Vrouwelijk gezicht meer waard dan eten en kleding

© Maartje van Berkel

Elke week legt Ruzlan* 30 euro opzij van de 57,61 euro leefgeld dat hij krijgt. Hij spaart het voor een laserbehandeling om zijn baard weg te krijgen. Een vrouwelijk aangezicht is hem meer waard dan eten en kleding.

Judith Janssen

Ruzlan (31 jaar) uit Irak voelt zich vrouw, kleedt zich ook als vrouw maar zijn beharing verraadt overduidelijk dat hij als man ter wereld kwam. Ruzlan heeft veel weg van de Oostenrijkse zanger(es) Conchita Wurst die bebaard en in galajurk, hoge hakken en make-up meedeed aan het Eurovisie Songfestival. Ruzlan ziet de vergelijking zelf ook. „Ik word er vaak op aangesproken op straat door mensen die dan met me op de foto willen. Ik vind het wel leuk. In Irak is dat ondenkbaar.”

Ze zullen denken dat mijn adem ze al ziek maakt

In werkelijkheid heet Ruzlan anders. Hij wil niet met zijn echte naam worden genoemd en hij wil ook niet dat iedereen weet in welk azc hij momenteel woont. De jongen heeft aids en hij is bang dat als zijn medebewoners dat weten, zijn leven onmogelijk wordt. „Ze zullen denken dat mijn adem ze al ziek maakt. Niemand zal bij me in de buurt komen.” Hij kan er zelf al moeilijk mee om gaan. Hij heeft zijn arts al gevraagd hem te helpen zijn leven te beëndigen, maar die weigerde. Wel krijgt hij pillen om kalm te blijven. „Ik heb een stemmetje in mijn hoofd dat zegt ‘spring toch voor de trein’ of ‘steek jezelf in brand’.”

Het leven heeft voor hem geen zin als hij terugmoet naar Bulgarije. De mensen in dat land zijn homofoob denkt hij. Net als in Oekraïne, het land waar hij jaren woonde. Hij heeft zelfs de Oekraïense nationaliteit aangenomen. Hij kent de Oost-Europese mentaliteit als het gaat om homoseksualiteit als geen ander.

Ik heb via een datingapp een man ontmoet die met me wil trouwen

Op zijn eenpersoonkamertje in het asielzoekerscentrum liggen zijn sjaals en make-up mooi gesorteerd uitgestald. Aan de kast heeft Ruzlan de regenboog vlag opgehangen. Schalks kijkt hij in de spiegel. Hij ziet er mooi uit vandaag, vindt hij. De kleur van zijn blouse past goed bij de hakken die hij draagt. De Irakees houdt van hakken want ze maken hem vrouwelijk. In zijn kamer past net een bed, een tafeltje en een stoel. Groot genoeg voor hem, zegt Ruzlan. Hier is hij tenminste veilig. „Ik heb via een datingapp een Nederlandse man ontmoet die met me wil trouwen”, lacht hij. „Maar hij is echt verliefd op me en wil ook samenwonen. Ik wil best trouwen als het me helpt met mijn vergunning, maar echt samenwonen met hem, wil ik niet. Hij is te dominant.”

Wie in Irak wordt geboren als homoseksueel is per definitie niet veilig. De afgelopen jaren is het geweld tegen homoseksuelen flink toegenomen en vooral familieleden zijn zeer vijandig en moorddadig.

Lees het complete verhaal van Ruzlan in De Limburger van dinsdag.

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee