U kent dat misschien. Sta je op een nieuwjaarsreceptie op een bitterbal te blazen, duikt er naast je plotseling iemand op om je, ongevraagd, op een half spottend/half belerend toontje te vragen hoe het gaat met afvallen. En dan moet je alle zeilen bijzetten om het nieuwe jaar niet al te beginnen met een forse portie zinvol geweld.

Enfin. Eén ding dat ik wel kwijt wil is dat ik in 2012 meer tijd offline wil doorbrengen. Nu was 2011 al het jaar waarin ik steeds minder ging kwetteren op de digitale snelweg, maar er valt nog veel winst te behalen. Ik moest lachen om die passage in de conference van Youp van 't Hek waarin hij het dwangmatige gedrag persifleerde van mensen die altijd en overal hun telefoons staan te checken op de allerlaatste digitale scheet van iemand anders. Ik lachte in zekere zin om mezelf, om wie ik dreig te worden.

Er is, ik verzin dit niet, een groep op het internet van mensen die met hun telefoons foto's maken van mensen die hun telefoons gebruiken. De houdingen die de mensen aannemen op die foto's zijn het laatste hoofdstuk in de evolutie. U kent dat plaatje van de aap die steeds meer rechtop gaat lopen en uiteindelijk mens is? De mens van nu kijkt niet meer trots en rechtop de wereld in, maar tuurt, voorovergebogen, naar een lichtgevend schermpje in zijn handen waarop zijn duimen en vingers de sabeldans doen. Wat er om hem heen gebeurt ziet hij niet en hoort hij niet. En hij zwijgt.

Gepubliceerd op: 02.01.12 07:00