Politieke fossielen hebben de eigenschap dat ze al hun vroegere voorzichtigheid laten varen. Daarom koketteert iemand als Dries van Agt op zijn oude dag niet meer met wielershirts maar met Palestijnse sjaals.

De majesteit dacht met de Lubberosaurus de oude recordpremier te hebben opgegraven. Ook de media toverden na zijn aanstelling als informateur verhalen uit de oude doos. Over hoe hij met anderen meedacht om vervolgens compromissen te te bedenken die heel goed klonken, maar die hij alleen zelf begreep. Over Lubberiaans, een onnavolgbare taal, met als schoolvoorbeeld de prachtzin: "Voor de voet weg moet dit probleemveld worden neergetunneld in een motie, om langs deze weg in lijn met de afspraken met het kabinet al zwaluwstaartend de pijnpunten snelstens en bestens af te concluderen."

Maar de Lubbers van 2010 heeft weinig van de oude. Hij lijkt wel op zijn Ria van vroeger: eigenlijk een heel gek mens. De informateur heeft spreekwoordelijke poep aan het geheim van Paleis Noordeinde en zegt de pers exact wat de vorstin zoal bewoog bij haar beslissing om juist hem te vragen.

Een dag later geeft hij VVD, PVV en CDA de opdracht om te gaan praten. Zonder zelf mee neer te tunnelen of te zwaluwstaarten. Nee, de informateur ontvangt voor de vorm nog Pechtold en Rouvoet, geeft Thieme een tikje op de billen en zit nog voor de middagsherry thuis bij Ria.

Gepubliceerd op: 24.07.10 06:00