Francien liet haar borsten aan de verkeerde zien

Print
 Francien liet haar borsten aan de verkeerde zien

Francien Regelink (29) ging als tiener in op het verzoek van een jongen om hem een foto van haar blote borsten te sturen. Ze kwam in een lijdensweg terecht toen hij die afbeelding verspreidde onder schoolgenoten. Afbeelding: Shody Careman

Als Francien 15 jaar oud is, stuurt ze de jongen op wie ze verliefd is een foto van haar borsten. Via internet. En wat doet hij? Hij hangt diverse kopieën in school op. Met haar boek ‘Francien, laat je tieten nog eens zien’ maakt zij de schade van sexting bespreekbaar.

Het is zondagmiddag, 23 juni 2002 als Francien Regelink, een vrolijke flapuit van 15 jaar, achter de huiscomputer op zolder zit. Ongeduldig wacht ze tot de schelle piepjes aankondigen dat er internetverbinding is. Francien meldt zich aan bij MSN Messenger, hopend dat ze contact kan maken met Kai, de leukste jongen van de klas en hopelijk haar nieuwste verovering.

Hij is online, ze krijgt verbinding. Ze kletsen wat totdat Kai vraagt: ‘Mag ik ze zien?’. Dat is al de tweede keer. Francien twijfelt. Wie weet kan ze hem daarmee voor zich winnen. Kai belooft geheimhouding, dus zet ze de webcam aan, trekt haar roze shirtje omhoog en maakt haar bh los. Ze verzendt twee screenshots naar Kai. Van verkering komt het niet. Integendeel: ze hoort niets meer van Kai, met wie ze denkt bevriend te zijn. En na de zomervakantie gebeurt het. Als ze langs het fietsenhok loopt, hoort ze tot haar ontsteltenis opeens ‘Francien, laat je tieten nog eens zien’. Niet veel later ontdekt ze dat de afbeelding van haar borsten op posterformaat door de school hangt. Kai heeft zich schuldig gemaakt aan sexting, de term voor de verspreiding van seksueel getinte foto’s of berichten. 

Ik voelde me zó verraden

Het is veertien jaar later, Francien schuift voor dit interview aan in een Starbucks. Ze is een frisse verschijning in haar felgekleurde sportkleding - ze blogt succesvol over hardlopen. Met haar onlangs gepubliceerde boek vertelt ze hoe sexting haar heeft geknakt en hoe ze zich weer heeft opgericht. 

Wat gebeurt er met een meisje van 15 jaar wier naaktfoto in school hangt? „Ik voelde me zó verraden. Ik dacht: Kai, we zijn toch vrienden? Toen ik wegfietste bij dat fietsenhok kwamen de tranen, twaalf kilometer lang naar huis. Ik was in één klap eigendom van al mijn schoolgenoten, iedereen had een mening. Ik wilde zó graag uit die publieke martelgang. Die éne foto kaderde mijn hele persoonlijkheid. Terwijl ik dacht: ik ben toch meer dan die ene afbeelding van blote borsten De foto heeft jarenlang mijn leven bepaald. Als ik met dit boek kan bereiken dat dit ten minste één persoon blijft bespaard, ben ik al blij”, zegt Francien. Ze praat enthousiast, snel, soms bijna onverstaanbaar. 

Het gaf me het gevoel dat ik een slet was


Je schrijft dat je van een flapuit verandert in een teruggetrokken type. „Die eerste maanden waren een hel. Ik had het gevoel dat mensen constant naar me keken, of ze dwars door mijn shirt keken. Ik had altijd mijn woordje klaar, maar als iemand ‘Francien laat je tieten nog eens zien’ naar me schreeuwde, bevroor ik. Ik kon niets terugzeggen. Als ik wegrende, verzon ik alsnog een weerwoord. Ik schaamde me diep. Het gaf me het gevoel dat ik een slet was. Dat favoriete roze shirtje trok ik nooit meer aan. In plaats daarvan ging ik me kleden als een hockeymeid, hopend een nieuwe status te krijgen.” 

Je hebt Kai een jaar geleden via Facebook een brief geschreven. Waarom heb je hem toen niet aangesproken? „Ik ben in een ontkenningsmechanisme geschoten. Het was een geluk bij een ongeluk dat mijn hoofd niet is te zien op die foto, mijn webcam stond schuin naar beneden gericht. Ik hield me vast aan dat liedje van Shaggy, It wasn’t me. Ik dacht: zolang ik maar doe alsof het niet mijn borsten zijn, gaat het weg. Daardoor nam ik niemand in vertrouwen over hoe ik me voelde. Ik kon Kai niet confronteren, want dan zou mijn verdedigingsmechanisme instorten. Mijn ouders wisten van niets, terwijl ik een goede band met ze heb. Ik wilde ze niet meetrekken in mijn ellende.” 

Waarom maak je vele jaren later je verhaal wereldkundig? „Pas toen ik een artikel las over sexting, besefte ik dat het misschien mijn schuld niet is geweest. Dat ik dit niet verdiende. De bubbelbadrel rond Dave Roelvink raakte mij ook. Half Nederland viel over dat meisje heen dat seks met hem heeft in een jacuzzi, terwijl ze niet weet dat ze wordt gefilmd. Ik wilde niets liever dan tegen haar zeggen: het komt goed. Dat wil ik tegen alle meiden en jongens in zo’n situatie zeggen: het komt goed, ook als je denkt van niet.” 

Doen we te krampachtig over een pubermeisje dat onbezonnen handelt? „Mensen reageren nog te vaak: jij stuurt zo’n foto op, het is je eigen schuld. Veel ouders denken dat hun kind zoiets niet doet. Maar dit kan iedereen overkomen, van vmbo’er tot vwo’er. Sexting gaat niet verdwijnen. Sterker nog: het zal eerder toenemen. Jongeren zien dit als hun manier om te verleiden.Wat mij is overkomen gun ik niemand en dat is met de juiste voorlichting ook niet nodig. Twee jaar geleden vonden veel scholen nog dat het niet hun pakkie-an was. Gelukkig verandert dat.” 

Je licht nu jongeren op scholen voor. Wat zeg je tegen die jongeren? „Ik laat ze inzien wat er gebeurt als je denkt intiem met een ander te zijn, terwijl iedereen meekijkt. In mijn tienertijd bestonden sociale media als Facebook nog niet, en die kracht is enorm. Dus als sexting je overkomt, praat dan met iemand die je vertrouwt. Ik weet nu dat dit belangrijk is. En als omstander: stel je oordeel uit tot je alle feiten kent. Besef welke schade je veroorzaakt als je een seksueel getinte foto of bericht doorstuurt. Vanaf de basisschool moet je kinderen al weerbaar maken. Daarom heb ik plannen voor een kindervariant van mijn boek.” 

Een oud-klasgenoot stuurde je de e-mail waar alle ellende in 2002 mee is begonnen. Dat gaf een ander licht op sommige vrienden, die zeiden niets voorbij te hebben zien komen. „Dat deed pijn. Aan de andere kant kan ik me voorstellen dat ik zelf ook nieuwsgierig zou zijn geweest. Gelukkig is mijn vriendin Noa altijd objectief gebleven. Zij kwam voor me op als onbekenden me met hun botte opmerkingen meer pijn deden dan ik liet merken.” 

Bijna overal waar je naam opduikt, staat vermeld hoe succesvol je bent. Heeft dat met je verleden te maken? „Ik heb een enorme bewijsdrang aan dit alles overgehouden. Ik wil bewijzen dat zo’n ervaring je sterker kan maken. Als je tenminste weet hoe je dat kunt doen.” 

Ben jij weer die vrolijke meid van ooit? „Ja. Maar wel één die bedachtzamer is dan toen.” 

Kai heet in werkelijkheid anders. Van een afspraak tussen Francien en hem om de gebeurtenissen uit te praten, is het (vooralsnog) niet gekomen. 


 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →