Van een dodelijke schoonheid

Print
Van een dodelijke schoonheid

Kolf en lade zijn gesneden uit één stuk ivoor. Afbeelding: Roger Dohmen

Tefaf. Dat is kunst, schoonheid, weelde. Om in bewondering bij stil te staan. Om heel hebberig van te worden. Of allebei. De verleiding ligt altijd op de loer.

We zijn al bijna op weg naar een volgende stand vol kunst en antiek als de dealer van Peter Finer Antique Arms & Armour uit Londen ons - ondergetekende plus fotograaf - terugroept. Nou ja, roept... Dat doet een Britse antiquair van stand niet. Hij spreekt ons toe. Of we - hij heeft ons als ervaren dealer ongetwijfeld ‘geschoten’ bij het enthousiast bemonsteren van een fraai versierd stel Engelse duelleerpistolen uit de 17de eeuw - misschien interesse hebben in „unique pistols that were made in Maestricht.” Gemaakt in Maastricht? Natuurlijk zijn we geïnteresseerd.

Wat is dat toch, die aantrekkingskracht - vooral mannen lijken ermee behept - van wapentuig? Ik ben een vredelievend mens, moet er niet aan denken met een vuurwapen of een mes rond te lopen, maar laat me een collectie antieke slag-, steek- en vuurwapens zien, en ik ben verloren. Is het de combinatie van dodelijkheid en schoonheid?

Er zijn maar zo’n honderd exemplaren van over

De antieke wapens die de tand des tijds het beste hebben doorstaan, zijn doorgaans niet de wapens die ooit ‘in het veld’ dienst hebben gedaan tijdens een van de talloze intermenselijke conflicten. Meestal zijn het jachtwapens, duelleerwapens, wapens waarvan de dodelijkheid ondergeschikt was aan - of op z’n minst hand in hand ging met - de functie als statussymbool. Zoals bij dat koppel Maastrichtse pistolen. 

Ontegenzeglijk fraaie exemplaren. Gemaakt in de periode 1665-1673. Kolf en lade zijn gesneden uit één stuk ivoor - dat kon nog allemaal, toen - en versierd met de scherp gesneden kop van een martiaal besnorde strijder. Wapens met zo’n uitbundige hoeveelheid ivoor zijn uniek voor de Maastrichtse wapenindustrie, die van 1640 tot in de 18de eeuw vermaard was vanwege zijn kwaliteitspistolen. Er zijn maar zo’n honderd exemplaren van over. En deze, hier op de Tefaf, zijn de enige waarop ‘L. van Mersen a Maestrich’ zijn naam als maker heeft gegraveerd. 

Uniek, dus. Daar hoort een kaartje ‘prijs op aanvraag’ bij. Maar die prijs, zegt de dealer, is voorbehouden aan serieuze klanten. Hij zegt het - Britse beleefdheid - niet hardop, maar hij heeft de diepte van onze portemonnee feilloos ingeschat. 

Praat ook mee over dit onderwerp

Geef ook jouw mening over dit onderwerpen stuur een mail naar de krant

> Neem een kijkje op onze Facebook-pagina