Italië-correspondent Bas Mesters trok deze week parallellen tussen de gebeurtenissen rond de Costa Concordia en de nog grotere actualiteit. Hij presenteerde kapitein Francesco Schettino (“Ik viel per ongeluk in de reddingsboot” en “Het is donker”) als de representant van het oude, alle regels ontduikende Italië en commandant Gregorio de Falco van de kustwacht (“Ga aan boord, lul!”) als de vertegenwoordiger van het nieuwe, meer verantwoordelijke Italië.
Het riep de vraag op hoe de Nederlandse ‘kapiteins’ opereren op rampzalige momenten. Ze vallen misschien niet per ongeluk in de reddingsboot. Maar alle protocollen en draaiboeken ten spijt, blijkt achteraf vrijwel altijd dat er met de regels een loopje is genomen.
De sloep waarmee gezagsvoerders zich hier aan hun verantwoordelijkheid kunnen onttrekken komt na afloop langs varen en heet ‘onderzoekscommissie’. Een groep wijzen studeert heel lang op de zaak om tot de conclusie te komen dat iedereen een beetje schuld heeft en dus niemand heel erg.
Zo mogelijk nog erger, is de manier waarop je in Nederland aangeeft dat je kapitein wilt worden. Nooit een volmondig “Ja, ik wil”. Altijd varianten op Blekeriaanse “Als er geen paard meer te vinden is binnen de partij, komt er een Gronings paard om aan te spannen”. Kapiteins in Nederland willen altijd de indruk wekken dat ze per ongeluk op de boeg terecht komen.
Niemand die het nog gelooft. Iedereen denkt op z’n De Falco’s: “Ga gewoon aan boord, lul!”

Gepubliceerd op: 21.01.12 07:00