De agent, Van Pol en twee e-mails

Print
De agent, Van Pol en twee e-mails

Afbeelding: illustratie Getty Images

Politieman John V. werd in 2014 ontslagen wegens ‘ernstig plichtsverzuim’. Zelf omschrijft hij het verstrekken van politie-informatie aan de Roermondse projectontwikkelaar Piet van Pol als ‘een verkeerde inschatting met zuivere intenties’.

De Roermondse politieman John V. is op vrijdag 24 januari net begonnen aan zijn weekend als Piet van Pol hem thuis belt. De projectontwikkelaar vermoedt dat hij wordt opgelicht door twee buitenlandse zakenpartners naar wie hij al een flinke som geld heeft overgemaakt.  Maandag de 27ste moet Van Pol nog eens 65.000 euro dokken, maar hij is aan het twijfelen geslagen. En dus vraagt de projectontwikkelaar aan V. of die kan nagaan of zijn zakenpartners wel deugen. V. wil Van Pol geen ‘goede vriend’ noemen, zo maakte hij gisteren duidelijk tijdens het aanvechten van zijn ontslag voor de Maastrichtse rechtbank. Hooguit een bekende, ze maken samen deel uit van de Vereniging van Eigenaren van het luxe appartementencomplex waar V. dan nog woont. In een appartement dat hij in 2003 van diezelfde Van Pol heeft gekocht. Meteen na het telefoontje wipt de agent, als coördinator zware criminaliteit zeker geen kleine jongen in de Limburgse politieorganisatie, even binnen in het op een steenworp afstand van zijn appartement gelegen kantoor van de projectontwikkelaar. Om hem te helpen, net zoals hij ook andere mogelijke slachtoffers van misdrijven helpt, verklaart V. Vrije tijd of niet. „Politieman ben je 24 uur per dag”, reageert de oud-politieman ietwat verbolgen op de vraag van de rechter of hij er niet beter aan had gedaan om de kwestie door te verwijzen naar een collega die wél dienst had. „Dat Van Pol een bekende was, had er niets mee te maken.” 

Politieman ben je 24 uur per dag

De twee mailtjes met gegevens die de agent Van Pol uiteindelijk verstrekt na raadpleging van de politiecomputer, bevatten volgens V.’s raadsman MichielWelter vooral „non-info, die niet verder gaat dan ‘we weten het niet’”. De korpsleiding ziet dat anders. Het gaat om antecedentengegevens, waarvan iedere politieman, zeker als die gezegend is met de ervaring van V., weet dat die niet voor derden bestemd zijn, betoogt politie-advocate Marie-Thérèse Berns. De korpsleiding verwijt V. ook dat hij de schijn van belangenverstrengeling op zich heeft geladen door gehoor te geven aan het verzoek van een bekende. „Of het nu een vriend was of niet, er lag een relatie.”  Waarschijnlijk zou niemand ooit gekraaid hebben naar wat V. zelf achteraf als een ‘onhandigheid en een verkeerde inschatting’ omschrijft, als Van Pol niet tot verdachte was bestempeld in het grote corruptieonderzoek naar Jos van Rey, dan nog wethouder voor de VVD in Roermond. Justitie stuit in het kader van dat onderzoek op aanwijzingen dat de projectontwikkelaar beschikte over vertrouwelijke politie- informatie. Die aanwijzingen leiden tot een strafrechtelijk onderzoek tegen V. Dat is nog niet afgerond, maar voor de korpsleiding is de kwestie in oktober 2013 aanleiding V. eerst per direct op non-actief te stellen om hem mei 2014 met strafontslag te sturen. 

Of het nu een vriend was of niet, er lag een relatie.

V. erkent interne richtlijnen te hebben geschonden, maar het strafontslag vinden hij en zijn raadsman veel te zwaar. „Ze hebben me na 32 jaar mijn passie afgenomen. Ik heb dit met zuivere bedoelingen gedaan, heb er ook geen voordeel van genoten”, houdt een geëmotioneerde V. de rechters voor. Deze krant meldde in het voorjaar van 2013 dat onderzocht werd of een hoge politiefunctionaris gelekt had naar Van Rey, die al in een vroeg stadium weet zou hebben van een strafrechtelijk onderzoek naar zijn persoon. Bronnen noemden later de naam van V., tot ergernis van diens strafrechtadvocaat Ludo Hameleers. Hij benadrukte dat het corruptieonderzoek tegen Van Rey volledig losstond van de verdenkingen tegen zijn cliënt. Tijdens zijn ontslagzaak stelt V. dat hij weliswaar niet verdacht wordt van lekken naar Van Rey, maar dat het corruptieonderzoek wel degelijk een schaduw werpt. „Tijdens mijn verhoor bleef de rijksrecherche me bevragen over mijn banden met Van Rey. Ik ben als politieman correct en integer geweest. Het zou zonde zijn als het nu strandt omdat dat het OM goed uitkomt in de corruptiezaak.” Na afloop weigert V. die uitspraak toe te lichten.