Ivar Hoekstra

© MGL

Nu kan ik ernaast zitten, maar Ben van Dael oogt niet direct als een trainer van de iPhone-generatie. De bijna nieuwe Fortunacoach lijkt mij, niet alleen qua kapsel, meer het Wim Dusseldorptype.

Ivar Hoekstra

Een coach die zijn spelers geen WhatsApp’jes stuurt, maar ze nog gewoon belt op een vaste lijn en dan stomverbaasd is de oma van zijn linksback aan de lijn te krijgen. Kennelijk heeft Fortuna de opmerkelijke eis (‘we zoeken iemand van de iPhone-generatie’) laten varen omdat achtereenvolgens Ernie Brandts, Marino Pusic, Edwin Hermans, Rob Alflen en Henk Duut afhaakten toen ze erachter kwamen dat je met het salaris bij Fortuna salaris bij Fortuna hooguit een Nokia 3210 (zonder snake) kunt kopen.

Wie als trainer voor Fortuna kiest, houdt van een uitdaging. Weinig geld en een contract tot het eind van het seizoen, daar lok je geen Mourinho mee. Daarom heb ik waardering voor het lef van Van Dael. De veiligheid van een contract voor het leven in Venlo opgeven voor een ongewis avontuur in Sittard. Een club met een onzekere toekomst, maar wel een prachtig verleden. Een club die in de jaren tachtig in Europa dapper ten strijde trok tegen Andy ‘het beest’ Gray. En dan vergeet ik nog die twee bekerfinales waarvan Fortuna er een had kunnen winnen als Urvin Lee had kunnen rennen. Dat er de laatste tijd zo lacherig over Fortuna wordt gedaan, verdient de club niet. Provinciale rivaliteit is gezond, vernederen niet.

Dieptepunt was een advertentie onlangs in een huis-aan-huisblad. Daar mochten Maastrichtse bedrijven de uitslag van MVV-Fortuna voorspellen. U raadt het al, een kleinbedrijf met kleine humor voorspelde ‘14-0.’Wat was ik daar dinsdag graag even langs gegaan voor een Cup-a-Soupje. „Zo jongens, 14-0 toch? Lachen joh. Doe mij drie tomatensoep en neem er zelf één.” Aan iedere gifbeker komt een eind en ik hoop dat met Van Dael ook de laatste druppel in Sittard verdampt. Ik denk dat het hem lukt. Van Dael is van het type ‘wie niet werkt zal niet eten’. Een heel verschil met Van Vossen, die als voetballer dat motto ook aanhing, maar als trainer meer het credo ‘een dag niet gewerkt, is een dag niet gezweet’, bezigde. Bovendien is Van Dael, volgens spelers die met hem werkten, tactisch sterk. Je steekt wat van hem op.

Van Vossen stak Van Vossen stak in Sittard vooral sigaretten op. Van Dael heeft meer het Wil Boessen-profiel. Een trainer die ook besefte dat je bij een kleine club tropenjaren draait. Alles zelf regelen en iedere dag als laatste het licht uit doen. Dan is succes mogelijk. Ook zonder iPhone.

Op de site van voetbalblad Elf lees ik in de rubriek ‘de Jukebox’ dat Fortuna-speler Jordy ter Borgh in de kleedkamer de deejay is. Hij haalt zijn muziek binnen via Spotify en Tubidy, de nieuwe You Tubeapp voor de iPhone. Nu niet schrikken van zoveel moderniteit, Ben. Want de spelers van nu mogen dan mijlenver voor liggen op de digitale snelweg, qua muzikale voorkeur staan ze nog op het tuinpad van hun vader. Jordy’s favoriete plaat is Kleine Jongen van Hazes. Daar heb je geen iPhone en iTunes-app voor nodig. Die elpee ligt bij jou vast ergens op zolder, Ben. Neem die maar mee naar je eerste training. Ik heb nog wel een platenspeler voor je.

Reageren? i.hoekstra@mgl.nl

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee