Het richtte zich volgens de tekst op de achterkant op ‘bestuurders met lef, die creativiteit durven organiseren en afkoersen op innovatie'. Met evenveel gemak zou je het een Handboek Leersologie voor beginners kunnen noemen.
De schrijvers hielden de vinger aan de polsslag van de tijd en spraken van de ‘dramademocratie' en ‘een overspannen natie zonder emotieremmers'. Ik citeer: ‘Emoties slopen niet alleen de politiek binnen. Ze werden ook en masse getoond na het overlijden van André Hazes. De massale rouwcultuur impliceert dat emoties worden getoond door personen die slechts in een losse of zelfs geen relatie staan tot de dode.' En: ‘Waar emotie sterk opleeft, zijn juist andere uitingen minder aanwezig, zoals ambachtelijkheid, ingetogenheid, rust, stoïcijns gedrag, zelfrelativering, nuchterheid, zakelijkheid, afstandelijkheid, ironie.'
Gisteren nam de stad Maastricht afscheid van Gerd Leers. Op grootse wijze, maar misschien af en toe ook een tikje over the top. De Markt had tijdens het volksadieu van gisteravond iets van de Amsterdam Arena in september 2004. De vertrekkende burgemeester kreeg een Hazesbegrafenis bij leven en welzijn. ‘Waar emotie sterk opleeft…' Enfin. Benieuwd wat de tweede, herziene druk van Inspirerend leiderschap in de risicomaatschappij daar straks over te melden heeft.

Gepubliceerd op: 27.02.10 06:00