Modder happen in zes cirkels

Roel van der Stegen uit Reuver ploetert door de Belgische modder in Essen.

Roel van der Stegen uit Reuver ploetert door de Belgische modder in Essen.© Ermindo Armino

Limburgs wielertalent van 2015 Roel van der Stegen reist deze winter, in de beloftecategorie, mee met het Vlaamse veldritcircus. Deze krant volgde hem zaterdag tijdens de cross in het Belgische Essen.

Robin van der Kloor

6.15 uur, ReuverRoel van der Stegen staat op, nestelt zich aan de ontbijttafel en verorbert een linzen-abrikozentaartje, havermout, kwark en fruit. Vandaag staat de veldrit in het Belgische Essen op het programma, meetellend voor de Bpost Bank Trofee. Het is ‘volle bak’ vandaag. Vader Leo, moeder Yvonne en zusje Maril zijn erbij in Essen , evenals verzorger Staf van Dijk en Perry van den Bos, ploegmaat van Van der Stegen bij de nationale mountainbikeselectie. 9.15 uur, EssenDe twee voertuigen van het gezin Van der Stegen arriveren in Essen. Speciaal voor de veldritten kan de achttienjarige Van der Stegen een busje lenen van de vereniging MTB Baarlo. Ze parkeren ergens in een woonwijk in aanbouw, tussen tientallen campers. „In België heeft ongeveer iedere veldrijder een eigen camper, ook als ze pas vijftien zijn. Met mensen bij zich die alles voor ze doen. Ik heb het met mijn ouders ook niet slecht, maar het ziet er toch een beetje verwend uit allemaal.” Uitzondering is een jonge Belgische knaap naast Van der Stegen die van een boedelbak zijn kleedkamer heeft gemaakt. Roel haalt zijn nummer op in een voormalige veestal, waar de vrijwilligers nippen aan een kom erwtensoep en soms al hun eerste pintje.

In België heeft ongeveer iedere veldrijder een eigen camper, ook als ze pas vijftien zijn.

10.00 uur, VerkenningVan der Stegen stapt op zijn Canyon om het parcours te gaan verkennen. Hoewel het een blubberige bende is, moppert zijn vader dat het niet genoeg is. „Vorig jaar lag er nog meer modder en moest er meer gelopen worden. Roel is een goede loper.” Vorig jaar won hij bij de junioren. Besmeurd keert Roel na een half uur terug. „Heb je gisteren aan mijn fiets zitten sleutelen?”, vraagt hij aan zijn vader. „Ja, een beetje.” Roel reageert lichtelijk geagiteerd: „Ik merk het. Het draait niet goed.” Waarop Leo het euvel verhelpt. Daarna pakt pa een schroefboor die is omgebouwd tot een fietspomp. „Tot op de honderdste bar kan ik hier de bandenspanning mee regelen”, legt hij uit. En voor de kenners: Roel rijdt de cross met Rhino-tubes van Dugast. Bandendruk 1.55 bar achter, 1.45 bar voor. 11.00 uur, Warmdraaien op de rollersTerwijl Leo nog eens de fietst poetst, de bandenspanningen checkt en de banden insmeert met wax, legt Roel zijn rollerbank klaar. Om in de juiste gemoedstoestand te komen, zet hij muziek op. Via Spotify heeft hij een playlist gemaakt. Vandaag luistert hij naar Same old love van Selena Gomez - ‘een lekker nummer’. De warming up duurt slechts zes minuten. „Vroeger deed ik nog wel sprintjes, maar ik heb gemerkt dat rustig inrijden het beste voor me werkt.” Daarna doet hij drie series kikkersprongen met een kettlebell, een gietijzeren gewicht van 24 kilogram. „Daar doet de veldritwereld nogal lacherig over, maar uit onderzoek blijkt dat het een effectieve warming up is.” 11.20 uur, Op uw plaatsenHet gezin Van der Stegen waaiert uit over het parcours. De succeswensen worden door Roel nuchter begroet: „Tot zo, he.” Hij rijdt naar het startvak. Vader Leo en Staf haasten zich, slalommend tussen de honderden toeschouwers naar de materiaalpost. Ze hebben twee reservefietsen bij zich. Maril zoekt als dienstdoende fotograaf een mooie plek uit langs het parcours en moeder Yvonne pakt de kleding aan die Roel vlak voor de start uittrekt. 11.30 uur, StartVan der Stegen start vanaf de tweede rij. Hij schiet uit zijn pedaal en verliest wat plekken als de renners het veld induiken. Halverwege de eerste ronde ligt de eerstejaarsbelofte twaalfde. Hij mist net de aansluiting met de eersten, waardoor hij vooral op de stroken met de wind in het gezicht een nadeel heeft. In de materiaalpost staan Staf en Leo gespannen klaar met de reservefiets. „Niet te lang wachten met wisselen”, roept Leo zijn zoon toe. In de tweede ronde komt Roel ‘naar binnen’. Staf pakt de fiets aan, Leo geeft de nieuwe aan zijn zoon en in een fractie van een seconde zit Roel alweer op zijn fiets. Intussen is Staf met de vuile fiets al bij de afspuitplaats, want de fiets moet weer schoon zijn voor de volgende doorkomst. Net op tijd is Staf weer terug. In de pits is het bijna net zoveel stressen als in het veld. 12.20 uur, FinishVan der Stegen komt als dertiende over de finish, op bijna drie minuten van de Belgische winnaar Quinten Hermans. Yvonne reikt hem een jasje en lange broek aan, die hij door de vermoeidheid en kou maar moeilijk aankrijgt. „Dertiende is ok. Niet heel speciaal”, is zijn eerste korte reactie. Zijn moeder geeft hem een herstelshake en hij verdwijnt weer in de massa, op weg naar de douches.

