Waar mijn naam boven stond

Print
Waar mijn naam boven stond

Afbeelding: MGL

Naast verhuizing, lekkage en brand, hoort het opruimen van mijn werkkamer tot de ingrijpendste gebeurtenissen. Ik kan slecht scheiden van boeken, cd’s en oude knipsels. Ze zijn al zo lang bij me dat ze daar een zeker recht aan ontlenen.

Boeken die mij plezier hebben bezorgd, verdienen het niet te eindigen bij harteloze handelaren in de baklucht van markten en braderieën. 

Maar toch. De werkkamer is de maat der dingen. Als boeken niet alleen meer staan, maar bij gebrek aan plaats ook overal gaan liggen, wordt het tijd. Eerst voeren mijn vrouw en ik altijd nog een levendige discussie over het begrip ‘vol’. 

Ik zie als Messi in een druk strafschopgebied nog overal ruimte, maar volgens mijn vrouw is er geen doorkomen meer aan. Uiteindelijk, zo gaat het altijd, haal ik bakzeil en een paar verhuisdozen. 

Dit keer moeten oude krantenknipsels weg. Nergens ligt de ijdelheid zo hoog opgetast als in mijn mappen met oude stukken die ik heb geschreven.Wat heb ik niet allemaal bewaard? De vluchtigheid van de dagkrant heb ik met mijn schaar eeuwigheidswaarde willen geven. Alles waar mijn naam boven stond, was belangrijk. Toen. 

Nu is het papier en stof. Artikelen over mensen die niemand meer kent. 

Hè, dit gooi ik niet weg. Is uit mijn tijd in Bonn. Humor. De kop luidt: ‘Duitsland wil iets doen aan laag geboortecijfer door onze correspondent Gerard Kessels’. Dat geboortetekort speelt anno 2016 niet meer. 

De nieuwe Duitsers waar het land toen zo naar snakte, komen nu uit Syrië. 

Reageren? g.kessels@mgl.nl