Rare kwiebus of lulletje rozenwater werden ze genoemd: de bonenstakerige scheidsrechters, pubers, leraren, agenten en andere zonderlingen met een spichtig voorkomen, onhandig gedrag en chaotische bewegingen. In 1970 kregen ze ineens een andere bijnaam. Catweazle werden ze genoemd. Naar de vreemde, in lompen gehulde snuiter met het warrige spitsbaardje en het ongewassen piekhaar, die de held was uit de naar hem genoemde Britse tv-serie.

Razend populair was deze Middeleeuwse magiër, niet alleen bij kinderen maar ook bij volwassenen. Twee jaar maar was deze warrige spring in het veld te zien op de Nederlandse tv, in 1970 en 1971. In totaal 26 afleveringen, niet veel om tot zo'n grote populariteit te geraken. Maar wie een keer Catweazle en zijn pratende side-kick, de pad Touchwood, grappig had zien stuntelen en zijn vaak mislukkende toverspreuken had gehoord, was meteen een fan.

Even terug, ‘door het oog van de tijd', zoals Catweazle altijd zei. De serie gaat over een excentrieke maar aandoenlijke tovenaar, Catweazle. In de eerste aflevering ontsnapt hij aan de zwaarden van de Normandiërs door in een vuile slotgracht te springen. Doordat hij de verkeerde toverspreuk uitspreekt - hij wil proberen te vliegen - belandt hij 900 jaar verder, in het Engeland van de tweede helft van de jaren zestig. Voldoende voer voor 26 afleveringen kolderieke, knotsgekke situaties.

Na zijn landing verderop in de tijd sluit de verwarde tovenaar vriendschap met het roodharige ventje Edward Bennet, die hij Carrot (wortel) noemt. Als in een echte klucht moet Edward alle zeilen bijzetten om de Middeleeuwse snoeshaan geheim te houden voor zijn vader Mr. Bennet en diens boerenknecht Sam. Daarbij worden ze vaak geholpen door Catweazle's gekke magische trucs en vaste spreuk ‘Salmay, Dalmay, Adonay', nadat de slonzige bonestaak de zaak eerst behoorlijk in het honderd heeft laten lopen. Meestal omdat hij raar verschrikt van een moderniteit als een auto of water dat zomaar uit een kraan loopt.

In de tweede serie van 13 afleveringen trekt Catweazle op met Cedric Collingford, die door de tovenaar Owlface (uilengezicht) wordt genoemd. Het hoofd van het ventje heeft inderdaad de vorm van een uil. Hij is de zoon van een rijke Engelse lord, met een groot kasteel, waarin veel geheime nisjes en gangen zitten. Ideaal om de tovenaar te verstoppen of rustig op te bergen als hij het met zijn onhandigheid weer eens te bont heft gemaakt. Catweazle mag pas terugkeren naar zijn eigen tijd als hij alle tekens van de Dierenriem heeft verzameld. Uiteindelijk lukt hem dat ook en kan hij zijn droom waarmaken: vliegen. In een luchtballon verlaat hij Owlface om terug te keren naar zijn eigen tijd, waar magie niet als vreemde hocus pocus werd beschouwd en alles nog niet was onttoverd.

Het leukst waren de scenes, waarin Catweazle kennis maakt met allerlei moderne technieken, die 900 jaar eerder nog niet bestonden. Zoals wanneer hij voor het eerst een lamp ziet en hij onder de grond wil kruipen, bang voor ‘die in een flesje gevangen zon'. Zijn rare en tegelijk komische reacties op allerlei moderne snufjes vormden de grote charme van de serie. Vooral ook omdat Catweazle ze allemaal originele namen geeft: bijvoorbeeld ‘pratend bot' voor een telefoon en ‘elektrickery' voor elektriciteit.

Die speelsheid, met onverwachte wendingen en originele woordspelingen heeft Catweazle gemeen met andere succesvolle Britse series als Monty Python en bij ons Van Kooten en de Bie. En als je goed kijkt, zie je dat ook André van Duin vroeger goed heeft gekeken naar die rare kwiebus uit het Engeland van de Normandiërs. De serie heeft ook nu nog niks aan populariteit ingeboet. Er zijn nog regelmatig ‘Catweazle dagen'. Voor de vele fans die er nog steeds zijn van de serie, nu ook op dvd te zien. Al die lulletjes rozewaters, die nu als Catweazle door het leven gaan, zullen zich er niet laten zien. Want hoe aardig Catweazle ook werd gevonden en hoe populair hij ook was, niemand voelt zich gevleid als ze ineens roepen: "Hé, Catweazle. Al een beetje bij de tijd?”

Via de filmpjes bij dit artikel kunt u de aflevering 'The Curse of Rapkyn' (in het Engels) in zijn geheel bekijken.

Gepubliceerd op: 04.01.10 06:00