YouTube-dinosaurus over het einde van de televisie

Print
YouTube-dinosaurus over het einde van de televisie

Afbeelding: Mijntje Wismans

Heeeyy mensen!!! Zo luidt de standaardintro van YouTuber Dylan Haegens. Onbekend onder volwassenen, maar een nationale superster onder kinderen en jongeren. Met twaalf miljoen views per maand is de videomaker een van de meest invloedrijke Limburgers van dit moment. Over roem, verantwoordelijkheid, milkshakes en het einde van televisie.

Hij heeft nauwelijks geslapen, maar oogt ongenadig fris. Afgelopen nacht stond hij in de boxring. Geconcentreerd voor het gevecht, boxhandschoenen strak aangetrokken, capuchon over het hoofd. Pas op het moment dat zijn tegenkandidaat in het midden van de ring stond, draaide hij zich om en werd hij op slag herkend. Knock-out! Dylan Haegens verraste in de boxring namelijk een van zijn fans voor het YouTube-kanaal Coke Fris Chicks. Daarna bracht hij met de ‘chicks’ de nacht door voor opnames in een met kussens volgestorte hotelkamer. Resultaat: een YouTube-video vol lol en kussengevechten. „Echt supertof om te doen.” 

Het is voor velen een onbekende wereld waarin Dylan Haegens zich begeeft: de internetwereld van views, vlogs en volgers. Twaalf miljoen keer per maand worden zijn video’s bekeken (views); een half miljoen jongeren (volgers) is geabonneerd op de vlogs (video’s) die hij op YouTube zet. Zijn eerste studiodecor was de witte muur achter zijn bed in zijn jongensslaap-
kamer, nu opereert hij vanuit een winkelpand in het centrum van Venray. Met zijn vijven werken ze hier rond een centrale houten tafel aan het ‘Haegens imperium’; Dylan en zijn vriendin Marit fulltime, kompanen en medespelers Teun, Rick en Willem zo vaak mogelijk. Na schooltijd is het voor de etalageramen vaak dringen om een glimp van Dylan en zijn team op te vangen, maar nu is het rustig. 

Gisteren heb ik een video online gezet en 24 uur later heeft hij al 170.000 views


Is de gekte nog een beetje te bevatten?
„Het is echt ongelooflijk. Marit en ik zaten een tijdje geleden in de 
Ziggo Dome voor een optreden van John Mayer en toen zaten er 17.000 mensen in de zaal. Marit keek rond en zei: zoveel mensen kijken gewoon in één dag naar een video van jou! Ik schrok. Ik dacht: Jezus moet je kijken hoe veel dat is! We zijn zo snel gegroeid, tegenwoordig is het al meer dan drie keer de Arena! Gisteren heb ik een video online gezet en 24 uur later heeft hij al 170.000 views. Dat is onvoorstelbaar, dat kun je gewoon niet bevatten. Je merkt ook als wij over straat lopen, overal worden we aangesproken. Handtekeningen, foto’s, mensen die omkijken, kinderen die gaan gillen. Het is echt extreem, niet normaal. Maar wel nog leuk. Het is iedere keer weer heel leuk om die enthousiaste kopjes te zien. Het ongeloof ook soms, mensen die janken van blijdschap om je te zien, daar doe je het voor. Ik doe dit om mensen blij te maken.”   

Op de grond naast de deur ligt een groot dienblad vol (nep)keutels, rekwisieten voor een nieuwe tv-parodie: Heel Holland Kakt. Het is illustratief voor de kwajongensachtige video’s die hij maakt. Proef een lepel kattenvoer of prop zo veel mogelijk marshmellows in je mond en roep „Chubby Bunny”. Dylan is beroemd om zijn bizarre tosti’s, heeft een eigen stripfiguur en zijn ‘top tiens’ zijn razend populair: tien beschamende acties van ouders, tien ongemakkelijke situaties of - meest bekeken - tien manieren om de klas uitgestuurd te worden.  

Het is puur entertainment. Je hebt geen pretenties. 
„Het is echt comedy. We zijn in het echt ook altijd aan het lollen, we zijn niet heel kritisch. We hebben af en toe wel maatschappelijke dingen die we een klein beetje in onze video’s verwerken. We hebben nu bijvoorbeeld een nieuwe top tien met manieren om fit te worden. Wij zien dat er nu een hele hype is onder jongeren om fit te worden, om te sporten. Echt tot in het extreme, het ongezonde. Marit heeft een boek geschreven over anorexia en zij ziet dat heel veel meisjes getriggerd worden door die hype. We verwerken zo’n boodschap op een comedymanier. Je ziet mij in de schijf van vijf alles wegstrepen: als ik niks eet, word ik vast supergezond. En het volgende shot is een grafsteen met opschrift ‘Dylan Haegens’. Dat is een beetje een schop naar de maatschappij. We hopen wel dat mensen er over na gaan denken.” 
 
Met tien miljoen views per maand heb je een behoorlijke invloed op een kwetsbare doelgroep. Hoe zwaar rust die verantwoordelijkheid op je? 
„Het is heel geleidelijk gegaan. Ik doe dit nu alweer bijna zeven jaar en ik ben er echt in gegroeid, je leert ermee om te gaan. Het wordt steeds gekker. De laatste maanden moeten we wel steeds zorgvuldiger zijn omdat de doelgroep als een olievlek verspreid is. Je ziet dat er kinderen van 8 zijn gaan kijken, maar ook mensen van 25. Daar ben ik heel bewust mee bezig. We werken bijvoorbeeld samen met Soa Aids Nederland. Het gaat dan over condoomgebruik, je eerste keer vrijen. Achtjarigen zijn daarvoor eigenlijk net te jong, al kun je nooit vroeg genoeg beginnen met seksuele voorlichting. Maar het is wel lastig om daar een grappige video over te maken, omdat je weet dat kleine kinderen dat vies kunnen vinden, die moeten daar niet aan denken. Sommigen snappen het ook helemaal niet en vinden het gewoon leuk dat ik grappig aan het doen ben en gekke bekken trek. Al zijn de tips in zo’n video heel serieus: doe het wel veilig, denk aan een voorspel, overhaast je niet. Het zit er in verwerkt op een comedymanier. Het was best wel spannend om die video te uploaden, we waren echt benieuwd naar de respons. Maar hij is een record aantal keer bekeken tot nu toe, hij zat al op 550.000 views in een week tijd. Een half miljoen!” 

Het is ongelooflijk dat kinderen die woorden al kennen

De vrijheid op internet is cruciaal, maar tegelijk een risico. 
„Het is echt heel extreem hoe jongeren tegen elkaar doen op internet, dat gaat heel ver. Als je op Instagram ziet welke discussies ontstaan: het is ongelooflijk dat kinderen die woorden al kennen. Ze reageren echt met uitspraken als ‘ik hoop dat je doodgaat aan kanker en je ouders erbij’. En als je op dat account klikt, zie je een jochie van tien jaar op een trampoline! We hebben overwogen om dit soort jongeren op te sporen en dan voor de camera te confronteren, onherkenbaar natuurlijk. Het is door de drukte niet doorgegaan, maar dat zou wel heel spannend zijn, want je weet niet waar je terechtkomt, hoe de ouders reageren en wat je veroorzaakt bij de pesters. Ik word er zelf wel heel boos over. Als ik zo’n jochie iemand helemaal kapot zie schelden, wil ik hem gewoon aankijken en vragen: waarom doe je dit? Waarom doe je zoiets geks? En hopelijk doet hij het daarna nooit meer.” 

Dylan Haegens erfde van zijn „supercreatieve” opa een camera, waarmee hij zijn eerste filmpjes opnam toen hij een jaar of twaalf was. Maar eigenlijk staat hij al zijn hele leven in de spotlights. Als kleuter was hij al een „podiumbeest”, dol op poppenkast, verkleedkleren en later het schooltoneel. Extrovert, übervrolijk, ongegeneerd. 

Je hebt er geen probleem mee om jezelf te kakken te zetten of pijn te doen.
„Dat deed ik van jongs af aan al. We hebben onszelf onder een gierton gezet, verse varkenskak die over ons heen ging, dat soort dingen. Maar er zijn kanalen die veel grover of heftiger zijn, waar ze zichzelf echt met pepperspray bespuiten of zich met een elektrische schok taseren. Nou, mij niet gezien. Maar mezelf voor gek zetten, vind ik helemaal niet erg, maakt me niks uit. Mijn eerste video’s waren ook wat heftigere video’s. Mijn vrienden waren in die tijd wat stoerder en die vonden het cool om video’s te maken. Dus we maakten opnames van gevechten, ‘freerunnen’ en dat soort gekke dingen. Ik wilde liefst elk weekend opnemen, maar zij wilden ook wel eens een biertje drinken en een feestje bouwen. Die eerste video’s waren niet echt goed, het was maar een beetje aanplaren en dan leer je spelenderwijs van alles. Via Hyves (sociaal netwerk, red.) ontmoette ik Teun, die was een stuk technischer, wist meer van de camera, daar leerde ik veel van. Het werd steeds groter en groter. Teun en ik zagen dat in Amerika het vloggen ontstond. Sketches maken, praten tegen de camera. Wij vonden dat wel cool, maar omdat het zo nieuw was, waren we wel een beetje bang voor de reacties die zouden komen.

Op fanmeetings moest ik mijn zonnebril met elastieken aan mijn oren vastmaken om te voorkomen dat mensen hem er af zouden trekken

Daarom bleven we anoniem onder de schuilnaam Dutchvlogs en zette ik een grote zonnebril op. Niemand wist wie we waren, wie het maakte. En dat was juist wat mensen interessant vonden. Op fanmeetings moest ik mijn zonnebril met elastieken aan mijn oren vastmaken om te voorkomen dat mensen hem er af zouden trekken. Het liep echt lekker. Maar op mijn achttiende verjaardag kreeg ik een brief - in de brievenbus nog - van een advocatenkantoor. Ik moest mijn YouTube-kanaal verwijderen. Wat bleek: in Amsterdam zat een bedrijf dat DutchVlog heette en dat leek dus veel op Dutchvlogs. Ik snapte er niets van, wat moest ik nou doen? Mijn ouders wisten het ook niet, die werken allebei in de zorg, die riepen: ‘Stop maar met dat kanaal!’ Maar ik had al 17.000 volgers! Ik kon de risico’s niet overzien en daarom heb ik Dutchvlogs stopgezet. Dat was effe heel naar, maar het was ook het perfecte moment om mezelf te onthullen. Daar hebben we een heel ding van gemaakt, een hele serie waar veel andere YouTubers uit Nederland aan hebben meegewerkt. Van de 17.000 volgers gingen er helaas maar 7.000 mee over. Maar goed, ik had mijn ogen laten zien, ik was Dylan Haegens, iedereen wist vanaf dat moment wie ik was. 

Dan volgt er een episode waarin de milkshake centraal staat?
„Ik leerde vlogger Mert kennen, die het kanaal ‘Fun’ had. Een soort troepkanaal waar we dingen uit het dagelijks leven op gooiden. Een van de dingen die we vaak deden, was milkshakes halen bij de McDrive. Gewoon, babbelen met elkaar, we hadden altijd pret. We hebben een camera op het dashboard gezet om mensen te laten meegenieten van onze onbenullige gesprekken en die milkshakevlogs werden heel snel een hit. We gingen kloten bij de McDrive-paal, er werd beveiliging op ons afgestuurd, de bedrijfsleider is achter ons aan gerend, dikke chaos. Het werd groter en gekker. Op een gegeven moment is Mert naar Amsterdam verhuisd en ben ik meer gaan focussen op mijn eigen kanalen. Dat heeft zijn vruchten wel afgeworpen. De groei van het 
afgelopen jaar is echt het hardst geweest; 2015 is tot nu toe echt het beste jaar ooit geweest. We ontploffen bijna van alle ideeën die we hebben.” 

Je bent landelijk bekend, maar profileert je nadrukkelijk als Limburger.
„Ik heb een theateropleiding gevolgd in Nijmegen en daar moest ik naar de logopedie voor mijn accent. Ik mocht eigenlijk geen zachte g meer hebben. Daardoor werd ik vroeger ook vaker afgewezen voor audities en zo. Nu ik bereik heb, krijg ik opeens wel rollen aangeboden. Zo bekrompen. Ik ben gestopt met logopedie; accentloos praten is niet nodig. Ik ben een Limburger. Ik vind het fijn om hier in Venray te wonen, ik zou echt niet naar de Randstad willen. Veel YouTubers vertrekken daarheen, maar ik vind het hier echt te gek. Hier krijg ik inspiratie, ik heb hier een beetje rust met mensen om me heen die ik fijn vind. Ik wil hier nooit meer weg.” 


Binnenkort ligt er een Dylan Haegens-schoollijn in de winkels

Geld verdienen op internet is nog niet zo gemakkelijk, maar Dylan Haegens kan royaal leven van het wereldwijde web. Elke view levert geld op; het klikken op de advertenties vóór een video, een pop-up of advertenties in de zijlijn zorgt voor inkomsten. Een extern bedrijf werft de reclames voor zijn kanalen. Met het bedrijf Liever Sociaal dat hij met Marit heeft opgericht, produceert hij YouTube-kanalen voor derden. Hij werkt voor zijn vlogs met merken als Fanta frisdrank of Nubikk schoenen. En binnenkort ligt er een Dylan Haegens-schoollijn in de winkels. 

Jouw hoofd op agenda’s, schriften en kaftpapier?
„Ik vind het heel tof dat jongeren dit straks op de schoolbanken hebben liggen. Je maakt het merk Dylan Haegens een stuk sterker. Als mijn agenda naast de Donald Duck en de Garfield ligt, denken ouders misschien ook wel: god, dit is serieus, geen klein YouTube-dingetje. Samenwerking met andere merken moet wel volledig in onze stijl, want het is belangrijk dat we geen commercieel uithangbord worden, maar dat we het echt verwerken in een video. Veel mensen vragen wat we ‘later’ gaan doen. Ik ben er zelf van overtuigd dat internet alleen maar groter wordt en televisie alleen maar minder. Het einde van de huidige televisie is in zicht, daar durf ik wel geld op in te zetten. Een televisie is straks alleen nog maar een scherm om internet op aan te zetten. Je ziet het aan de kijkcijfers. En je ziet het ook aan hoeveel wij benaderd worden. Eerst werden we genegeerd door Hilversum, ze lachten ons een beetje uit. En nu is het smeken. Zitten we opeens met iedereen om tafel. Het is wel grappig om die switch te zien. Het enige kwartje dat nog niet gevallen is, is de reclamebudgetten. Als een programma van BNN 500.000 keer wordt bekeken, is dat heel goed. Onze video’s worden gemiddeld 830.000 keer bekeken en dat staat totaal niet in verhouding tot de inkomsten. Bij BNN werken wel driehonderd mensen, terwijl wij met vier, vijf man zijn. Dat is eigenlijk een beetje gek. Maar je ziet dat de reclamebudgetten aan het verschuiven zijn en als die switch eenmaal is gemaakt, kunnen wij nog groter worden en nog meer toffe dingen gaan doen. De vrijheid op YouTube is zo te gek. Je hoeft geen verantwoording af te leggen aan een netwerkmanager of een zenderbaas. Je maakt gewoon de dingen die je leuk vindt, waarvan jij denkt dat ze werken.”

Hoe houd je je als 23-jarige zakelijk staande?
„We hebben heel veel toffe mensen ontmoet de laatste tijd. We zijn een soort raad aan het verzamelen van slimme oudere mannen die ons willen helpen en adviseren. Mensen die ervaren zijn in de zakenwereld, die uit de buurt komen, die we vertrouwen en op elk moment van de dag kunnen bellen. Puur uit goodwill. Dat is heel fijn, want we hebben heel veel mensen die gebruik en misbruik willen maken van alles wat we hebben opgebouwd. Daar ben ik heel alert op. We hebben al heel veel contracten onder onze neus geschoven gekregen en tot nu toe bijna alles afgewezen. We kunnen het bijna niet meer overzien.” 

Er is in de sociale media een duidelijke generatiekloof. Of, zoals je het zelf formuleert: met je moeder over WhatsApp praten is moeilijker dan het ontcijferen van Egyptische hiërogliefen.
„Jongeren vliegen weg van een medium zodra ouders er op komen. Of de commercie. Hyves is dood, Facebook is helemaal niks meer, Twitter is ook al minder. Ouderen snappen over het algemeen de sociale media niet. Je ziet het nu bijvoorbeeld aan de discussie rond Sesamstraat, dan naar internet verhuist. De verontwaardiging is groot, men vindt het dom en schandalig. Maar dit is het slimste dat Sesamstraat kan doen, hadden ze veel eerder moeten doen. De allergrootste YouTube-kanalen op dit moment internationaal zijn kinderkanalen. Die halen 400 miljoen views per maand, dat is ongelooflijk. 

Amerika loopt drie, vier jaar voor op ons met ontwikkelingen op YouTube en je ziet dat het daar alleen maar harder gaat. Het is gewoon een heel fijn medium. Radio is ook ooit verdrongen door tv; nu gaat het opnieuw gebeuren dat mensen een nieuw medium moeten leren kennen en dat is in het begin even gek. Voor mij heeft het weinig geheimen meer. Ik ben een van de alleroudste YouTubers, ik zit er echt al vanaf het begin op. Ik ben echt een YouTube-dinosaurus.” 


 

Dylan Haegens (23) is geboren en getogen in Venray. Als kind was hij lid van amateurtoneelclub Paljas in Horst en zat hij op musicalles in Venray. Na de middelbare school volgde hij een acteursopleiding in Nijmegen. Zijn eerste filmpjes maakte hij toen hij een jaar of twaalf was met de camera van zijn opa; inmiddels heeft hij een half miljoen vaste volgers op YouTube. Verder is hij actief op onder meer Facebook, Instagram, Snapchat en Twitter. Dylan Haegens werkt met een vast team: Marit, Teun, Rick en Willem. 
Dylan leerde Marit kennen toen zij hem interviewde voor omroep Peel en Maas. Hij woont samen met haar en zwarte kat Dzjengis, die geregeld figureert in de video’s en een eigen Instagramaccount heeft met 24.000 volgers. 


 

 

Volg nieuws uit jouw gemeente via Facebook

De Limburger heeft voor alle 31 gemeenten een eigen Facebookgroep met het laatste plaatselijke nieuws.

> Neem een kijkje