
Kunnen een heteroseksuele man en vrouw gewoon vrienden zijn? Het meest gegeven antwoord op die vraag is ‘nee'. Vrouwen komen van Venus, mannen van Mars. U kent dat standaarduitgangspunt wel. Boeken zijn erover volgeschreven. Tijdschriften als Viva en Flair vinden altijd wel weer een nieuw excuus om aan dit uitgekauwde onderwerp een draai te geven. Conclusie: het kan niet, want het draait toch altijd uit op seks.
Ik heb het Prisma van de citaten er maar eens bij gepakt. Het hoofdstuk over de liefdesrelatie tussen man en vrouw telt zes pagina's. "Als een meisje aan een jonge man vraagt of haar haar leuk zit, is ze in haar hart al met hem in het huwelijk getreden”, zei de Amerikaanse schrijven Don Marquis ooit. Zijn Engelse collega Oscar Wilde omschreef het zo: "Een vrouw begint met zich tegen de avances van een man te verzetten en eindigt met zijn terugtocht af te snijden.”
Dus nee, het is niet vreemd dat de schrijvers van de film When Harry met Sally het personage Harry (gespeeld door Billy Crystal ) niet laten geloven in een vriendschap met een vrouw. Meg Ryan als Sally is aan het begin van de film overtuigd van het tegenovergestelde: "Ja, man en vrouw kunnen gewoon vrienden zijn. Ik heb een heleboel platonische vriendschappen met mannen en seks staat ons niet in de weg.”
Ik ben het overigens eens met de visie van Sally. Ik vier binnenkort mijn vijftienjarige vriendschap met M. en A. Jawel, vrienden van het vrouwelijk geslacht. Net als ik heteroseksueel. En toch gaat dat al jaren goed. Ik koester die hechte band. Wij worden niet geplaagd door allerlei gevoelens die daar een deuk in kunnen schoppen. En ja, we verschillen van elkaar. Enorm. Maar het is maar net hoe je daar mee omgaat. Vriend I. die mij wel eens betrapt op een vriendschappelijke omhelzing met M., zegt dat dit ‘erotische schijnbewegingen' zijn die vroeg of laat wel moeten uitmonden in… Nou ja, boodschap duidelijk. Nee, het is niet aan de orde. Maar als je dat bij hoog en laag blijft volhouden, is dat in de ogen van de meeste mensen toch een ongeloofwaardig standpunt.
Waarom mannen en vrouwen geen vrienden kunnen zijn
Kijk naar de film When Harry met Sally. Uiteindelijk belanden de hoofdrolspelers met elkaar in bed en dat verpest hun vriendschap voor een aantal jaren. Herkenbaar voor velen natuurlijk. Een cliché van jewelste ook, maar de chemie tussen Ryan en Crystal spat van het scherm. Door kenners wordt de film uit 1989 nog steeds beschouwd als een van de beste romantische komedies van de laatste 25 jaar.
"Tegen de achtergrond van New York wordt elke scène een klassieker of een bron van gedenkwaardige dialoogtekst”, zo staat in het boek 1001 films die je gezien moet hebben. Ook al wordt die opvatting geen kracht bijgezet door bijbehorende prijzen: de enige Oscar (voor scenario) die in het vooruitzicht ligt, wordt niet gewonnen en ook de vijf Golden Globenominaties worden niet verzilverd.
Toch zijn er na When Harry met Sally maar weinig films in dat genre gemaakt die kunnen tippen aan het niveau van Nora Ephron (scenario) en regisseur Rob Reiner. Love Actually, There's Something About Mary en Juno komen wellicht dicht in de buurt.
Meg Ryan beleeft in 1989 haar doorbraak. Haar neporgasme in een cafetaria is waarschijnlijk één van de beroemdste filmscènes ooit. De rol van mooie, neurotische en een beetje snobistische vrouw is haar op het lijf geschreven. In de film die begint in het jaar 1977 neemt ze Harry, die net klaar is met zijn studie, mee van Chicago naar New York. Aan het einde van de rit nemen ze afscheid, maar een paar jaar later komen ze elkaar weer tegen op een vliegveld en daarna nog een keer. Dan staat zij net op het punt haar vriend te verlaten en hij worstelt met een scheiding. Natuurlijk worden ze toch vrienden en - hoe onvermijdelijk - nog veel meer dan dat.
When Harry met Sally is een groot succes. Ryan wordt een veel gevraagd actrice. Ook al komt ze van het imago van ‘America's sweetheart' maar moeilijk af, zo beklaagt ze zich veelvuldig in interviews. Zij en Crystal zijn vaak uitgeroepen tot het beste ‘filmkoppel' ooit. Harry Conninck jr. die de liedjes uit de jaren dertig en veertig (waaronder It Had To Be You) opnieuw uitvoert, wordt een megaster in Amerika.
Gepubliceerd op: 07.06.10 07:30