Volgens Ernst Hirsch Ballin lijden veel ouders aan een alles verzengende achternaamtwijfel. De demissionair minister van Justitie komt hen tegemoet met een nieuwe wet die het mogelijk maakt om voor het einde van het eerste levensjaar terug te komen op de aanvankelijke keuze.

Soms is het goed als de overheid enige bedenktijd inbouwt bij wetten. Denk aan ingrijpende beslissingen als abortus en euthanasie. In dit geval is het zoeken naar de grote gedachte achter de optie om negen maanden wikken en wegen te verlengen met nog eens twaalf maanden.

Natuurlijk, alle baby's lijken op elkaar: roze, verkreukeld en lief. Knappe waarnemer die in dat stadium al kan zien of het een Vennegoor of een Hesselink is, om maar twee keuzemogelijkheden te noemen. Nu kan later nog gewijzigd worden op grond van gelaatstrekken. Of naar aanleiding van hapjes Olvarit die na toediening linea recta retour komen (typische Hesselink-afwijking). Of op basis van luiers vol spuitpoep (echt een onhebbelijkheid van de Vennegoors).

Het gevolg van Hirsch Ballins voorstel is dat de burger weer extra keuzes krijgt opgedrongen. Boven op wezensvragen over het aanwijzen van de stroomleverancier en de postbode, terwijl alle elektriciteit en brieven hetzelfde zijn.

Hirsch Ballin zaait twijfel over zaken die nauwelijks een kwestie zijn. Met de bijbehorende keuzestress. Al met al lijkt dit wetgeving die je zelf nog twaalf maanden extra bedenktijd zou toewensen.

Gepubliceerd op: 28.07.10 06:00