Venraai. Bij den winkelier v.D. te Merselo vervoegde zich eene vrouw tot het inkoopen van koffieboonen. Zij verzocht die boonen maar in eenen blikken kan, die zij in haar voorschoot droeg, te schudden. Nadat dit was geschied, plaatste de vrouw de kan voor een oogenblik op de toonbank, daar zij nog eenige boodschappen in de buurt moest verrichten. Bij terugkomst zou ze betalen. De vrouw kwam echter niet terug en het bleek later, dat de blikken kan geen bodem had, zoodat de boonen in de voorschoot verdwenen waren.
De Nieuwe Koerier, 14 november 1896


Venraij, Sinds eenige dagen zijn meer dan 100 personen benevens een aantal voerlieden voor de gemeente werkzaam, ter verbetering van den weg Venraij-Oostrum, en van den Nachtegaalschen Dijk in de richting van Deurne. De meeste van zijn zoogenaamde ‘pikonierders’, welke krachtens de verordening op de hand- en spandiensten, enkele dagen per jaar gratis voor de gemeente moeten werken, of een plaatsvervanger aanstellen. Voor vele werklieden is hiermee thans een centje te verdienen.
De Nieuwe Koerier, 14 november 1903


Roermond. In eene maandag alhier gehouden vergadering van den gemeenteraad werd de belasting van het bruggeld over de Maas gewijzigd. De automobielen betalen voortaan 30 cent, stoomfietsen* 8 cent, stoomwalsen en locomobielen** 1 gulden.
De Limburgsche Aankondiger, 14 november 1908

* verouderd woord voor motorfiets
** verplaatsbare stoommachine


Maastricht. Honderden jonge, krachtige Belgische mannen slenterden den heelen dag langs ’s Heeren straten, versierd met de nationale kleuren, die in de winkels worden verkocht. Velen hunner worden gevoed en gehuisvest in het vluchtelingenasyl.
Aa de buitengewone drukte op straat is het duidelijk te merken, dat de Belgische populatie met den dag toeneemt. Vóór het Belgisch consulaat op de markt is het steeds een druk geroezemoes van honderden Belgen, welke er rendezvous houden en den voorkomenden consul en zijn staf van ambtenaren overstelpen met vragen en werkzaamheden. De bevolking van Maastricht is oogenblikkelijk gestegen met ongeveer 12 procent, daar het aantal Belgen circa 4000 bedraagt.
De woningnood, die in gewone tijden reeds spreekwoordelijk is, wordt begrijpelijkerwijze nog grooter, daar de Belgen op alles wat leeg is of leeg komt beslag trachten te leggen. Over de brood- en melkprijzen zijn de klachten algemeen; per kilo is het roggebrood, het volksvoedsel bij uitnemendheid in deze dagen, 3 à 4 cent duurder dan in de omliggende gemeenten; de melkprijs bedraagt 12 cents per liter.
Zoo juist is door den commandant van het veldleger bepaald, dat het sluitingsuur der herbergen (sinds het uitbreken van den oorlog 10 uur s avonds) weer op 11 uur wordt gesteld. Dit is te danken aan de omstandigheid dat sedert 1 november de laatste trein uit Holland ná 10 uur des avonds arriveert. Dan liepen nog dozijnen menschen rond om huisvesting doch vonden alles potdicht.
Wat betreft den uitvoer van brood, kaas, petroleum, zout, deze overtreft nog iedere beschrijving. Hier in de stad publiceerden vele winkeliers (in het Fransch natuurlijk) dat ze permissie hebben van kaas-uitvoer. En zoo gaan er nog duizenden kilo’s Hollandsche kaas over de grenzen, ondanks het formele regeeringsverbod. Het zijn partijen kaas die vóór het verbod schijnen gekocht te zijn. Sinds de laatste dagen is er veel vraag naar stokvisch: in groote massa’s wordt stokvisch geëxporteerd.
Nieuwe Sittardsche Courant, 14 november 1914

Gepubliceerd op: 14.11.11 00:03