Wie durft nog naar Turkije op vakantie te gaan?

Print
Wie durft nog naar Turkije op vakantie te gaan?

Politieagenten patrouilleren op de luchthaven van Istanbul, waar woensdag tientallen reizigers bij een aanslag werden gedood. Afbeelding: Reuters

Welk effect heeft de aanslag in Istanbul op toeristen? Patrick Delait, chefsport van De Limburger, zal de geplande trip met zijn gezin naar de Turkse Rivièra niet annuleren. Maar „de vakantie zal minder vakantie zijn dan zou moeten”.

Een aanslag op de Atatürk- luchthaven in Istanbul, meldt het journaal dinsdagavond. Al snel wordt er gerept over tien doden. Over een paar uur zijn er dat geheid veel meer, zeg ik tegen mijn vrouw, in de wetenschap dat dodencijfers doorgaans naar boven worden bijgesteld. 

Beelden tonen af- en aanrijdende ambulances, gewonden die onder het bloed op brancards worden gehesen en mensen die zich in paniek naar een veilige plek haasten. 
Taferelen die nog vers in het geheugen liggen. Brussel, 22 maart; het is amper drie maanden geleden. Ook toen was een luchthaven het doelwit van barbaren die in naam van Islamitische Staat (IS) dood en verderf zaaiden. 

Doelwit 
Je zult maar op het verkeerde moment op de verkeerde plaats zijn, denk ik aan de reis die we over enkele weken zullen maken naar de Turkse Rivièra. Ja, ik maak me zorgen. De aanslag van dinsdagavond is de zoveelste in een lange rij in Turkije. 
Eerder werden de historische binnenstad van Istanbul en Ankara al getroffen. Wij landen over enkele weken op de luchthaven van Antalya, ons wel bekend van eerdere vakanties. Een plek waar elke dag duizenden toeristen samenklonteren en dus een potentieel doelwit voor terroristen.

Ik kan het angstzweet van honderden andere toeristen al ruiken

Ik zie me al staan in de aankomsthal met onze koffers, spiedend naar elke verdachte beweging. Bij de bagagecontrole, waar vermoedelijk nog meer spanning in de lucht zal hangen dan normaal. In de toch al veel te lange wachtrijen voor de paspoortcontrole. Ik kan het angstzweet van honderden andere toeristen al ruiken. Het zal toch niet…

Ik zeg tegen mijn vrouw dat ik helemaal geen zin heb in opgefokte toestanden en dat we onze vakantie maar moeten annuleren. Dat we heus niet alleen zullen zijn als we eieren voor ons geld kiezen. Het toerisme in Turkije heeft de voorbije maanden klap na klap gekregen. In vergelijking met 2015 is het aantal Nederlandse zonaanbidders dat afreist naar het land van president Erdogan gedaald met ruim dertig procent. 

Reisadvies
Als gevolg van de verstoorde relatie tussen Poetin en Erdogan moesten de Russen Turkije mijden. Talloze resorts smeken bijna om klandizie. Mijn vrouw zegt dat van annuleren geen sprake kan zijn. Zelfs bij een negatief reisadvies voor Turkije, dat er niet is, krijg je de al betaalde reis niet zomaar vergoed. Niet dat het bloedbad op de Atatürk-luchthaven haar onberoerd laat, dat zeker niet, maar zij is beter dan ik in staat om angst te rationaliseren. 

Veilig zijn we tegenwoordig nergens meer 

Ze heeft gelijk. Veilig zijn we tegenwoordig nergens meer. Niet in de auto, niet in de bioscoop, niet in het theater, niet in de supermarkt, niet in hoofdsteden, niet op luchthavens, nergens. Een aanslag op de binnenstad van Düsseldorf, een stad waar we geregeld komen, werd onlangs verijdeld. Moeten we vanaf nu ook daar wegblijven? In Brussel wilden terroristen tijdens een wedstrijd van de Rode Duivels toeslaan in het fandorp op het Rogierplein. 

Dan maar nooit meer naar Brussel? Als je zeker wilt weten dat je niks ergs overkomt, kun je je beter opsluiten in huis, zegt mijn vrouw. En dan nog. Ook daar kan het noodlot toeslaan, denk ik er zelf bij. De vraag is hoelang je terreurdreiging nog kunt blijven wegredeneren. 

Geen rust
De kans is groot dat we over enkele weken toch gewoon naar Turkije zullen vliegen, maar echte rust zal ik niet hebben. Niet in het vliegtuig. Niet op de luchthaven, waar achter elke pilaar een zelfmoordcommando een eind kan maken aan onze dromen. Niet in ons resort, waar elke gek ons met een kalasjnikov van onze strandstoel kan knallen. 
En niet in de flaneerstraatjes van onze badplaats. Wie zegt dat die geen schuilplaats zullen zijn van het ergste kwaad dat je je maar kunt voorstellen? 

We hebben nog een paar weken. Het bloed dat dinsdag vloeide in Istanbul is nog te vers. Misschien dat ik daardoor overdrijf met mijn ongerustheid. Aan de andere kant: wie nu nog altijd denkt dat hij immuun is voor terreur is dom. Het kan iedereen overkomen. Alleen al die gedachte maakt vakantie minder vakantie dan zou moeten. 
 

Reageren? patrick.delait@mgl.nl