Kilo’s lichter, een leven rijker

Monique Vinken-Habets

Monique Vinken-Habets© Bas Quaedvlieg

Een ding wil ze gezegd hebben: Monique Vinken is nog steeds dezelfde persoon. ,,Maar wel in een ander lijf. Alles verloopt een stuk soepeler nu.”

Hennie Jeuken

Vinken (45) werkt in een verzorgingshuis. Dat gaat gemakkelijker nu ze sinds mei 2014 65 kilo is afgevallen. ,,Het hele bewegen gaat beter. Ik kan weer goed bukken. Ik pas overal tussen.” Ze durft tegenwoordig tijdens een dagtrip in een bus naar het toilet. Dat riskeerde ze voorheen niet, bang als ze was dat ze niet in het hokje zou passen. Ze scant geen terras meer op klapstoelen, als de dood dat ze haar gewicht niet kunnen dragen. De veiligheidsgordels in een auto passen nu wel.

En ze mag graag shoppen in de stad. ,,Vroeger moest dat via internet want ik had maat 58, de grootste maat bij Miss Etam is 54.”

Haar sociale leven is een stuk rijker, ze zegt geen actieve uitstapjes meer af zoals vroeger. Omdat ze de rest vaak niet kon bijbenen. Tegenwoordig wandelt ze dagelijks met boxer Dante en trekt ze erop uit met haar man. Ze waagt zich zelfs met haar zonen in de Python in de Efteling, want de beugel kan nu wel dicht.

Monique Vinken is als kind en puber niet dik. Op haar achttiende weegt ze - bij een lengte van 1,67 meter - 58 kilo. Het gaat mis als ze gaat samenwonen. ,,Mijn toenmalige partner was vrij fors. Hij hield van junkfood en op stap gaan. Ik ging daarin mee.”

De Kerkraadse draait wisseldiensten en heeft geen enkele eetstructuur. Vaak werkt ze kant-en-klaarmaaltijden of een snelle hap naar binnen. ,,Tussen 1988 en 1994 verdubbelde ik in gewicht. Ik sloeg overdag maaltijden over, maar dat haalde ik ’s avonds dubbel en dwars in.” Ze kent de uitdrukking ‘ieder pondje gaat door het mondje’. „Maar als je zo zwaar bent, wil je dat nogal eens ontkennen en jezelf voor de gek houden door te zeggen dat het wel meevalt.”

Ze wordt zwaarder en zwaarder. En heeft niet alleen last van dat overgewicht. Ze kampt ook met een enorm schaamtegevoel. In een restaurant kiest ze steevast voor een plekje in de hoek, eten in het openbaar vindt ze gênant. ,,Dan zag je mensen denken: moet jij nu ook nog een ijsje eten, je bent al zo zwaar. Er is weinig respect voor mensen met obesitas. De maatschappij is keihard. Er wordt altijd gedacht: ze zijn het zelf schuld, ze voeren niets uit. Maar obesitas is een verslavingsziekte.”

Ik stond te shaken op mijn werk. Het was niet gezond

Vele jaren vecht ze tegen haar overgewicht. Het beheerst haar leven. Meer dan twintig keer volgt ze een dieet. „Dan viel ik kilo’s af, maar er kwamen vervolgens nog meer kilo’s bij. Mijn hele stofwisseling ging naar de knoppen.” Ze probeert de gekste dingen. „Ging ik naar een paragnost van wie ik moest ontgiften. Dronk ik drie dagen alleen maar zout water, daarna volgde een sapkuur van een week. Ja, toen viel ik af maar ik had geen enkele energie, ik stond te shaken op mijn werk. Het was niet gezond.”

De lichamelijke klachten vielen mee. „Een arts zei ooit: je hebt wel vet outside maar niet inside. Dat was mijn geluk, dat er weinig vet om mijn organen zat waardoor ik geen diabetes kreeg of hoge bloeddruk. Maar ik ging richting de vijftig en wist dat als ik nu geen actie zou ondernemen, het wel gezondheidsproblemen zou opleveren.” Ze klopt aan bij het behandelcentrum van de Nederlandse Obesitas Kliniek in Parkstad voor een maagverkleining. „Ik realiseerde me heel goed dat dit mijn laatste kans was.”

Ze ondergaat de operatie in mei 2014. Het maakt haar maag zo groot als een ei, een tiende van de normale grootte. Binnen anderhalf jaar verliest ze 65 kilo. Daarnaast doorloopt ze een intensief traject om haar gedrag te veranderen. „De operatie doet 20 procent, de andere 80 procent moet je zelf doen.” Ze leert om structureel te eten. „Iedere ochtend een glas melk en een sneetje brood, hetzelfde als de lunch. Tussendoor wat fruit en ’s avonds een stukje vlees van 50 gram, een halve aardappel en twee lepels groenten. Ongeveer twaalfhonderd calorieën in totaal. Dat is niet veel maar ik heb geen hongergevoel en voel me helemaal fit en happy.” Haar gewicht stabiliseert nu al een halfjaar. Ze weegt 90 kilo, nog steeds te veel, officieel zelfs nog steeds obesitas. „Maar hier kan ik mee leven. Ik had nooit kunnen dromen dat ik op dit gewicht zou komen.”

Reageren? hennie.jeuken@mgl.nl

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee