Vorig jaar was Tom zelf nog verrast

Tom Dumoulin wacht -met naast hem zijn vriendin Thanee- tot hij aan de beurt is om zijn prijs op te halen. Rechts zit de eveneens genomineerde Wout Poels.

Tom Dumoulin wacht -met naast hem zijn vriendin Thanee- tot hij aan de beurt is om zijn prijs op te halen. Rechts zit de eveneens genomineerde Wout Poels. © Wouter Roosenboom

De man die Nederland weer massaal deed geloven in een eindoverwinning in een grote wielerronde, werd gisteravond beloond met de eretitel ‘Wielrenner van het Jaar’. Voor het tweede jaar op rij, maar nu was er minder commotie rondom Dumoulins uitverkiezing.

Arjan Schouten

Hij stond er exact een jaar geleden ook een beetje ongemakkelijk bij, toen hij naar voren werd geroepen in Theater de Parade in Den Bosch. Absoluut, Tom Dumoulin had een topseizoen gedraaid. Maar had Niki Terpstra niet veel meer recht om tot beste renner van het jaar gekozen te worden, na zijn zege in Parijs-Roubaix? Of Lars Boom, die Nederland van een trauma afhielp door eindelijk weer eens een Nederlandse naam achter een etappezege in de Tour te schrijven?

Ook gisteren moest hij het voor de Gerrit Schulte Trofee weer opnemen tegen onder anderen een wereldkampioen (Mathieu van der Poel, cross) een meervoudig Europees kampioen (Jeffrey Hoogland, baan) en een crosser die onlangs nog tot Europa’s beste werd gekroond (Lars van der Haar).

Maar met zijn geweldige raid in de Ronde van Spanje rekende nu iedereen op de uitverkiezing van de Maastrichtenaar, die weliswaar niet won in Spanje, maar wel tot in het laatste weekend de rode leiderstrui droeg en zelfs twee etappezeges boekte. Of dat nog niet genoeg was won hij ook nog twee keer in de Ronde van Zwitserland, waar hij eveneens het podium haalde.

Het blijft een heel speciale prijs om te krijgen

Voor de uitverkiezing van de Limburger van Giant-Alpecin was een procedurewijziging van de verkiezing waarschijnlijk niet eens nodig geweest.Waar zijn naam vorig jaar nog alleen bepaald werd door de oud-profs verenigd in de Club 48, hadden nu ook de huidige profs via de Vereniging voor Beroepswielrenners en de lezers van De Telegraaf stemrecht. „Vorig jaar was het ook voor mij een grote verrassing, dat is dit jaar iets minder. Maar het blijft een heel speciale prijs om te krijgen”, reageerde een verheugde Dumoulin, die het erebeeldje overhandigd kreeg uit handen van burgemeester Ton Rombouts van Den Bosch.

De tijdrijder die er als eerste sinds Robert Gesink (2008, 2009 en 2010) in slaagde om de eretitel twee jaar achter elkaar te krijgen, beloofde op het podium direct volgend jaar wederom een gooi te doen naar het beeldje. „Al zal ik die negen uitverkiezingen van Marianne Vos wel niet halen…” Bij de vrouwen bleef Vos op negen beeldjes steken en was het tijd voor een nieuwe naam op de Keetie van Oosten-Haage Trofee. In 2005 was Suzanne de Goede de laatste die Vos vooraf ging, gisteren loste Anna van der Breggen haar geblesseerde ploeggenote van Rabo-Liv af.

Wielertalent van het Jaar werd tweevoudig Europees baankampioene Elis Ligtlee.