Hufters!

Print
Hufters!

Afbeelding: MGL

Als je een Nederlandse veldrijder op Belgische bodem een gooi ziet doen naar de regenboogtrui slinger je als Belgische wielerfan volle bekers bier naar zijn hoofd. Omdat je toch altijd al een hekel hebt gehad aan die arrogante kaaskoppen vind je het de normaalste zaak van de wereld om de eenzame fietser in oranje shirt in volle inspanning te trakteren op een lading spuug die meer gif bevat dan tien liter ammoniak.

Thuis heb je niets te vertellen en dus gebruik je de eenzame fietser maar als mikpunt van spot. Boeeeee: groter is je vocabulaire niet als je tot je enkels in de modder naar hetWK veldrijden staat te kijken. In de grote massa kun je anoniem je gang gaan. Al je frustraties, je latente minderwaardigheidscomplex, je boosheid op het leven: ze komen er ongeremd uit als de alcohol je brein heeft beneveld. Als je masker is afgerukt, blijft er niets meer over dan een klootzak die het theater van de sport misbruikt om zich af te reageren. 

Boeeee: uit de muil van koeien die rustig staan te grazen in een groene wei klinkt dit lieflijk, maar uit de mond van een wielerfan is het een ordinaire en compleet overbodige schimpscheut. Belgen voor wie Oranje werkt als een rode lap op een stier: als geboren Belg schaam ik me ervoor. Marginaliteit is overal. Als je Feyenoord- supporter bent en ontevreden over de prestaties van je team ga je verhaal halen bij de spelers. Vanzelfsprekend. Je rijdt met een aantal vrienden naar de woning van Marko Vejinovic, bonkt op zijn deur en bedreigt hem in het bijzijn van zijn vrouw met de dood. Zo doe je dat als jij vindt dat een voetballer die de clubkleuren waar jij al je hele leven in slaapt niet waard is. Vijf keer achter elkaar verliezen: dan moeten er koppen rollen. Letterlijk. 

Zo denk jij erover. Je had ook alleen naar het huis van Vejinovic kunnen rijden, maar daarvoor ben je te laf. Iemand dood wensen doe je net iets makkelijker met z’n zevenen. Dat de clubleiding in zijn broek schijt voor raddraaiers zoals jij en ze niet met harde hand durft aan te pakken, geeft je een machtig gevoel. Je bent een factor waar rekening mee wordt gehouden, terwijl je in een normale samenleving op de blaren zou moeten zitten en nooit meer toegang zou krijgen tot een voetbalstadion. Ter verdediging van je eigen stommiteiten kun je aanvoeren dat normen en waarden in het voetbal volledig zoek zijn. Hoe kun je van supporters verwachten dat ze zich gedragen als spelers van de club die ze steunen zelf journalisten bedreigen? 
Respect over en weer is ver te zoeken. Met dit in het achterhoofd vind jij het niet eens abnormaal om Marko Vejinovic de stuipen op het lijf te jagen. 

Over waanzin gesproken. Als Cambuur- supporter ga je naar de laatste training voorafgaand aan de derby tegen Heerenveen. Het belang van deze wedstrijd houdt je al enkele dagen uit je slaap en daarom vind je het logisch dat je de spelers morele steun gaat geven. Gezellig denk je dan, maar dat is het niet omdat jij het in je hoofd hebt gehaald om een vuurwerkbom mee te nemen. Je kunt je stembanden schor schreeuwen, een fakkel meenemen desnoods, maar jij vindt het nodig om de boel wakker te schudden met een vuurwerkbom. 
Dat je een vrouwelijke steward ernstig zou kunnen verwonden, was blijkbaar nog nooit in je opgekomen. 
Je had op zijn minst een pak slaag verdiend van je maten op de tribunes, maar ook die hielden zich van de domme.Wat voor je pleit is dat je jezelf uiteindelijk bent gaan aangeven bij de politie, maar een hufter blijf je.Wat bezielt je om het leven van onschuldige mensen in gevaar te brengen? 
Bovendien heeft Cambuur wederom verloren. Vuurwerkbommen werken alleen maar verlammend. 
Dat had je toch kunnen weten? 

Reageren? Doe dat op onze Facebook pagina.