‘Busongeluk was zelfmoord'

Print
‘Busongeluk was zelfmoord'

Afbeelding: ANP

Zondag is het vier jaar geleden dat bij een busongeluk bij het Zwitserse Sierre 22 schoolkinderen, onder wie zes Nederlandse, en zes volwassenen om het leven kwamen. Deskundigen concluderen nu in een boek van de Belgische journalist Douglas De Coninck dat de chauffeur de bus opzettelijk tegen een muur liet knallen.

Gerlinde Daris (49) voelt zich, hoe gek het ook klinkt, opgelucht. Wat zij en andere nabestaanden al jaren roepen, wordt nu ondersteund door het boek De busramp van Sierre. Het busongeluk op 13 maart 2012 waarbij haar dochter Roma (11) omkwam, was een bewuste actie van buschauffeur Geert Michiels (34): hij wilde een eind aan zijn leven maken. „Dit hebben we vanaf het begin gedacht, maar we werden vaak voor gek verklaard.” 
Zondag is het vier jaar geleden dat de bus verongelukte in een tunnel bij het Zwitserse Sierre. De scholieren uit Lommel en Heverlee waren op de terugweg van een skivakantie toen rond 21.15 uur de bus frontaal op een haakse tunnelmuur bij een pechstrook botste. Onder de 28 doden waren zes Nederlandse kinderen; 24 passagiers overleefden de crash. „Elke dag doet pijn”, zegt Daris. „Het is niet alleen dat er een bord minder op tafel staat. Dit blijven we altijd voelen.” De oorzaak van het ongeluk is nooit vastgesteld. De bus was technisch prima. Voor een klapband was geen bewijs. Een menselijke fout was de enige mogelijkheid. Officieel spreekt justitie in Zwitserland van een flauwte of onachtzaamheid. Zeker geen zelfmoord of hartfalen.
Toen de procureur op een bijeenkomst voor nabestaanden zei dat een remspoor ontbrak, was het voor Daris duidelijk. „Als hij onoplettend was geweest, had hij daarna in een reflex nog geremd. Als hij was flauwgevallen, had hij bij de ingang van de nis nooit naar rechts gestuurd.” 

Elke dag doet pijn.

Uit camerabeelden en gegevens van de tachograaf trekken deskundigen en journalist Douglas De Coninck (De Morgen) dezelfde conclusie. De bus is niet zigzaggend door de tunnel gegaan maar reed doelbewust, zonder remmen, tegen de muur. Het scenario toont veel overeenkomsten met de wanhoopsdaad van co-piloot Andreas Lubitz, die vorig jaar een vliegtuig van Germanwings tegen een Franse berg liet crashen.
Buschauffeur Geert Michiels is op het moment van de ramp ook depressief. Hij zit in een moeilijke echtscheidingsprocedure en mocht geen contact met zijn dochter hebben. Sinds medio 2010 slikt hij het antidepressivum Seroxat. Hij bouwt af van één pilletje per dag naar een halve pil. Michiels heeft met Evy Laermans een nieuwe liefde. Drie maanden voor de ramp trouwen ze in het geheim. Uit de telefoondata blijkt dat Laermans hem in de laatste 2 weken bijna obsessief bestookt met 365 sms’jes en telefoontjes, als hij op pad is en niet of laat reageert. Tot enkele minuten voor de crash. Ze sms’t om 21.03: ‘En hoe gaat het met mijn liefje?’ Geen antwoord. Ze belt hem. Om 21.09 uur. Om 21.10 uur. Het lijkt erop dat hij de oproepen wegdrukt. Om 21.11 nog een sms: ‘Schat laat je nog eens iets horen?’ Stilte.

‘Schat laat je nog eens iets horen?’

Een minuut later wisselen de chauffeurs en neemt Geert plaats achter het stuur. In de bus lachen en praten de kinderen. Achterin wordt wat gedold. In de dvd-speler zit een film, die op het punt staat te beginnen. Vanaf het moment dat Michiels achter het stuur zit, geeft hij plankgas. Na 50 seconden rijdt de bus 105 kilometer per uur.
Hij rijdt met vijf rechterwielen de 18 centimeter hoge stoeprand op, rukt een waarschuwingsbord en twee gsm-masten van de wand, en knalt 75 meter en 2,77 seconden later tegen een haakse muur van een pechhaven.
De dodemansrit van Michiels duurt slechts 115 seconden, over een afstand van 2222 meter. „Hij is achter het stuur gaan zitten, heeft onmiddellijk de maximumsnelheid opgezocht en is minder dan 2 minuten na zijn vertrek tegen het eerst mogelijke obstakel aangeknald”, schrijft De Coninck.Op basis van de stuurbewegingen trekken deskundigen dezelfde conclusie. „Hij heeft dit opzettelijk gedaan, het kan niet anders”, zegt de Nederlandse ongevallenexpert Rinus van Oostrom in het boek. „Hij heeft de bus bewust naar rechts gestuurd om die muur zo vol als mogelijk te raken. Hij heeft dit snel willen doen, zodat niemand de kans had om in te grijpen.”

Hij heeft dit opzettelijk gedaan, het kan niet anders.

Vlak voor de crash heeft Michiels nog twee beeldberichten (mms) naar zijn echtgenote gestuurd. Die berichten zijn gewist. „Daarin kan misschien een afscheidsboodschap zitten. De procureur weigert ze op te vragen”, zegt Daris. „Zwitserland heeft alles gedaan om de waarheid niet boven tafel te laten komen. Ik hoop dat dit alsnog gaat gebeuren, dat de politiek dit oppakt en er alsnog onafhankelijk onderzoek komt.” 
De weduwe van Michiels houdt vol dat het geen zelfmoord was. „Het is de zoveelste wansmakelijke poging om de nagedachtenis aan mijn man kapot te maken”, zo reageert Evy Laermans op het boek. Ook de ex van Michiels gelooft niet in de zelfmoordtehorie. Daris weet dat niet alle nabestaanden blij zijn met het boek. Maar de groep die zich achter de zelfmoordtheorie schaart, groeit volgens haar. „We zoeken geen zondebok. Maar ik wil wel antwoord op de vraag waarom mijn dochter er niet meer is, anders kan ik er niet mee leven”, zegt ze. „Wij zien Geert ook als slachtoffer. Hij was op dat moment geen weldenkend mens en handelde in een vlaag van verstandsverbijstering. Hij ziet eruit als vrolijke, lieve man. Ik heb geen haatgevoelens, eerder medelijden. Maar wij zijn wel onze dochter kwijt.” 

 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →