Minder! Minder! Minder!

Print
Minder! Minder! Minder!

Afbeelding: ANP

Wilders staat vrijdag voor het eerst voor de rechter voor de omstreden uitspraak over Marokkanen. Wat bracht de PVV-leider ertoe, die verkiezingsavond van 19 maart 2014?

Natuurlijk wist Henk Bres wel dat Wilders heftig beveiligd werd. Maar de Bekende Hagenees keek er toch van op toen hij die avond van 19 maart 2014 even na zevenen op de PVV-verkiezingsavond in De Tijd aankwam. Het Grand Café bij het Haagse Plein leek buiten wel een vliegveld. Vier beveiligers. Een detectiepoort. Een identiteitscheck. 
Binnen waren zo’n tweehonderd mensen. Lokale PVV’ers, Kamerleden en Haagse ondernemers waarvan Bres niet eens wist dat ze iets met Wilders hadden. Zijn maat Leo bijvoorbeeld, van de sigarenzaak op de hoek.

De Tijd was zo’n strak eetcafé met stoelen van taupe kunstleer en beige hanglampen. Er hingen voor de gelegenheid posters met Wilders, PVV-ballonnen in rood, wit, blauw en er was een Nederlandse vlag bij het podium. Discomuziek. Keep the fire burning. Af en toe riep een campagnemedewerker ‘Wilders komt zo’ en ging het publiek van ‘yo!’.

Wat die verkiezingsavond zou brengen, wist bijna niemand. Zelfs de meeste PVV-Kamerleden niet. Dat zouden ze de rijksrecherche ook zeggen toen ze er later over gehoord werden. Wat een paar parlementariërs wel opviel: dat Tim Vermeer, de trouwe, rossige fractiemedewerker, tot twee keer toe bij alle tafeltjes langsging. ‘Rooie Tim’, zoals ze hem bij de PVV noemden, vroeg iedereen even in actie te komen als Wilders arriveerde. „We gaan dadelijk effe dollen. Effe lachen. Jullie moeten allemaal roepen: minder, minder, minder.” Minder wat? Niemand begreep het. Een kwartiertje later kwam Rooie Tim nog een keer. „Wilders komt er zo aan. Niet vergeten hè, mensen. Minder. Minder. Minder.”

We gaan dadelijk effe dollen. Effe lachen

Een week eerder wandelde Wilders over het Loosduinse Hoofdplein in Den Haag. Hij had zijn beveiligers zoals altijd bij zich, maar er was weinig reden tot zorg. In Loosduinen had de politicus nooit last van scheldpartijen. De Haagse volkswijk was PVV-land. Bij de verkiezingen van vier jaar terug werd de partij er al de grootste. 

Wilders deelde die woensdag 12 maart 2014 samen met de lokale lijsttrekker Léon de Jong en fractievoorzitter Machiel de Graaf flyers voor de raadsverkiezingen uit. En grote biljetten van 100 gulden voor de Europese verkiezingen van mei. Zijn belangrijkste punt in deze campagne: de euro moest weg. De bewoners hadden het die dag liever over iets anders. Dat ze last van Marokkanen hadden. De één vertelde de PVV’ers dat ‘ze’ al acht keer bij hem hadden ingebroken. Een ander dat ‘ze’ hem hadden bespuugd. Een derde dat ‘ze’ de marktkraam hadden omgeduwd. 

De NOS volgde Wilders, en aan het einde van de ronde over de markt werd hij even geïnterviewd. Wilders hamerde op ‘een veiliger en socialere stad’. „Een stad met minder lasten.” „En als het even kan”, zei hij, „ook met minder Marokkanen.” 
Volgens de PVV’ers die erbij waren, was het een terloopse opmerking. Als reactie op de klachten van de bewoners. Want normaal hoorde de fractie het wel als er een ‘nieuwsmomentje’ aankwam en hier was geen seconde over gesproken. De NOS sloeg ook niet op dat ‘minder Marokkanen’ aan. Het zinnetje belandde achterin de reportage van het journaal van 14.00 uur. 

Klik hier voor de volledige reconstructie en probeer de krant digitaal vier weken gratis.