Di Rupo is een pauw die graag met zijn veren pronkt. Heeft altijd een make-updoosje bij zich. Politiek kan niet zonder cosmetica. Vaak trekt Di Rupo zich even terug om zijn Italiaanse bol bij te werken. Ongetwijfeld heeft dat bijgedragen aan de duur van de kabinetsformatie.

De man heeft iets guitigs, hij straalt optimisme uit. In zijn ogen twinkelt de trots van de straatarme Italiaanse immigrantenzoon die het in zijn nieuwe vaderland gemaakt heeft. En dan dat strikje dat hij altijd draagt. Links is Walloniė, rechts Vlaanderen. Zelf zou hij graag het elastiekje zijn dat de hele zaak bijeen houdt.

Toch mag ik hem wel. Je ziet direct: dit is geen politicus van dertien in een dozijn. Ik hoop alleen dat Di Rupo nog wat energie uit zijn make-updoosje kan halen. Is hij na een slopende formatie van 541 dagen niet te moe om nog te regeren? Bij sommige insecten wordt het mannetje na de geslaagde geslachtsdaad door het vrouwtje doodgebeten omdat hij verder toch tot niets meer in staat is. De politiek hanteert het humanere middel van de motie.

De Waal Di Rupo wil nu goed Nederlands leren spreken. Daar is hij de afgelopen zestig jaar niet aan toe gekomen. De cursus kan wel even duren. Hij vroeg de Vlamingen deze week ‘keduld en bekrip'. Ach, dat zal hij zeker krijgen. Nog voor ze de eerste Belgische lucht inademen zitten Vlamingen vol keduld en bekrip. 

Gepubliceerd op: 09.12.11 06:00