'Ik heb nog steeds jeuk'

© MGL

Ik wilde het er nooit meer over hebben. Maar het referendum over Oekraïne jeukt nog. Een volksraadpleging met een constructiefout. Hier was niets van te bakken. Als je tegen was, moest je zeker gaan stemmen. Als je voor was, kon je misschien maar het beste thuis blijven. Een mank paard, dat lelijk om zich heen trapte.

Gerard Kessels

Maar één ding is duidelijk. Europa en Brussel zijn in Nederland nog altijd leproos. Meer dan 60 procent van de Nederlanders stemde in 2005 tegen de Europese grondwet. Sindsdien hebben we een nog grotere diepvrieskist aangeschaft om onze gevoelens voor de EU in te stoppen. Wat is dat toch? Veel Nederlanders zijn kwaad, chagrijnig, verongelijkt. De boze man zet de toon. En de boze vrouw moppert steeds nadrukkelijker mee. Zou het in de volksaard zitten? Van een karakter, in eeuwen gevormd in een land van mest en mist, moet niet te veel verwacht worden. De lichtheid van het bestaan is elders uitgevonden. We hebben het goed. Geen land profiteert zo van de EU als Nederland. Onze export draait als een tierelier en sleurt ons uit de crisis. En hoewel het bouwwerk piept en kraakt, brengt de Europese gezamenlijkheid nog steeds vrede en veiligheid. Tuurlijk: het blijft mensenwerk. Toch heerst de overtuiging dat in Brussel louter gifmengers huizen. Hoe komt dat? Zijn de pluspunten van de Unie in een halve eeuw zo vanzelfsprekend geworden dat weinig mensen ze nog zien? Hoe dan ook, redenen om te klagen zijn er altijd volop in een land waar het zicht niet ver draagt.

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee