Peperkoek als schrale troost

Print
Peperkoek als schrale troost

Vreugde en verdriet om de Postcodeloterij aan de Heinseweg in Sittard. Terwijl de familie Jacobs werd getrakteerd op een prijs van ruim drie miljoen, zag Kamal Maihouane zijn winstdroom uiteenspatten. Afbeelding: Ermindo Armino

Sittard kent sinds vrijdagavond een heuse goudkust. Met dank aan de hoofdprijs uit de Postcodeloterij telt de Heinseweg in een klap elf miljonairs. Waar winnaars zijn, zijn ook verliezers. Dezelfde straat, een wereld van verschil.

De peperkoek van november moet Kamal Maihouane nog ophalen. Die prijs uit de Postcodeloterij krijgt de 21-jarige Sittardenaar wel. Naar de tonnen of wellicht miljoenen van december kan de bewoner van een appartement de Heinseweg 2b fluiten. Hij speelt al drie jaar mee, maar uitgerekend in december stond er even onvoldoende saldo op zijn rekening. En werd het bedrag voor drie loten dus niet afgeschreven. Met als gevolg dat Maihouane zich vrijdagavond vergeefs rijk rekende toen de Postcodeloterijkaravaan in zijn doorgaans zo rustige straat neerstreek. „Ik zat maar te wachten totdat de deurbel ging.” Even waande hij zich miljonair, maar die droom werd een nachtmerrie waaruit hij ook op zondag nog niet is ontwaakt. Vrienden zijn via Facebook al een actie begonnen om kras- en anderssoortige loten in te zamelen om Maihouane aan het eind van de maand toch nog iets te laten winnen. Een doekje voor het bloeden, want de jonge Marokkaan zit naar eigen zeggen helemaal stuk. „Aanvankelijk hield ik me groot, maar zaterdagavond stortte ik in. Het voelt zo oneerlijk. Ik ben toch lid, daar verandert een incassofout toch niets aan?”

Even waande hij zich miljonair

Helaas voor Maihouane denkt de Postcodeloterij daar anders over. De eerste advocaat heeft zich al bij de pechvogel gemeld om hem juridisch bij te staan. Tegen een nader te bepalen percentage van de opbrengst. Of dat veel uithaalt, valt te betwijfelen. Een Roermondse lotgenoot die in 2003 de hoofdprijs in de Lotto op soortgelijke wijze misliep, procedeerde vier jaar lang om er uiteindelijk geen cent aan over te houden. Schrale troost voor Maihouane, hij is niet de enige verliezer aan de Sittardse goudkust. Neem de bewoonster die na jaren zonder prijs van betekenis - de peperkoek even buiten beschouwing gelaten - net voor de jaarwisseling besloot te kappen met die vermaledijde Postcodeloterij. Of het net verhuisde gezin dat nu met een andere niet-winnende postcode meespeelt.

Gewoon door blijven ademen en geen gekke dingen doen

Daartegenover staat natuurlijk ook het verhaal van de recent naar de Heinsweg verkaste familie die voor de televisie-camera’s een cheque van iets meer dan een miljoen euro in ontvangst mocht nemen. Of het relaas van de gepensioneerde journalist Rob Peters die per 1 januari alle loterijen opzegde, behalve... Met het vooruitzicht op bijna twee miljoen euro mochten zeventiger Peters en zijn vrouw zaterdagochtend aanschuiven bij de besloten voorlichtingsbijeenkomst voor de winnaars. Gewoon door blijven ademen en geen gekke dingen doen, luidde het advies. En vooral niets beloven aan iedereen die zich met mooie verhalen en nog mooiere verdienmodellen meldt. Nog voor de voorlichtingsbijeenkomst van zaterdagochtend lag de eerste aanbieding al in de brievenbus. Een folder van een bedrijf dat de woningen van de kersverse miljonairs van beveiligingscamera’s wil voorzien. „Dat is pas een commerciële instelling”, grijnst Raymond Jacobs waarderend. De 47- jarige, werkzaam in het management van een groot elektrotechnisch bedrijf, is samen met zijn vrouw Cindy spekkoper aan de Heinseweg met een bedrag van meer dan drie miljoen. Daarvan gaat 29 procent al meteen naar de kansspelbelasting, maar er blijft meer dan genoeg over. Jacobs schudt zondag aan de keukentafel nog steeds na van ongeloof. „Op oudjaarsdag zei ik nog gekscherend tegen mijn buren: morgen wordt alles anders.”

Morgen wordt alles anders.

De drievoudig miljonair wijst naar zijn dertienjarige dochter Sem en haar vier jaar jongere broertje Raf. Zijn kinderen een goede start geven wordt de belangrijkste investering. En met de karige toekomstige ouderdomsvoorzieningen kan het ook geen kwaad om iets achter de hand te hebben. „Ach en natuurlijk geef je ook geld uit aan materiële dingen. Een nieuwe auto voor Cindy, Raf heeft al een fiets op het oog en Sem mag ook nog iets uitzoeken, maar we laten ons niet gek maken.We hebben een goed gezin en dat willen we zo houden. Morgen om acht uur gewoon weer naar het werk. Mijn baas zei al: ‘nu is je werk echt je hobby geworden’.”