"Roda is PSV, maar dan wat kleiner"

© Bas Quaedvlieg

In een memorabele week, waarin Roda de terugkeer naar het hoogste podium afdwong, veroverde hij zijn basisplaats. Nu is Benjamin van Leer de op een na jongste doelman van de eredivisie, niet meer weg te denken onder de lat. ,,Roda is PSV, maar dan wat kleiner.”

Roel Wiche

Een verlegen jongetje met blond stekelhaar loopt, zichtbaar in afwachting van een groots moment, brasserie d’r Herjod in het Parkstad Limburg Stadion binnen. Hij doet z’n ogen dicht, verzamelt moed en stapt dan af op een knaap met een klassieke James Dean-kuif en een trendy baardje. Of Benjamin van Leer soms een handtekening wil geven. Natuurlijk. Dolgelukkig loopt het jochie terug naar zijn moeder. Nee, zijn kleine broertje hoeft geen krabbel. Toch? Benjamin van Leer, in de Roda-familie beter bekend als Benji, is populair in Kerkrade. In de fanshop staan de shirts met zijn naam in de top drie, samen met die van kind van de club Mitchel Paulissen en Tom van Hyfte, auteur van de gouden goal in de play-offs. Waar die populariteit vandaan komt? Benji weet het ook niet. Wellicht dat de vrouwelijke Roda-fans net even wat sneller een shirt kopen van de altijd goed gesoigneerde doelman, vrijgezel nog bovendien. Maar het zou ook kunnen dat hij in korte tijd krediet heeft verzameld bij het legioen in Kerkrade, dat in het verleden niet altijd bepaald verwend is geweest met betrouwbare keepers.

Roda JC is een club om je thuis te voelen

Niet iedereen was er vroeger van overtuigd dat Benjamin van Leer (23), zoon van een Molukse moeder en een Nederlandse vader, het betaalde voetbal zou kunnen halen. In de opleiding van SV Houten, de amateurclub uit het dorp van zijn jeugd, wordt hij als keeper gewogen en te licht bevonden. Twee jaar later wordt hij gehaald door PSV, een topclub nota bene. ,,Achteraf kan ik er wel om lachen. Nee, bij Houten kom ik niet vaak meer. Dat ze dat besluit toen genomen hebben, moesten ze zelf weten.” In Eindhoven gaat het snel. Via de A1 stoot hij door naar Jong PSV, waar hij in augustus 2013 zijn debuut in het profvoetbal maakt. Dordrecht-uit. Maar aan het eind van het seizoen kiest hij een ander carrièrepad. ,,Ik had bij kunnen tekenen bij PSV. Maar dan zou ik derde doelman worden. Dat zag ik niet zo zitten. Voor mijn toekomst als keeper was het beter dat ik veel ging spelen. Toen Roda kwam, hoefde ik niet lang na te denken. Roda JC is net als PSV, maar dan wat kleiner. Heel familiair, heel warm. Een club om je thuis te voelen.”

Ik raakte in een flow, net als de hele ploeg

Hét moment van zijn doorbraak in Kerkrade staat voor eeuwig in zijn geheugen gegrift. Mei 2014, de laatste week. Een bewogen week. Zeer bewogen. Van Leer krijgt een kans in de play-offs omdat Bram Verbist, tot dan eerste doelman, geblesseerd raakt. Hij raakt in een flow, net als de hele ploeg. En verovert definitief zijn plek onder de lat. ,,Voor de beslissende wedstrijd tegen NAC kreeg iedere speler een clip te zien. Ik dacht dat mijn moeder of broer die zou inspreken, maar tot mijn verrassing was het mijn beste vriend. Hij maakte me binnen dertig seconden vijf keer belachelijk. Humor die alleen wij twee begrepen. Het bleek de perfecte peptalk. Na de promotie heb ik op het veld Frans Timmermans letterlijk het hemd van het lijf gerukt. Onvergetelijk.”De realiteit van dit seizoen is heel anders. De stadions zijn groter, de tegenstanders zwaarder. Benjamin van Leer krijgt het vertrouwen van Darije Kalezic, de coach die hem ook bij Jong PSV in het diepe gooide. De leerschool van de eredivisie is louterend, maar hard. Van Leer houdt enkele keren de nul, maar er zijn ook wedstrijden bij (Ajax-uit, PEC-thuis) waarin hij zwaar onder vuur genomen wordt. ,,De balsnelheid is groter, de voorzetten en corners zijn scherper aangesneden. Het is mijn eerste seizoen op dit niveau, ik ben de op een na jongste doelman in de eredivisie. Maar ik heb niet het gevoel dat ik heel erg moest wennen. Dit is het podium waar ik het al die jaren voor gedaan heb. Maar dan moet ik het nu wél laten zien.”

Ik moet het nu wél laten zien

Tegen Willem II, de laatste en cruciale wedstrijd van het jaar, mag hij zondag opnieuw bewijzen dat hij zijn plaats onder de Roda-lat waard is. Maar eerst moet Benji op een andere manier aan klantenbinding doen. Een uur nadat hij het verlegen jochie met blond stekelhaar dolgelukkig heeft gemaakt, stapt zijn moeder opnieuw d’r Herjod binnen. Het kleinere broertje wil alsnog een handtekening, anders is het tranendal niet te overzien. Benjamin van Leer zet zijn signatuur, en schrijft er nog iets naast: voor Guusje. In die top drie blijft hij voorlopig wel even staan, inderdaad.

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee