Vrolijk rond blijven huppen

Print
Vrolijk rond blijven huppen

Afbeelding: MGL

Beide zijn in het land.Winter en lente draaien besluiteloos om elkaar heen. ’s Morgens ruiten krabben, ’s middags een fris zonnetje dat op zijn beste momenten een wijntje op het terras belooft. Ik haal mijn grasmaaier tevoorschijn.

Een Japanner opent het tuinseizoen: de Makita ELM4110. Een lichtgewicht, vergeleken met de stevige Belgische Flandria die ik vroeger had en die in zijn eentje de grasvelden van Buckingham Palace op kon vreten. Ik doe het nu met de nerveuze springerigheid van Makita. 

De export van Japanse maaiers bloeit. Moet ook wel, want in Fukushima en wijde omgeving is de groei er bij het gras een beetje uit. Hoog tijd dat de kapper voorbijkomt. 

Nooit trof ik het gras na de winter zo lang aan. Tot de tijd van de kerstinkopen genoten de sprieten van een ongekende seizoenverlenging. Ik zie veel mos na al de nattigheid van de laatste weken. 

Verticuteren? Dat behoort met de pogingen tot één FC Limburg te komen tot de meest vruchteloze ondernemingen van het voorjaar. Mos is direct weer terug. Gelukkig is mos ook groen en niet van gras te onderscheiden. Tenminste als je er niet te kort bij komt. Dat vraagt enige oefening. 
De eekhoorns zijn weer flink tekeergegaan. 
Ik vind overal half verstopte walnoten uit de boom van mijn buurman. Sympathiek dier, de eekhoorn. Sjouwt zich rot, maar van al wat hij verstopt, weet hij maar een fractie terug te vinden. 
Toch blijft hij doorgaan. Zo wil ik ook wel oud worden: weinig meer weten, maar toch vrolijk rond blijven huppen. 

Reageren? g.kessels@mgl.nl 
 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →