Wout Poels is voor niemand bang

Print
Wout Poels is voor niemand bang

Wout Poels voert een groepje aan in de door de Limburger gewonnen Ronde van Valencia. Afbeelding: Cor Vos

Wout Poels blaakt na zijn winst in de Ronde van Valencia van het zelfvertrouwen. Het leiderschap in de Giro zit er niet in, maar de Limburgse Sky-renner wilde met zijn heerschappij in Spanje wel een signaal afgeven aan de ploegleiding.

Het is nu vier dagen geleden dat Wout Poels de Ronde van Valencia op zijn naam schreef, maar de 28-jarige Limburger geniet er nog steeds volop van: „Niet omdat het nou zo’n grote koers was, maar het gevoel van winnen is heel prettig. Vooral omdat het mijn eerste eindzege in een etappekoers was.” Zelfs nadat hij maandagmiddag een training door Limburg in de stromende regen heeft afgewerkt en buiten in de kou zijn Pinarello met een sopje heeft staan poetsen, overheerst de euforie. „Helemaal omdat ik van begin tot eind in de leiderstrui heb gereden. Dat geeft een heel voldaan gevoel.” Tot nu toe had de Sky-coureur weinig ervaring als kopman in een meerdaagse wedstrijd, maar de druk was geen probleem: „Dat ging me vrij goed af, het voelde niet als een last. ‘s Avonds besprak ik met de ploegleiding het plan voor de volgende dag. Het is niet zo dat ik bij de teambesprekingen voor de etappe het woord voerde, maar dat doet zelfs Chris Froome niet.”

Helemaal omdat ik van begin tot eind in de leiderstrui heb gereden. Dat geeft een heel voldaan gevoel.

Poels dankt zijn vroege vorm mede aan een langdurig verblijf op Mallorca. Bijna heel december en januari bracht hij door in een hotel van de ploeg aan de noordoostkant van het Spaanse eiland. „Alleen rond kerst en oudjaar was ik een weekje thuis. Verder was het perfect trainen: ik heb er maar een dag regen gehad.” Hij bracht er tientallen uren door op zijn tijdritfiets. „Ik zocht er vooral naar de ideale combinatie van de juiste houding en zoveel mogelijk kracht kunnen blijven leveren.” Die combinatie is gevonden: in de openingstijdrit van de Ronde van Valencia versloeg hij alles en iedereen, onder wie ploegmaat en wereldkampioen Vasil Kiryijenka. In de vierde rit heerste hij bergop: op de Xorret del Cati reed hij zelfs Fabian Aru, een van de beste klimmers en ronderenners, uit het wiel. De renner die tegenwoordig in Meerlo woont, blaakt van het zelfvertrouwen. „Dat heb ik eigenlijk sinds die bergrit. Toen reed ik daar echt omhoog met het idee van ‘wie gaat mij hier er eigenlijk afrijden? Voor wie moet ik hier bang zijn? Dat is echt een heel lekker gevoel.”


Voor wie moet ik hier bang zijn? Dat is echt een heel lekker gevoel.
 

Poels ziet zijn zege in Valencia niet als pressiemiddel om alsnog het kopmanschap in de Ronde van Italië af te dwingen. „Het is jammer dat ik daar niet start, maar ik heb me er inmiddels overheen gezet. Maar deze overwinning is wel een duidelijk signaal naar de ploegleiding dat ze rekening met me moeten houden.” Volgende week start Poels in de Ruta del Sol, waar het eindklassement opnieuw een doel is. „Met deze vorm durf ik wel voor de eindzege te gaan. Ik denk zelfs aan het eindklassement in de Tirreno-Adriatico.” Het Sky-kopmanschap in de Giro is weggelegd voor Mikel Landa, die volgende week ook start in de Ruta del Sol. „Ik ga er geen strijd van maken om zo alsnog het kopmanschap op te eisen. Een twist zou niet goed zijn voor de verhoudingen binnen de ploeg. De planning ligt vast en die gaan we niet meer omgooien.”

Dat was een hartje! Was dat niet duidelijk?

Poels denkt niet dat hij te vroeg in vorm is. „Het past binnen mijn opbouw, het was de bedoeling om in deze periode al te pieken. Bovendien moet je pakken wat je pakken kan.” Tenslotte nog even over het zegegebaar van Poels in de vierde etappe, bovenop de Xorret del Cati. Dat leek op een rondje of een hartje. „Dat was een hartje! Was dat niet duidelijk?” Over het hoe en waarom doet de Limburger vaag. „Ik vond het zo mooi in Valencia dat ik dat aan iedereen wilde laten weten.” Ja ja. Meestal is zo’n hartje een vrij concrete liefdesverklaring. Heeft hij wellicht een schone Spaanse ontmoet? Poels lacht ontwijkend. „Dat laat ik in het midden. Ik kan er nu nog niet over uitweiden. Sorry, maar hier moet je het mee doen.”