'Iedereen in Limburg heeft toch wiet?'

Print
'Iedereen in Limburg heeft toch wiet?'

Afbeelding: ANP

Myriam, lange zwarte krullen, bodywarmer met gekleurde sjaal eronder, heeft een avontuurlijk leven achter de rug en dat is haar wel aan te zien. Mooi gezicht met diepe doorleefde groeven. Jean, haar man, lijkt op Jos Verstappen en ziet er ook anderszins gemiddeld uit, in zijn ouderwetse dikke bruine leren jas. Wat hij en Myriam hebben gedaan is inmiddels ook bijna gemiddeld te noemen in Limburg: ze hebben een wietplantage ingericht.

Op een dag besluiten ze om wiet te gaan kweken. Wat afwijkt van de gebruikelijke gang van zaken is dat ze alles zelf doen, dus zonder de hulp van onduidelijke types. Jean en Myriam zoeken via internet uit hoe je zo’n plantage opzet. In de gang boven, naast de slaapkamer van één van de zonen, worden twee tentjes neergezet, waar de plantjes kunnen gedijen. Niks elektriciteit aftappen. Gewoon de stekker in het stopcontact. Beetje water erbij. Dat gaat allemaal zo goed, dat de eerste oogst kan worden binnengehaald. Als de politie binnenvalt, na een tip via de Meld Misdaad Anoniem-lijn, blijkt de wiet al klaar te zijn voor de markt. Op de grond liggen vijf schaartjes, waarmee de toppen van de 96 wietplanten al zijn afgeknipt. 2 kilo familieproductie. All in the family. Behalve echtgenoot Jean hebben ook de twee zonen en de schoondochter deelgenomen aan het productieproces, zo bekent Myriam aan de politie. Waarom dit alles? En dan volgt een dramatisch verhaal. 

Niks elektriciteit aftappen. Gewoon de stekker in het stopcontact. Beetje water erbij.

Bij Myriam is vorig jaar kanker geconstateerd. Een borst moet worden geamputeerd. Myriam gaat de ziektewet in. Ze maken extra kosten en raken in de schulden. Er komt een nieuwe onheilstijding. Baarmoederhalskanker. En uitzaaiingen naar de lever. Maximale levensverwachting: tien jaar. Jean en Myriam hakken de knoop door. Ze gaan wiet kweken. Om de schulden af te lossen. En om nog wat lol te hebben, zo lang het nog kan, zegt Myriam. Ze huilt. Het is gebeurd in een opwelling, zegt ze. Dat is de officier van justitie niet helemaal met haar eens. Myriam heeft een behoorlijk drugsverleden. Tien jaar geleden is ze in Duitsland veroordeeld tot voorwaardelijke celstraffen vanwege diverse opiumdelicten. Ja, toen was ik nog jong, stribbelt Myriam tegen. Maar zes jaar terug kreeg ze in Nederland ook al een taakstraf vanwege het bezit van wietplantjes. Ja, maar die waren van mijn oudste zoon, corrigeert Myriam. Hij had nog zo beloofd de plantjes diezelfde avond weer weg te doen. Twee uur later vielen politieagenten haar woning binnen. Ze vroegen van wie het huis was. Van Myriam. En dus moest zij er voor opdraaien. 

Het is gebeurd in een opwelling.

Spreekt Myriam de waarheid? De rechter geeft Myriam en echtgenoot Jean, die tot nu een blanco strafblad had, allebei veertig uur werkstraf. Bijzonder mild, mede vanwege haar zware ziekte. Want op het productie klaar maken van wiet staat een onvoorwaardelijke celstraf. Het is maar te ‘hopen’ dat Myriam over haar fatale ziekte niet heeft gelogen.

 

 

Volg nieuws uit jouw gemeente via Facebook

De Limburger heeft voor alle 31 gemeenten een eigen Facebookgroep met het laatste plaatselijke nieuws.

> Neem een kijkje