Domme Limbo met de zachte g

Print
Domme Limbo met de zachte g

Afbeelding: MGL

Zie het als de hik. Blijft terug komen: de discussie over het Limburgs dialect en de zachte g. We zitten er weer middenin. Grote artikelen in de krant. O wat jeukt onze identiteit.

We willen maar wat graag geaccepteerd worden, daar ginds boven de grote rivieren. Kijk eens Hollanders hoe stijf we hier staan van de cultuur. „Limburgs is een rijke toontaal”, oreert de minister van Buitenlandse Zaken van het Limburgs dialect, Pierre Bakkes, in een kop over twee pagina’s. En: „Het Limburgs accent is niet minder dan het Randstedelijke”, want het is toch „onzin, dat je enkel stewardess kunt worden met een West- Nederlands accent”. 

Tuurlijk, Bakkes heeft gelijk. Maar wat doe je er aan? We hoeven ons hier toch niet steeds te verdedigen? 

Met een zachte g sta je er daarboven nu eenmaal op als een wat sullige, dommige Limbo. Het zij zo. Tegen vooroordelen wordt sinds Adam met beperkt succes gestreden. 

En Twan Huys dan?, hoor je steeds. Hij is onze knuffel-Limburger. Je kunt horen dat hij van Limburgse afkomst is, maar bij hem is het niet storend, zoals een briefschrijver treffend zei. Limburg light. 

De kunst is je hier niet druk over te maken. Want je verandert niks. Stoïcijn uit Stein. Al blijft het natuurlijk ergerlijk dat een Chantal Janzen, zodra zij boven Tegelen komt, zich een g aanmeet, zo scherp dat die diepe snijwonden in haar keel moet veroorzaken. 

Voorlopig zingt het Limburgs nachtegaaltje alleen in het bronsgroen eikenhout. Boven Mook is geen tournee gepland. 

Reageren? g.kessels@mgl.nl 
 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →