Kay Smits op prijzenjacht

Print
Kay Smits op prijzenjacht

Kay Smits namens Lions op schot tegen Frisch Auf Göppingen in het EHF-Cuptoernooi. Afbeelding: Ermindo Armino

OCI-Lions speelt morgen de bekerfinale in Almere tegen Aalsmeer. De vertrekkende Kay Smits wil zich nog een keer flink laten gelden voordat hij de aftocht blaast naar Duitsland.

Het einde van het handbalseizoen nadert. De prijzen worden verdeeld. Voor OCI-Lions tijd om te bevestigen dat het wel degelijk de beste ploeg van Nederland is. Maar hoe staat het met de formatie uit Sittard-Geleen, die nog geen competitiewedstrijd verloor het gehele seizoen, maar wel al naast twee hoofdprijzen greep? Het finale-syndroom leek vorig jaar verbannen, maar is dit seizoen teruggekeerd. „Ik vind ons heel gedreven, zonder dat we willen overcompenseren. We weten dat we de beker niet gratis kunnen ophalen”, aldus Kay Smits aan de vooravond van de bekerfinale tegen Aalsmeer. Net zoals van Aalsmeer werd er ook van Initia Hasselt en Volendam in competitieverband niet verloren, maar toen het erom ging (BENE-League-finale en Supercup) gaf Lions niet thuis. „Dat had nooit mogen gebeuren”, is Smits duidelijk. 

Ik vind ons heel gedreven, zonder dat we willen overcompenseren. 

Bang dat Lions morgen in herhaling treedt, is hij niet. „Nee.We zijn beter gaan spelen. De laatste weken loopt het goed. Aalsmeer zal alles uit de kast halen, maar daar moeten we mee kunnen omgaan.”  Voor een aantal spelers, onder wie Smits, is het ook de voorlaatste kans op een prijs. De Gelener vertrekt na dit seizoen naar Wilhelmshavener HV in Duitsland, een topper in de Tweede Bundesliga. Lions-coaches Monique Tijsterman en Lambert Schuurs vinden dat Smits nog niet toe is aan het buitenland. „Dat snap ik wel. Ik weet ook niet of ik er klaar voor ben, maar dat weet je alleen door het te ervaren.” Smits is een aardige denker, zegt hijzelf. Met de armen over elkaar weegt hij zijn woorden af. De jongeling is geen vaatje vol met buskruit.  Juist het tegenovergestelde. 
Zowel op als naast het veld. Maar hij weet wat hij wil. Toch heeft hij maanden nagedacht over z’n besluit. „Ik heb echt nog veel te leren. 
Dat weet ik ook. Maar in Duitsland is er iedere dag een leermoment. In Nederland zijn dat er maar een paar per jaar”, zegt de 19-jarige rechteropbouwer. 

In Duitsland is er iedere dag een leermoment.

De manier waarop hij bij zijn nieuwe club terecht kwam, is er eentje voor in de geschiedenisboeken. „De vader van de rechterhoekspeler is de keeperstrainer bij mijn zus Inger. Zijn zoon vond dat hij te weinig ballen kreeg van de huidige rechteropbouwer, dus hij vroeg aan Inger: ken jij niet nog iemand?” Een paar dagen en wat videobeelden later kreeg Smits een belletje uit Duitsland. „Want op een koekenbakker zitten ze niet te wachten”, lacht hij. Smits moest zichzelf nog wel even in het echt bewijzen. „Ik ben gehaald als tweede man op zowel hoek als opbouw. De eerste opbouwer is de topscorer van de competitie en een echte schutter.” 
Na vorige zomer was daar opeens de openbaring van de linkshander.  Zelf had hij het gehoopt, maar niet verwacht. „Ik wilde een bepalende speler worden dit seizoen. Ik dacht dat ik dat in me had. Het WK met Jong Oranje afgelopen zomer was voor mij heel belangrijk. Daar heb ik veel geleerd. Terug in Nederland ging alles een stuk makkelijker.” 

Op een koekenbakker zitten ze niet te wachten.

Smits manifesteerde zich als schutter en aangever tegelijk. Hij werd zelfs twee keer uitgenodigd voor de nationale ploeg, maar evenzoveel keer gooide een blessure roet in het eten. De laatste weken zijn de prestaties van Smits minder. Soms sjokt hij over het veld, het hoofd ietwat gebogen. Net of het hem wat minder boeit. Dat erkent hij zelf ook. „Het is puur focus en dat is niet goed. 
Maar potjes zoals tegen Tachos of E&O moeten ook gewonnen worden. Of dat nu met één of met tien verschil is. Dat maakt mij niets uit. En dan lijkt het al snel minder.” Smits spaart liever zijn energie voor de grote wedstrijden. Dat is waar de handballer wil schitteren. 
In het Engels zouden ze zeggen: he is the man for the big occasion. Smits kan niet wachten op morgen. Met z’n hoofd zit hij al in Almere. We mogen van hem dus een topprestatie verwachten op Hemelvaartsdag? „Die druk leg ik mezelf wel op. Daar mag je me dus op afrekenen.” 
 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →