Een winkel waar je kunt eten en slapen

Print
Een winkel waar je kunt eten en slapen

Yvonne Metsemakers in haar winkel Afbeelding: Maartje van Berkel

Moethagen-Hertenpael - Wie gaat er nou ramen wassen als het regent? Yvonne Metsemakers (49) kijkt over haar schouder en begint te lachen. „Er zat duivenpoep op het raam, dus dit móest even.” Voor ons staat een goedlachse vrouw met pretoogjes, waarachter een leven met de nodige tegenslagen schuilgaat, maar dat zal pas later blijken.

Door het gewassen raam hebben we goed zicht op het vintagewinkeltje dat Yvonne sinds december in de Roermondse Heilige Geeststraat runt. Alhoewel de term vintagewinkeltje volgens haar niet echt de lading dekt. „Ik heb een detailhandel met winkel gebonden horeca en mogelijkheid tot overnachting”, zegt ze met een knipoog. Waarop wij uiteraard reageren met: je hebt wát? „Dit is de enige winkel in Nederland waar je oude, gebruikte spulletjes kunt kopen, iets kunt eten uit grootmoeders keuken en in de winkel kunt slapen.” Wacht even: ín de winkel slapen? Ze knikt: ín de winkel! Nou, dat willen we wel eens zien. 

En inderdaad, achter in de zaak, achter een grote verrijdbare wand, staat een tweepersoonsbed, klaar om te gebruiken. Sterker nog, de laatste weken hebben al zeker tien gasten hun nachtrust gevonden op deze uitzonderlijke plek met de naam BBYve’s. „Iedereen denkt dat BB voor bed & breakfast staat, maar ik houd het liever op Bijzonder Bij Yve, mijn koosnaampje. We zijn toch net wat méér dan een gewone B&B. Ik heb bijna een jaar met de Kamer van Koophandel en de gemeente moeten stoeien over de vergunning, want het concept paste in geen enkel hokje.”

Tijd voor echt contact met cliënten was er niet meer bij

We nemen plaats aan een van de fleurige eettafeltjes tussen de oude spulletjes en laten Yvonne vertellen: „Ik heb 27 jaar bij de Riagg en de jeugdzorg gewerkt, maar door alle bezuinigingen gaf het werk steeds minder voldoening. Tijd voor echt contact met cliënten was er niet meer bij. En ik ben te zeer een mensenmens. Materiële rijkdom, opgeblazen ego’s of uiterlijk vertoon zeggen me niks. Ik ga voor oprecht contact, van mens tot mens. Dat heb ik nodig, daar krijg ik energie van. Ik ben een gever, ik wil positief in het leven staan, ook als dat soms ten koste van mezelf gaat.

Enfin, toen er in 2015 een fusie aan zat te komen tussen Riagg en Mensana, heb ik eieren voor m’n geld gekozen. Twee jaar eerder had ik al een acute hernia, een burn-out en de ziekte van Pfeiffer voor de kiezen gehad. En inmiddels was ik - na een vechtscheiding - al vier jaar een alleenstaande moeder met twee kinderen van 11 en 9 jaar. Een dochtertje dat hoogbegaafd is en een zoontje dat adhd heeft. Ik geef je op een briefje, dat waren en zíjn tropenjaren. Zeker met een adhd-kind is discipline en regelmaat héél belangrijk. Als ik met vriendinnen iets leuks afspreek, moet ik regelmatig op het laatste moment afhaken. Maar ik ben een moeder die er voor 1000 procent wil zijn voor haar kinderen.

Mijn eigen jeugd verliep namelijk niet altijd vlekkeloos. Gelukkig heb ik inmiddels Ron leren kennen, een lieve en begripvolle man. Mijn steun en toeverlaat. Met hem is het leven elke dag slingers ophangen. Met Rons steun wilde ik een winkeltje beginnen waarbij ik écht contact met mensen kon maken. Niet alleen iets verkopen, afrekenen en dan ‘daag’ zeggen. Ik ben sterrenbeeld vis, een dromer, geloof in mooie dingen. Ik wil gesprekken aangaan, verhalen horen, mensen verbaal omarmen.

Veel klanten herkennen dat en dan komen vanzelf de verhalen van vroeger

Neem zo’n oude lampetkan of een zinken teil. Dat is pure nostalgie. Veel klanten herkennen dat en dan komen vanzelf de verhalen van vroeger. Vanuit dat idee kook ik ook van woensdag tot zaterdag ouderwetse maaltijden, zoals wortelenstamppot met zuurvlees, pastinakensoep of spruitjessoep. Voor minder dan een tientje. Twee van de vier dagen zijn vaak al volgeboekt met vaste gasten. Oude én jonge mensen hier uit de binnenstad, tweeverdieners, invaliden, alleenstaanden die voor een lekkere maaltijd komen, soms alleen voor koffie en vrij internet of voor een akoestisch concertje, maar bovenal voor gezelligheid.

Het winkeltje is pas drie maanden open, maar ik ben al zó dankbaar. Het menselijke contact dat ik bij de Riagg kwijt was geraakt, is helemaal terug. Er zijn hier al zo veel leuke mensen binnengewandeld, die spontaan een helpende hand bieden. Neem die donkere man die dagelijks de prullenbakken in de Roermondse binnenstad moet legen. Ik ben nogal een spontaan type, dat tegen iedereen goedendag zegt, iets dat mijn ex-man nooit kon begrijpen. Dus elke keer als ik die donkere man zie, zeg ik: hallo, alles goed? Zo kwamen we op een dag aan de praat en wat blijkt…koken is ook zijn hobby. Met als specialiteit Indische gerechten. Laatst kwam hij met een heel grote pan aanzetten. Zo maar. Geweldig toch! 

Als ik diep in mijn hart kijk, dan vind ik hier iets van het warme

Dit simpele winkeltje met z’n oude spulletjes en ouderwetse menu’s heeft me al zo veel voldoening gebracht. Als ik diep in mijn hart kijk, dan vind ik hier iets van het warme, gezamenlijke gezinsleven, dat ik in mijn jeugd heb moeten missen. Mijn ouders scheidden toen ik negen was, daardoor stond ik al vroeg op eigen benen. We hadden het vroeger niet breed thuis. Maar daardoor heb ik wel geleerd om niet bij de pakken neer te zitten en vooral niet te zeuren.

Mijn vader was een handige timmerman en mijn moeder was een heel creatieve keukenprinses. Zij kon van niets nog íets maken. Zo lekker, dat je je vingers erbij aflikte. Dat doorzettingsvermogen en die kookkunst breng ik nu - soms samen met mijn moeder - hier weer in de praktijk. Mijn leven is nog altijd hectisch en toch heb ik een soort rust gevonden. De rust van voldoening. De rust van eenvoud, van simpelweg gelukkig zijn, omdat je niet meer hardnekkig probeert te óverleven, maar elke dag gewoon het leven omarmt 
zoals het komt.”

Volg nieuws uit jouw gemeente via Facebook

De Limburger heeft voor alle 31 gemeenten een eigen Facebookgroep met het laatste plaatselijke nieuws.

> Neem een kijkje