Piep, piep, piep

© MGL

Als alleenheersers lang genoeg aanblijven, worden ze vanzelf de beste parodie van zichzelf. Ze gaan operette-uniformen dragen.

Paul van der Steen

Ze nemen voortdurend de meest potsierlijke poses aan. En ze laten zich met doctoraten en standbeelden eren voor nooit geleverde prestaties. Om te eindigen op het bordes van een door henzelf gebouwd paleis met duizend kamers waar ze dan met droge ogen beweren dat ze man van het volk zijn.

Kom daar maar eens overheen als satiremaker. Het lukte ook de mensen achter het NDR-programma extra 3 op de Duitse tv niet. Hun liedje Erdowie, Erdowo, Erdogan, op de wijs van Nena’s Irgendwie, irgendwo, irgendwann, vergezeld van een snel gesneden montage van beelden van de Turkse president, was lollig. Niet meer dan dat. Een politicus in een volwaardige democratie zou eens een wenkbrauw ophalen en tegelijkertijd een beetje vereerd zijn.Wie op de hak wordt genomen, bestaat.

Zo niet Erdogan. Zelfs hij, het vermogen tot zelfspot ver voorbij, moet geaarzeld hebben. Toegezongen worden met ‘Ein Journalist, der irgendwas verfasst /Was Erdogan nicht passt / Is Morgen schon im Knast’ en daarop reageren met een roep om beknotting van de Duitse persvrijheid is geen sterk nummer. Een ambassadeur ontbieden betekent automatisch miljoenen extra views voor het spotten met ‘der Boss von Bosporus.

Maar Erdogan kon niet anders.

Het zit hem in een paar secondes waarin zijn mannelijkheid in twijfel wordt getrokken. Een imitatie van het hoge, pieperige stemgeluid klinkt en dan komt naast de president Mickey Mouse in beeld. Hier werd diplomatieke stappen zetten van een zaak van verstand een zaak van eer. Dit muisje moest en zou een staartje krijgen.

Reageren? p.van.der.steen@mgl.nl

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee