Slapen in het bed van Steven Defour

Print
Slapen in het bed van Steven Defour

Afbeelding: Ermindo Armino

Het leven van Luca Polizzi is er één van gastgezinnen en logeerpartijtjes. In Oupeye vond hij een stekkie voor zichzelf en in Maastricht komt de Belg met Italiaanse roots als voetballer ook langzaam tot bloei.

Een appartementje in Oupeye, onder de rook van een Luikse staalfabriek. Met precies genoeg ruimte voor Luca Polizzi alleen en zijn vriendin Alicia die af en toe komt overnachten. Sinds zijn komst naar MVV dit seizoen, woont de 19-jarige Belg op zichzelf na zes jaar bij een gastgezin in Genk te hebben gezeten. „Eén jaar zat ik bij Pieter Nys en zijn ouders. Hij is nu mijn teamgenoot bij MVV. Destijds woonde Yannick Carrasco in hetzelfde huis. Intussen speelt hij bij Atlético Madrid. Toen hij vorig jaar nog actief was voor Monaco ben ik gaan kijken toen zij in de kwartfinale van de Champions League tegen mijn favoriete club Juventus speelden (0-0, red.). Ik ben bij hem blijven slapen.” 

Ik ben bij hem blijven slapen.

Logeerpartijtjes zijn Polizzi niet vreemd. Hij was dertien toen hij zijn ouderlijk huis in de Brusselse wijk Anderlecht verliet voor een avontuur in Genk. Na het jaartje bij de familie Nys, werd hij opgevangen doorWilly Mraz. Een begrip in de jeugdopleiding van KRC. In elf jaar tijd kreeg hij met zijn vrouw Christiane al tientallen talenten over de vloer. „We sliepen daar met drie op één kamer. Om 7.15 uur vertrokken we naar school. De Franstalige jongens zoals ik gingen naar Visé. Tegen vijven waren we terug. Christiane maakte dan pasta of kip, waarna we gingen trainen. 
De eerste maand was dat best moeilijk. Alles was anders, vooral de taal. Als ik op zaterdag na de wedstrijd voor anderhalve dag terug mocht naar mijn eigen ouders en broers was het dubbel genieten.” Neemt niet weg dat Polizzi jarenlang in een inspirerende omgeving leefde bij Mraz. „Aan de muur hingen shirts van spelers die het al gemaakt hadden. Christian Benteke bijvoorbeeld. En volgens mij sliep Steven Defour voordat ik in Genk kwam in hetzelfde bed. Mijn grootste voorbeeld is echter Kevin de Bruyne: bij KRC begonnen en nu gewoon spelend voor Manchester City. Allemaal dankzij de goede jeugdtrainers in Genk.” 

Steven Defour sliep in hetzelfde bed.

De huurling zelf schopte het als aanvoerder van het beloftenteam vorig seizoen vijf keer tot de eerste selectie. Het bleef bij een plek op de bank. Halverwege vorig seizoen werd hem een uitleenperiode bij MVV voorgesteld. „Ik ging meteen akkoord. Een bezoekje aan de wedstrijd tegen NEC was eigenlijk alleen maar een bevestiging. Ik wil ervaring opdoen. Spelen tegen echte mannen, niet tegen ‘jongetjes’ zoals ik. Dordrecht, dat waren beesten! 
Dat zie ik als een uitdaging. Verder is Maastricht een mooie stad. Toen ik op school zat in Visé, waren we op woensdag altijd vroeg uit en kwamen we hiernaartoe om te shoppen of om wat te eten. Bij Kentucky Fried Chicken, want die heb je in België niet.” Vorige week in Emmen deed de jongeling voor het eerst echt van zich spreken met twee knappe doelpunten. Voor Voetbal International was hij zelfs ‘ster van de week’. 

Voor Voetbal International was hij ‘ster van de week’.

Wachtend op interviews voor televisie stonden Polizzi en zijn trainer Ron Elsen in de catacomben van de Jens Vesting. De Belg verlegen en zich afvragend of zijn Franse accent accent geen belemmering zou zijn voor de camera en naast hem de coach die de aanwezige journalisten met een gemene glimlach op zijn gezicht plagend vroeg of zij toevallig een aanvaller kenden die in vijftien wedstrijden al vijf gele kaarten pakte en dus geschorst is voor de wedstrijd tegen RKC. De ondertoon was serieus. „Ik vraag me ook af hoe dat kan. Van die vijf was er eentje dom: die in Eindhoven, toen ik een bal uit frustratie wegtrapte toen het spel stil lag. Tegen Fortuna kwam ik na een harde tackle nog goed weg met geel, maar alle andere kaarten vond ik niet terecht. Ik ben ook totaal geen schopper, maar moet het vooral hebben van mijn techniek, schot en inzicht.” 

Fabio (14) zette het meteen op Facebook. 

De gele kaart in Emmen was een klein smetje op een verder onvergetelijke avond voor Polizzi. De spelersbus was de Drentse stad nog niet uit of hij hing al aan de telefoon met het altijd meelevende thuisfront. „Het contact bestaat doordeweeks uit Facetime en Skype. Dat is al zo sinds ik het ouderlijk huis verliet. Andere momenten dat we elkaar zien is nu ook op vrijdagavond. Oké, Emmen was wel erg ver rijden vanuit Brussel, maar verder mist mijn vader geen enkele wedstrijd van MVV. Daarom was hij vorige week ook een beetje boos op me. Om die gele kaart. Nu moet hij twee weken wachten.” En Polizzi zelf ook. Tegen RKC neemt hij plaats op de tribune, naast carpoolmaatje Leroy Labylle, die een Waals dorpje verderop woont. De beenbreuk van de verdediger raakt Polizzi. „Het is voor de tweede keer in korte tijd dat ik een blessure van nabij meemaak. Ook mijn broertje ligt er lang uit met gescheurde kruisbanden. Voor hem maakte ik een T-shirt met een opbeurende tekst. Tegen Fortuna had ik het al onder mijn tenue aan, maar pas in Emmen kon ik het showen. Fabio (14) zette het meteen op Facebook. Het ergste wat ik heb gehad, is twee maanden gips om mijn enkel. En toen werd ik al gek. Voor hun is het seizoen zo goed als voorbij. Maar ik weet zeker dat ze er sterker uit komen.” 

Nieuw: Voetbaluitslagen

Hier vind je alle voetbaluitslagen, de standen en het programma van de Eredivisie t/m de 5e klasse.

> Bekijk hier de voetbaluitslagen