Dertiende is ok. Niet heel speciaal.

13.00 uur, Douchen, schrobbenZus Maril staat bij de bus de schoenen van haar broer - die aan het douchen is - schoon te maken met een hogedrukspuit. Het hele gezin is een hele dag in de weer voor drie kwartier crossen door hun talentvolle zoon. „Het is heel lief dat zij en mijn ouders dit allemaal voor me doen. Het is niet dat ik het van ze verwacht, maar ze doen het gewoon.” 13.15 uur, EvaluatieTijd voor een evaluatie in de permanance/koeienstallen. „Ik denk niet in termen van tevreden of blij, want dan loop je het risico te verslappen. Dertiende is niet slecht, er zit een stijgende lijn in.” Dan begint hij over de aandachtscirkels van Eberspächer. „Er zijn zes kringen van concentratie. In de binnenste cirkel ga je volledig op in de wedstrijd. In de buitenste ring vraag je jezelf wat je in godsnaam aan het doen bent. Vandaag zat ik in de eerste cirkel, ik was volledig geconcentreerd. Vorige maand in de Koppenberg-cross zat ik op een gegeven moment in de vijfde cirkel, zat ik te balen op de fiets.” Van der Stegen is half mountainbiker, half veldrijder. Twee totaal verschillende werelden. „In het mountainbiken is weinig poespas, weinig randzaken. Het veldrijden is echt een apart wereldje. Kijk nou hoe we hier in een oude veestal zitten tussen al die Vlamingen. Geweldig, maar ook afleidend soms. Voorlopig hoef ik nog geen keuze te maken, dat komt over een paar jaar. Ik ben vrij lang, wat voor een mountainbiker nadelig kan zijn. Maar de Tsjechische mtb’er Jaroslav Kulhavy is ook groot. En heel goed. Dus het kan wel.” 15.00 uur, ReuverDe bus wordt leeggehaald. De kleren worden gewassen. Van der Stegen: „Meestal blijven we naar de profs kijken, maar het is door de harde wind eigenlijk te koud, dus we zijn naar huis gegaan. Nu kan ik op tv naar de veldrit van de profs kijken, en zien welke sporen zij kiezen. Leren voor de volgende keer.”