Na de finish komen de tranen

Print
Na de finish komen de tranen

Afbeelding: OrangesPictures

Op het NK veldrijden in Hellendoorn, waar Marianne Vos ontbrak, zagen veel rensters plots hun kans schoon. Zo ook Sabrina Stultiens uit Meijel. Maar ze kwam vijf meter tekort.

Ze ziet niets, ze hoort niets. Als in een cocon fietst Sabrina Stultiens op de rollenbank op een grasveldje in Hellendoorn in een tentje van haar fietsensponsor Giant. Over iets minder dan een uur start het NK veldrijden en de Meijelse is medaillekandidaat. Niet dé topfavoriet overigens, want door haar hersenschudding op het EK op de weg in augustus vorig jaar heeft Stultiens slechts vijf crossen kunnen rijden deze winter. Volledig gefocust werkt de Limburgse haar intervaloefeningen af. Fans en journalisten die met haar een gesprekje willen aanknopen, halen bakzeil. Niet dat ze worden afgesnauwd, Stultiens reageert simpelweg niet. „Vanaf een uur voor de wedstrijd probeer ik me van alles af te sluiten, dan kijk ik bewust niemand meer aan. Ik hoor en zie dan echt niemand. Ik richt me op de wedstrijd, al het andere is verloren energie.”

Vanaf een uur voor de wedstrijd probeer ik me van alles af te sluiten.

Die hyperconcentratie is niet voor niets: vanaf de start van de wedstrijd over vijf ronden haakt Stultiens haar karretje aan bij Thalita de Jong en Sophie de Boer, de twee topfavorieten voor de titel. Stultiens oogt fel, geconcentreerd en gedecideerd. Als Sophie de Boer een gat laat vallen en Thalita de Jong dreigt weg te rijden, wipt ze zonder pardon over De Boer heen en rijdt terug naar De Jong. Op de vele zandpassages in het parcours, waarin een enorme zandkuil is opgenomen die doet denken aan de spectaculaire veldrit in het Belgische Zonhoven, is ze technisch de betere van De Jong. Die is op haar beurt de 22-jarige Stultiens weer de baas op de langere, lopende stroken. De grote afwezige in Hellendoorn is Marianne Vos. De vrouw die sinds 2011 alle NK’s op haar naam schreef, werkt aan een comeback, maar kan voorlopig nog geen wedstrijden rijden. Haar afwezigheid maakt van dit NK een beladen koers. Stultiens: ,,Het is anders zonder Marianne. Iedereen ziet nu kansen om te winnen, dat geeft extra spanning.”

Het is anders zonder Marianne. Iedereen ziet nu kansen om te winnen, dat geeft extra spanning.

Spanning die favoriete De Boer niet aankan. De renster uit Enschede bezwijkt op het parcours op de Sallandse Heuvelrug onder de druk en zal uiteindelijk niet eens het podium halen. Als Stultiens in de vierde ronde van de cross, die iets minder dan veertig minuten duurt, even niet in haar klikpedaal kan komen, lijkt De Jong definitief weg. De Limburgse toont opnieuw veerkracht en keert terug in het wiel van de Rabobank-coureur. Ze maakt nauwelijks fouten deze wedstrijd, maar het is op tactiek dat De Jong haar overklast. De Brabantse houdt Stultiens bewust een beetje op bij passages in het zand, zodat ze haar koppositie kan behouden. Mede daardoor draait De Jong als eerste het laatste stuk naar de finish op en gaat ook als eerste over de streep. Vijf meter is de achterstand hooguit. Een halve tel is Stultiens verwijderd van de titel. Maar daar koopt ze niets voor en na de finish komen de tranen. Na drie keer brons in de laatste drie jaar, nu zilver. Maar vooral geen goud.

Een halve tel is Stultiens verwijderd van de titel.

Zonder Vos leek de titel dichterbij dan ooit, maar die andere Rabobank-renster gooit roet in het eten. Stultiens vlucht de tent in waar de renners zich ongestoord kunnen omkleden. Haar ploegleider Hans Timmermans snelt haar achterna. ,,Ik heb Sabrina verteld dat ze moet beseffen dat ze een enorme prestatie heeft geleverd, dat ze door die hersenschudding een enorme achterstand heeft opgelopen, die ze in korte tijd helemaal heeft weggewerkt”, legt hij uit. ,,Dat was heel aardig van hem, maar ik kan er even niets mee”, zegt Stultiens even later tijdens de persconferentie. ,,Ik baal gewoon heel erg dat ik de titel niet heb. Ik deed er alles aan om als eerste de laatste bocht uit te komen, maar het lukte niet. Misschien had ik eerder de kop moeten pakken, maar achteraf is het makkelijk praten.”

Ik baal gewoon heel erg dat ik de titel niet heb.

Het vizier is vanaf nu gericht op het WK in Zolder, dat op zaterdag 30 januari wordt verreden. Via een trainingskamp in het Spaanse Calpe en crossen in Rucphen en Hoogerheide trekt ze naar de zandgrond van Zolder. Volgens haar ploegleider is Stultiens medaillekandidaat. Maakt een medaille daar, pak hem beet brons, deze verloren titel goed? Stultiens’ blik klaart op, de lach verschijnt terug op haar gezicht. ,,Dat maakt het meer dan goed!”