel. En ons motto is: kan niet bestaat niet. Tenzij is aangetoond dat het niet kan.” Hij geeft als voorbeeld dat de twee bedrijfsrestaurants op het terrein van de GGZ in Venray grotendeels worden gerund door patiënten. „Ze krijgen minimale begeleiding, zodat ze zelf veel moeten regelen. En laten we eerlijk zijn: waarom zou iemand die af en toe stemmen hoort geen soep kunnen opscheppen?”
Op dit moment beschikt de GGZ in Venray tevens over een verhuisploeg, klussenbedrijf en computerwerkplaats. Er werken in totaal 36 patiënten. Directeur Föllings: „Werk is heel betekenisvol. Eén patiënte van ons, een moeder van rond de vijftig met drie kinderen, geeft een dag per week les en werkt een dag in het personeelsrestaurant. Ze zegt: ‘Ik moet er niet aan denken dat ik geen werk meer heb. Dan begin ik weer te piekeren en krijg ik weer problemen’.”

Gepubliceerd op: 04.12.09 06:00