De 50-plusser is als oude kaas

Print
De 50-plusser is als oude kaas

Afbeelding: John Peters

Ruim 650 werkloze 50-plussers bezochten gisteren in Roermond de Inspiratiedag van UWV. Niet om een baan te zoeken, wel om te lachen, te netwerken, ideeën op te doen of te leren twitteren. Een rijpere werkzoekende is net als oude kaas: hij heeft meer karakter.


Dat was een van de vele tweets die gisteren na een twittercursus vanuit de propvolle Oranjerie in Roermond de wereld in werden geslingerd. Uitkeringsorganisatie UWV hield voor 650 werkzoekenden van 50 jaar en ouder en 200 werkgevers een Inspiratiedag. Met knuffeloptredens, humor en gloedvolle toespraken werden de werkzoekenden getracteerd op tips en trucs om de kans op een baan te vergroten. In workshops leerden ze zichzelf als merk neer te zetten. En tussen de bedrijven door konden LinkedIn-pasfoto’s worden gemaakt en waren er kledingtips voor sollicitatiegesprekken. 

De Inspiratiedag was uitdrukkelijk niet zo’n doorsnee banenmarkt, waarbij werkgevers met folders in kraampjes afwachten wie zich voor een job meldt. Daar is de arbeidsmarkt voor 50-plussers ook niet geschikt voor. Er zitten - vooral vanwege allerlei vooroordelen - niet veel werkgevers te wachten op personeel van gevorderde leeftijd. Leeftijdsdiscriminatie is nog aan de orde van de dag. Dat is een groot probleem, want in de Limburgse kaartenbakken van UWV is de helft 50 jaar of ouder, terwijl het landelijk om 47 procent gaat. 

Toch is er sinds kort een kentering zichtbaar: omdat de Limburgse bevolking vergrijst, hebben werkgevers soms geen keus en worden steeds meer vacatures door 50-plussers ingevuld. Daar hoeven die werkgevers trouwens niet rouwig om te zijn, want daarmee halen ze vaak relaxte mensen binnen, die met hun ervaring jongeren kunnen begeleiden, die bovendien flexibel zijn en minder vaak afwezig. 

Wie zo somber is heeft stalactieten en stalagmieten in zijn hoofd

Volgens Roermondenaar Tof Thissen, de directeur van het landelijke UWV Werkbedrijf, moeten oudere werklozen vooral niet bij de pakken neerzitten. Hij ontmoette laatst bij de kapper een 59-jarige oud-schoolgenoot die door de ondergang van V&D zijn baan had verloren. Thissen: „Hij vroeg me wie nog zit te wachten op zo’n oude werkzoekende. Ik antwoordde dat het een fabeltje is dat ouderen nooit meer aan de bak komen.Wie zo somber is heeft stalactieten en stalagmieten in zijn hoofd. Vorig jaar hebben 60.000 ouderen de WW verlaten. Niet omdat ze dood gingen, maar omdat ze werk hadden gevonden. Dat zijn meer mensen dan in de Ajax Arena passen. Het is wel lastig, maar niet onmogelijk, en je moet er wat voor over hebben en creatief zijn.” 

Thissen vertelde dat hij eens bij een langdurig werkloze vijftigplusser thuiskwam, die in elkaar gedoken in zijn stoel zat en steeds kleiner leek te worden. Met zo’n houding is het lastig solliciteren, aldus Thissen: „Ga rechtop staan, dan zie je perspectief.” Het gesprek met die man verliep stroef, tot Thissen in een hoekje een grote pc zag staan. Bleek de opgeveerde man een genie op de computer, alleen had hij die passie nooit aan UWV doorgegeven. 

Het leerde Thissen dat UWV weer in persoonlijke dienstverlening moet investeren, „zodat oudere werkzoekenden weer met ons kunnen praten over hun dromen en het gevoel krijgen dat die kunnen worden waargemaakt. Zodat ze die stalactieten niet hoeven toe te laten in hun hersenen.” 

De Inspiratiedag had zichtbaar resultaat. Tijdens de netwerkborrel aan het eind van de dag kon UWV-manager Don Thijssen trots melden dat hij een enorme stapel visitekaartjes had verzameld van werkgevers die bij nader inzien toch wel 50-plussers in dienst willen nemen.