Verstappen op het podium: het voelt bijna als normaal

Max Verstappen viert zijn puike race met de Nederlandse fans, die goed vertegenwoordigd waren in Oostenrijk.

Max Verstappen viert zijn puike race met de Nederlandse fans, die goed vertegenwoordigd waren in Oostenrijk.© Peter van Egmond

Is het normaal dat een pas 18-jarige coureur de strijd aanbindt met de gevestigde orde in de Formule 1? Dat hij daar laconiek onder blijft? Max Verstappen reed in de Grand Prix van Oostenrijk subliem naar de tweede plaats, maar tijd voor feest was er amper.

Ivo Op den Camp

Aan alles is merkbaar dat het traject-Verstappen verder gaat dan een paar podiumplaatsen. Hij strompelt door de Red Bull-hospitality, gehuld in lederhosen. Alsof hij een bezoekje brengt aan het dorpscafé.

Helmut Marko, ontdekker en promotor van Max Verstappen, heeft zo zijn twijfels. ,,Jazeker: of ik dadelijk als ik thuiskom een goed glas wijn drink of een biertje uit de koelkast pak.” Hij lacht eens; weet dat hij voor even het charisma van de absolute leider heeft afgelegd. „Wat denk je?”, vraagt hij met doordringende blik. „Dat ik nog een bevestiging nodig had hoe goed Max is?” Hij schudt zijn hoofd en loopt naar de uitgang. „Zie dit als een volgende halte op de route die we met Max voor ogen hebben.”

Van kleuter in een skelter naar winnaar van een Formule 1-Grand Prix

Vijf meter verderop staat Jos Verstappen, de vader van Max. Zeven weken geleden, in Barcelona, moest hij nog een traantje wegpinken nadat zijn zoon de eerste Grand Prixoverwinning had behaald. Was er die innige omhelzing; het besef van de beloning voor veertien jaar zwaar zwoegen. Van kleuter in een skelter naar winnaar van een Formule 1-Grand Prix. En nu? „Ik hoop dat ik Max nog even zie, want hij vliegt dadelijk met Christian Horner (teambaas Red Bull Racing, red.) door naar Engeland.” Verstappen is na de huldiging en de champagnespuiterij aangeschoven bij de evaluatievergadering met zijn ingenieurs.

Maar dan, twee uur nadat hij achter Lewis Hamilton als tweede de finishlijn is gepasseerd, duikt hij op in de ontmoetingsruimte van Red Bull, krijgt een stevige handdruk van zijn vader, kleedt zich om, praat vijf minuutjes met een groepje journalisten en sprint zijn teambaas achterna richting privévliegtuig.

Alles went in het leven; ook – of juist - successen. Bij Max Verstappen gaat het gewenningsproces in de zesde versnelling. „Ik ben nog steeds in een fase dat ik moet leren”, zegt hij. Menigeen vraagt zich af: wat dan wel? „Me beter kwalificeren”, klinkt er vol zelfkritiek. Inderdaad wordt Verstappen in de kwalificatie telkens verslagen door zijn teamgenoot Daniel Ricciardo, maar in de races zijn de rollen omgekeerd.

Hij beheerst alle facetten tot in de finesses

En daar gaat het uiteindelijk natuurlijk om. In de wedstrijd is Verstappen van ongeëvenaarde klasse, haalt hij het alleronderste bodempje uit de kan. Feilloos, genadeloos. Telkens weer. „Hij beheerst alle facetten tot in de finesses”, complimenteert Horner. „Zijn pure snelheid, het tactisch inzicht, hoe hij met zijn banden omgaat, zijn duelkracht, het omgaan met druk; het is alsof het bij Max allemaal vanzelf gaat.”

Verstappen begon de race op de achtste startplek, na een fout van zijn team in de kwalificatie. Bottas was het eerste slachtoffer van zijn aanvalsdrang. Daarna volgde – cruciaal in de hiërarchie binnen Red Bull Racing – zijn teamgenoot. „Buitenom in bocht 8”, glunderde Verstappen. Precies de plek waar hij in de vrije training over de kerbstones zijn ophanging kapot had gereden. Via Hülkenberg en Button drong hij door tot de vierde positie, achter de ongenaakbare Mercedessen en Kimi Räikkönen in de Ferrari. De eerste – en naar later bleek enige – pitstop was cruciaal voor het verdere raceverloop. De Limburger wisselde van superzachte naar gewone zachte banden. Met gewone zachte banden. Met nog 56 rondjes op de teller leek een tweede pitstop noodzakelijk, maar Verstappen hanteerde dezelfde strategie waarmee hij twee maanden geleden in Barcelona de overwinning greep: strakke, foutloze rondjes rijden en de banden zoveel mogelijk sparen. De tactiek werkte perfect. Heel even, vijf ronden lang, voerde Verstappen door de éénstopstrategie het veld aan. Slechts de superieure Mercedes van Rosberg en Hamilton moest hij in de slotfase laten gaan, waarna de fraaie derde plaats lonkte. In de laatste ronde besloot het leidende duo tot een kamikaze- act, waarbij de niet fair verdedigende Rosberg zichzelf bijna elimineerde en Verstappen nog een plek kon opschuiven. De toesnellende Räikkönen werd, net als bij de zegetocht in Spanje, vakkundig op afstand gehouden. „Ik moest even tot het uiterste gaan om hem voor te blijven, want mijn banden waren echt helemaal op.” „Van acht naar twee. Wat een geweldige race; hier op dit circuit”, jubelde Verstappen over de boordradio nadat hij over de finishlijn was gekomen. Daarmee plezierde hij vooral Dietrich Mateschitz, de miljardair en eigenaar van Red Bull, die op zijn circuit glunderend tussen de menigte de huldiging volgde. De massa had een fluitconcert over voor de niet geliefde winnaar; voor Max Verstappen klonk luid gejuich. Helmut Marko bekeek het met een grijns. Zijn pleitbezorging twee jaar geleden bij Mateschitz om Verstappen in de Red Bull-stal te halen, betaalt zich uit. En daar past zowel een glas wijn als een pilsje bij.

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee