Schei eens uit met die Volendam-promotie!

Print
Schei eens uit met die Volendam-promotie!

Afbeelding: Fotolia

Het leuke aan Gordon is dat alles wat hij zegt is ingegeven door frustratie en rancune. Hij legt de vinger vooral op zijn eigen zere plek. Maar heel soms slaat hij met zijn boosaardige, narcistische getier bij toeval de spijker op de kop.

Want net als Gordon vraag ik mij ook al jaren af wat toch de connectie tussen de TROS en Volendam is. Je hoeft in dat vissersdorp maar een scheet te laten en je hebt een reallife soap bij de grootste familie van Nederland. Zo werden we de afgelopen jaren getrakteerd op docusoaps van Jan Keizer, Jan Smit plus zijn voluptueuze zus, Nick & Simon en drie of meerdere J’s die dan tot overmaat van ramp ook nog eens bijna allemaal met elkaar op vakantie gingen. Waar de TROS uiteraard ook weer bij was voor De Zomer Voorbij.

Al jaren vraag ik mij maar één ding af: waarom? Wat hebben Volendammers wat de rest van Nederland niet heeft? Beschikken ze over meer intellect? Hebben ze een scherper observatievermogen? Meer humor wellicht? Eureka-achtige vondsten waar wij gewone stervelingen niet opkomen?

We kunnen kort zijn: nee. In al die jaren TROS-promotie heb ik uit Volendam niemand ooit iets opmerkelijks horen zeggen voor een camera. Nee, dat ligt niet aan dat wat boerse Volendamse dialect, want dat wordt door de TROS braaf ondertiteld. Ik vermoed dat het komt doordat Volendammers -zoals ze zelf graag onderstrepen- gewoon nuchtere, hardwekkende mensen zijn. Niks mis mee. Maar waarom moet dat 24/7 met camera’s worden vastgelegd? Dan kan je net zo goed een webcam in de Rotterdamse haven hangen, daar werken ze ook hard.

Eindelijk verlost van De Zomer Voorbij wordt de argeloze NPO-kijker nu weer geconfronteerd met een nieuwe reeks van Nick & Simon, The Dream. Kort samengevat: twee saaineuzen gaan met een irritante sidekick (Kees Tol) naar het buitenland om nieuwe muzikale wegen te verkennen.
Afgelopen woensdag zagen we hoe het trio aankwam in Los Angeles. Als een kind dat voor het eerst sneeuw ziet, keken ze hun ogen uit. „We zijn dus wel in LA, jongens! Woeeee!”

En dat bleef het niveau van hun observaties. In een tijd dat zelfs Lenie uit de Takkenstraat al minstens drie keer in Amerika is geweest, kom je niet meer weg met ‘oeh’ en ‘ah’ roepen. Dan moet je de kijker verrassen met frisse inzichten en nieuwe afslagen op een platgetreden pad. Goed voorbeeld is Stephan Fry. De Engelse acteur/komiek ging ook naar de States en Fry’s observaties in The Land of the Free leverden een prachtige docureeks op.

Wat een verschil met ons Volendamse trio. Kees Tol die nog verrast is door de enorme barbecue die de gemiddelde Amerikaan in zijn tuin heeft staan en bij de eerste steekvlam in steenkolenengels roept „shall i pee it out?” (zal ik het uitpissen). En dan ook nog dubbel liggen als zijn beleefde gastheer de grap niet begrijpt en hem het toilet wijst. Ondertussen proberen Nick & Simon Amerika te veroveren door op straat clichéliedjes te zingen.

Maar in een land waar op elke straathoek een zanger/zangeres staat die moeiteloos The Voice zou winnen, ligt niemand wakker van deze fletse imitatie van Simon & Garfunkel. Beste TROS, kijk eens verder dan de Dijk van Volendam lang is. Stuur iemand op reis met wat meer bagage en persoonlijkheid. Voor mijn part Gordon. Heeft ook geen niveau, maar dan kun je in elk geval nog een keer of twee lachen.