Klapvee voor de sport

Memphis Depay: eerst op een voetstuk gezet, daarna afgezaagd tot aan zijn enkels.© AFP

Sport is meer dan ooit een hype. Mensen die ik nog nooit een zinnig woord over wielrennen heb horen zeggen, deden vorige week alsof Steven Kruijswijk – toen nog rozetruidrager in de Giro – al jaren hun beste vriend is.

Patrick Delait

Op internet regende het plots meninkjes over de Lotto-Jumbo-renner, al jaren één van de betere renners in het peloton, maar geen winnaar en voor de publieke opinie dus niet interessant. Nu de Brabander het roze droeg en op weg leek naar de eerste Nederlandse Giro-winst ooit, was alles anders. Het verhaal is bekend: Kruijswijk kwam vrijdag door een stuurfout ten val in de afdaling van de Col d’Agnel en verloor daarbij zoveel tijd dat hij de eindzege aan Vincenzo Nibali moest laten. Na een laatste oprisping van populisme – op social media werd het verlies van Kruijswijk in de schoenen geschoven van Nibali die verzuimd had om de gevallen Nederlander op te wachten – en een obligaat interview bij Umberto Tan waaide ook deze hype voorbij.

Maar niet getreurd. De leegte die Kruijswijk achterliet, wordt al opgevuld door Kiki Bertens, de tennisster die op Roland Garros iets doet wat Nederlandse tennissers nog zelden doen op het hoogste niveau: ze won en bereikte de vierde ronde in het vrouwentoernooi. Elk rondje dat Kiki overleeft, zal het net zich iets strakker sluiten om haar tennispakje. De media zullen elke ademstoot van Kiki registreren en analyseren. Naar verluidt overweegt zelfs de lokale televisie van Lutjebroek een ‘speciale’ verslaggever naar Parijs te sturen om die ene alomvattende vraag te kunnen stellen: ‘wat ging er door je heen’?

Nu Oranje afwezig is op het EK voetbal en de nationale ploeg in de voorbereiding slechts als sparringpartner dient voor landen die Frankrijk wel hebben gehaald, valt er op voetbalgebied weinig eer te behalen. En dus is surrogaat meer dan welkom. De attentiewaarde van Formule 1 was de voorbije jaren nihil. Zelfs verstokte liefhebbers haakten af vanwege de voorspelbaarheid en het gebrek aan spanning. Dankzij de spectaculaire opmars van Max Verstappen staat de F1 weer op de kaart. Zelfs Jeroen Pauw ruimde onlangs een uur in voor een interview met de Limburgse coureur, een eer die anders hooguit premier Mark Rutte te beurt valt. Als Max wint, winnen we allemaal.

Met een portie chauvinisme is op zich niets mis, maar successupporters werken me op de zenuwen. Wie is nog geïnteresseerd in het verhaal van Steven Kruijswijk als hij volgend jaar niet meedoet voor roze in de Giro, maar ‘slechts’ veertiende wordt? Wie praat nog over Kiki Bertens als ze op Wimbledon weer gewoon in de eerste ronde naar huis wordt gestuurd?

De hitsigheid waarmee sporters worden gehypet en vervolgens weer worden afgebrand, is groter dan ooit. Kijk naar Memphis Depay: eerst op een voetstuk gezet als de redder van het Nederlandse voetbal, maar na een teleurstellend seizoen afgezaagd tot aan zijn enkels.

Topsport is emotie en dat moet vooral zo blijven, maar zodra de nuance wordt dood geknepen door een overdosis sentiment en opportunisme haak ik af. Dat heeft niets te maken met elitarisme, maar met mijn overtuiging dat topsporters beter verdienen dan klapvee dat zich uit de voeten maakt als het even tegenzit.

Reageren? patrick.delait@mgl.nl

Wil je alle Plus-artikelen lezen?

Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen op onze site & app. Nieuws, achtergronden, analyses, reportages, interviews en columns. Word nu digitaal abonnee en kies voor een jaar lang korting of maandelijkse flexibiliteit.

Kies digitaal