Muis met een rode staart

Print
Muis met een rode staart

Afbeelding: MGL

Om het sprookje Leicester City te duiden, noemde een filosoofhet in een krant „de triomf van het socialisme”. Nu ben ik geen PvdA-kenner, maar bij de beelden van de feestende Leicesterspits Jamie Vardy in zijn appartement moest ik niet direct aan Willem Drees denken. Eerder aan MTV Cribs dat ons een blik gunt in de huizen van permanent boze rappers.


Ik zag in huize Jamie ook zo’n zielloos kookeiland blinken van nieuwigheid omdat er nog nooit een ei op is gebakken, en aan Vardy’s plafond hing de kristallen kroonluchter die kroonluchter die ook bij Jay Z en 50 Cent boven de salontafel hangt.Wat Diederik Samsom vangt uit de PvdA-kas weet ik niet, maar het komt vast niet in de buurt van de honderdduizend euro die Vardy wekelijks bijschrijft op zijn rekening. In de Premier Leaque met al zijn miljarden is zijn miljarden is socialisme een relatief begrip. Toch snap ik de blijdschap over de titel van het ‘arme’ Leicester wel. 

Eens in de zoveel tijd moet er in de sport een muis brullen, anders accepteren we de olifant niet meer. 
Zeker niet als die steeds lomper begint te stampen. Zet alle persconferenties van Louis dit jaar achter elkaar, en je snapt waarom de Britten Leicester koesteren. Van Gaal die het ‘totale-mensprincipe’ aanhangt, maar dit seizoen vooral het ‘totale-mallootcredo’ verkondigt. 

Dieptepunt was afgelopen zondag toen hij een journalist aan het haar trok om duidelijk te maken dat het haartrekken van de Duitser Huth bij zijn speler Fellaini een perverse, seksuele daad was: „You only like that, if you like SM. You know, sadomasochism!” Dan ben je niet meer te redden. 

Reddeloos verloren is ook de Champions League die dit seizoen bol stond van de zouteloze potjes en het nu als straf voor de tweede keer in drie jaar tijd moet doen met de Madrileense stadsderby als finale. Voor het eerst interesseert het mij geen lor wie er wint. Ik lees het wel op Twitter. 
In een seizoen waarin de magie van het voetbal flets fonkelde, komt de titel van een underdog als geroepen. Ook de Nederlandse competitie kan wel een blaffende keffer gebruiken.Want echt genoten hebben we niet van onze traditionele top drie deze competitie. 
PSV spaarde zijn krachten voor Europa, Ajax ontdekte Europa, Ajax ontdekte de counter en Feyenoord verziekte het met een onbegrijpelijke inzinking groter dan die van Breukink in de Giro van 1989. 

Ik hoop dat de Limburgse clubs moed putten uit het sprookje van Leicester. Bij het schrijven van deze column weet ik nog niet wat MVV gisteravond in Volendam gisteravond in Volendam heeft gedaan, maar ik denk dat Ron Elsen in de bus richting de Dijk de hoogtepunten van Leicester op een dvd’tje heeft gezet. Zo niet, dan reken ik op VVV. Nu Maurice Steijn de puinhopen van Beton Lokhoff eindelijk heeft weggeruimd, geef ik de Venlonaren een prima kans op terugkeer naar de eredivisie. Daar zullen ze weliswaar nog niet meedoen om de titel, maar we hebben Roda nog. 
Gek? Waarom? In het seizoen 94/95 flikten ze het al een keer bijna. Alleen het superieure Ajax hield Stevens & co af van de schaal. 

Kerkrade als het Nederlandse Leicester, dat zou pas écht de triomf van het socialisme zijn. Ik verheug me nu al op de feestvideo van de selectie in huize Rutjes. Zonder kookeiland maar met zoontje Lavezzi die op zijn Fisher Price-microfoon de Internationale inzet. 


Reageren? i.hoekstra@mgl.nl