‘Publiek wil renners zien sterven’

Print
‘Publiek wil renners zien sterven’

Een van de schaarse momenten waarop er iets gebeurt in de Amstel Gold Race. Sep Vanmarcke - kopman van L Foto: ANP

Een lang en weinig opwindend voorspel, en dan een korte, heftige climax. De finale van de Amstel Gold Race leek zondag een kopie van die van de voorbije jaren. Het moet anders, zeggen velen. Maar hoe?


Michel Wuyts, Belgisch wielerjournalist en commentator van de Vlaamse omroep VRT: „De Amstel Gold Race gaat prat op het aantal hellingen, 34 in 250 kilometer. Welnu, in mijn ogen is de wedstrijd overwoekerd met klimmetjes. Het zijn er echt te veel. Ik denk dat het best met tien hellingen minder kan. De Amstel Gold Race in deze vorm is een sluipmoordenaar. Een koers die energie vreet. Ook bij de favorieten. Door al die bergjes is het, al een paar jaar trouwens, een slijtageslag. Renners krijgen niet de tijd om op adem te komen. Nu zie je toch een afwachtingsprocedure: renners rijden berekenend omdat ze het aantal hellingen tot aan de finale op de Cauberg aan het aftellen zijn. Door een paar hellingen uit het parcours te schrappen, schep je voor de coureurs letterlijk lucht om aan te vallen.Waarom geen aankomst op de Maasboulevard in Maastricht? Met een stukje België erin en dan daar finishen; zo krijg je ruimte voor onvoorspelbaarheid.”

Ik denk dat het best met tien hellingen minder kan

„Toch heb ik geen onprettig gevoel overgehouden aan de koers van zondag. Daar komt een beetje Belgisch chauvinisme bij kijken. Tim Wellens, Sep Vanmarcke, Jan Bakelants probeerden het tenminste. Dat gaf het gevoel dat ‘wij’ weer meedoen. En laten we eerlijk zijn: het voorspelbare verloop is niet alleen een probleem van de Amstel Gold Race. Bij de Waalse Pijl zie je het ook al jaren: daar heb je eerst een hele tijd zenuwachtig gefriemel, waarna ze met tachtig man de Muur van Hoei opknallen voor de finale.” 

Leo van Vliet, koersdirecteur van de Amstel Gold Race: „Natuurlijk was het geen spannende wedstrijd. Het was gewoon saai. Na afloop hoorde ik sommige renners zeggen dat ze zaten te wachten tot de laatste beklimming van de Cauberg.Waarom, denk ik dan, waarom? TimWellens probeerde het in elk geval nog, dat is een held. En Roman Kreuziger vlak daarvoor ook.”

„Ja, ik heb weer de kritiek gehoord over het parcours. Ik zit ook te denken of je het zou moeten veranderen, om zo misschien een minder voorspelbare wedstrijd te krijgen. Alleen, ik zou niet weten hoe. Als iemand het ei van Columbus heeft, mag hij het zeggen. Ik denk dat het parcours niet het probleem is. Eerder de teams en renners. Ploegen zijn computergestuurd, hebben de meest gespecialiseerde renners in huis. En wachten dan heel lang. Dat zie je trouwens ook in Milaan- Sanremo.Wat dat betreft is het parcours van Parijs-Roubaix selectiever. 
Daar slaan de kasseistroken vaak grote gaten, kan één stuurfout beslissend zijn. Het klinkt misschien gek om dat in mijn functie te zeggen, maar het zou goed zijn als we eens slecht weer zouden hebben. Al vijftien jaar hebben we prachtig weer tijdens de Amstel Gold Race. Leuk voor het publiek, maar met regen, wind en kou zouden we meer heroïsche gevechten krijgen. Maar ja, het weer kan ik niet bestellen.” 

 Mensen willen renners zien sterven, ze willen getuige zijn van heroïsche gevechten

Danny Nelissen, ex-wielrenner en tv-analist: „Ik heb zondag naar een draak van een wedstrijd gekeken. Sterker nog, het was niet eens een wedstrijd. Het parcours is niet goed, de finish ligt op de verkeerde plek en het ontbreekt de ploegen in dit soort koersen aan moed en visie, zoals we eerder wél in de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix hebben gezien. Op deze manier hoort de Amstel Gold Race niet thuis tussen de grote monumenten. Het is niveau Brabantse Pijl. Als dit het professionele wielrennen anno 2016 is, komt er straks in 2026 geen hond meer kijken. De wielerploegen roepen om het hardst dat ze fans willen binden, maar dan moeten ze het anders aanpakken. Ik snap als oud-renner dat het een hele zware koers is en dat het allemaal coureurs van topniveau zijn. Maar aan het volk kun je dit niet uitleggen. Mensen willen renners zien sterven, ze willen getuige zijn van heroïsche gevechten.” 

„Het heeft geen zin om te zoeken naar manieren om de Gold Race nóg zwaarder te maken. Dat gaat gewoon niet meer in Limburg, we zitten op dit moment aan de max. Ik pleit er eerder voor om het parcours juist lichter te maken. Maak vanaf de start eerst een lange lus om Roermond heen. Dan kan een kopgroep misschien vijftien of achttien minuten pakken en moet er een achtervolging op gang komen. De laatste vijftig kilometer kun je dan de heuvels in. Je krijgt dan een heel andere categorie renners die kansrijk zijn. Andere tactiek, andere favorieten.”

„De streep moet niet meer op de Cauberg liggen. Met het argument dat het een historische berg is, kan ik niets. Er zijn ook veel historische bedrijven die over de kop zijn gegaan. Leg de streep maar op een berg als de Camerig. Die is veel selectiever. Als je straks renners als Fabio Aru of Alejandro Valverde op je erelijst wil hebben, moet je iets anders doen.”