Zoon van Toon heeft niemand nodig

Ellen Evers (links), Maurice Hermans en Esmée Dekker met muzikanten Harrie Herfst, Rob Mennen en Patrick Eijdems op de bühne.

Ellen Evers (links), Maurice Hermans en Esmée Dekker met muzikanten Harrie Herfst, Rob Mennen en Patrick Eijdems op de bühne. © foto Ermindo Armino

Maurice Hermans (66) kopt hem zelf gelijk in. Er zullen mensen zijn die denken: ach, daar heb je weer een zoon van zo’n rijke, beroemde vader die maar al te graag zelf in de spotlights staat. En eerlijk is eerlijk, Maurice is ook vaak degene die het woord voert als er een anekdote over Toon Hermans opgelepeld moet worden.

Ruud Maas

Die op zolder in een doos nog een nieuw oud gedichtje vindt. Die dan meestal spreekt over Toon en niet over ‘pap'. Maar als er iets duidelijk wordt in Zo'n Toon - Persoonlijke hommage aan Toon Hermans dan is het wel dat Maurice hier niet staat om simpelweg een graantje mee te pikken van de nostalgische gevoelens die een groot deel van Nederland nog ervaart bij een van de grootste conferenciers die ons land gekend heeft. Daarvoor is het verhaal dat hij vertelt te puur. Recht uit het hart verklaart een van de drie zoons van Toon hoe het is om zo'n fenomeen als vader te hebben.

Ontmoeting

Prachtig vaak, maar af en toe ook niet. Als kind, zingt hij, zou je willen dat zo'n vader gewoon boer of bakker was. Hermans vertelt over de ontmoeting tussen Rietje en Toon en over hoe Toon in Valkenburg romantisch twee gouden ringen kocht en dat het paar die nooit meer af zou doen. Maar ook over de moeilijke laatste periode van zijn vader, als hij zijn grote liefde kwijtraakt wanneer zij ernstig ziek blijkt. Het zijn geen nieuwe verhalen - we lazen ze al of zagen ze in de Toon-musical met Alex Klaasen - maar uit de mond van De Zoon komen ze toch intenser binnen. Zeker met de vele archieffoto's die op een scherm achter hem verschijnen.

Respect

Maurice Hermans verdient groot respect met deze voorstelling. Hij is geestig, heeft zelfspot, is uiterst professioneel en zijn zangkwaliteiten zijn prima. Hij draagt deze show in zijn eentje. En daar wringt de schoen. Want naast Hermans verschijnen musicalactrices Ellen Evers en Esmeé Dekker ten tonele. Ze kunnen goed zingen, maar ze overdrijven deze avond. Mooie, breekbare liedjes worden door hen niet gezongen maar geacteerd. In een liedje met een traan gooien ze er zo veel treurigheid in dat het voelt alsof je naar depressiemusical Sunset Boulevard kijkt. En bij meedeinliedjes het andere uiterste: dan gaan de handen de lucht in en zijn de vrouwen zo enthousiast dat ze doen alsof ze voor tienduizenden mensen in het GelreDome optreden. Of er wordt gerapt terwijl dat hier niet past.

In dat opzicht was Suzan Seegers in haar recente liedjesprogramma over Toon sterker. Want het leidt jammerlijk af van de zo zorgvuldig opgebouwde breekbaarheid van een zoon die zijn vader eert. Maurice had dit goed alleen gekund. Gezien: Zo'n Toon In: Stadsschouwburg Sittard- Geleen (6 oktober) Nog te zien: in Venray (14-11), Heerlen (17-12), Venlo (13-1) enWeert (31-1)

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee