'Homo's op hoge leeftijd verdienen extra aandacht'

Print
'Homo's op hoge leeftijd verdienen extra aandacht'

Afbeelding: AD

Verpleeghuisbewoner Rob de Vries (66) vaart morgen tijdens de roemruchte Canal Parade als 'hulpbehoevende jonkie' mee op een noviteit: de 75-plusboot voor homo's, lesbiennes, biseksuelen en transgenders op hoge leeftijd. Dat doet hij voor de fun, maar ook om aandacht te genereren voor betere zorg voor seniore gays.

Hoewel Rob flink baalt van zijn geestelijke en lichamelijke toestand, prijst hij zich gelukkig dat hij als oudere gay zo goed wordt verzorgd. ,,Als ik gezond was geweest had ik me als seniore homo zeker zorgen gemaakt over mijn toekomst. Ik heb immers, net als de meeste homo's, geen kinderen op wie ik later zou kunnen leunen.''

De Amsterdammer woont al ruim twee jaar in het Dr. Sarphatihuis in de hoofdstad: een verpleeghuis waar mensen van diverse pluimage (zoals de in 2009 overleden chansonnier Ramses Shaffy) wegens ziekte of revalidatie verblijven. Eerst vond Rob zijn noodgedwongen verblijf daar 'een drama'. ,,Het is niet niks als je als relatief jonge man, opeens terechtkomt in een omgeving vol oude zielen, witte jassen en rollators.'' Maar inmiddels zou hij er niet meer weg willen. 

Rob kan tot zijn grote spijt niet meer zelfstandig wonen. Hij is dementerend en kampt met depressies die volgens de flamboyante zestiger momenteel onder controle zijn. De zorg in zijn nieuwe thuis, is prima, benadrukt hij. ,,Ik kan hier tot mijn dood blijven wonen.'' Dan, met de nodige zelfspot: ,,Waarschijnlijk zal ik niks van het onvermijdelijke einde merken. Want tegen die tijd ben ik zo dement als een deur.'' 

Helder

Nu is Rob, op wat slechte dagen na, nog behoorlijk helder van geest. Althans: hij kijkt tijdens het gesprek steeds ernstig voor zich uit. Staart bijna in het niets. Met zachte, breekbare stem, herpakt hij zich: ,,Het is op mijn leeftijd erg lastig om te accepteren dat ik bijna overal hulp voor nodig heb. 66! Geestelijk voel ik me nog jong, maar door die fysieke beperkingen en geheugen- en denkstoornissen lijk ik hoogbejaard.'' Hij glimlacht een tikkeltje vals: ,,Tsja, daarom mag ik natuurlijk mee op die 75-plusboot. Het is triest maar waar: ik voel me helaas stukken ouder dan ik ben. Ach, het is een leuk uitje en goed vol te houden. En er valt vast genoeg moois te spotten...'' 

Humeur

Hoewel hij zwaar tilt aan zijn beperkingen, is Rob zeker geen somber mens. De medewerkers van het Sarphatihuis, zo zegt hij stralend, zorgen ervoor dat zijn humeur ondanks alle mentale en fysieke ongemakken goed blijft. ,,Er zijn leuke activiteiten zoals vorige week een dragqueenshow in de gemeenschappelijke ruimte. Ik was er als travestiet bij in een zwarte jurk, nepwimpers, boa, pruik en mooie nagels. Ik heb me rot gelachen, want er kwam een oudere heer naast me zitten die zei 'ik heb nog nooit zo'n mooie vrouw als u gezien'. Hij vond dat ik de looks van een filmster heb. Om te gieren was dat. Hij sloeg ook nog zijn armen om me heen. En die warmte voelde goed.''

Rob, die sinds drie jaar dankzij therapie geen druppel meer drinkt, zou het fijn vinden als er in het Sarphatihuis een speciale afdeling komt voor holebi's. ,,Daar wordt aan gewerkt hoorde ik. Mooi nieuws! Voorlopig kan ik me trouwens wel redden hier. Dit huis is erg homovriendelijk en heeft niet voor niets, net als veel andere instellingen van Amsta, het predicaat 'Roze Loper' wat inhoudt dat er veel voor ons wordt gedaan. Voor mensen met een andere geaardheid is dat zó belangrijk. Samen zijn met gelijkgestemden. Kunnen praten over dingen die 'normale' mensen geen bal interesseert.'' 

Hij ontmoet in zijn nieuwe woonomgeving sporadisch andere homo's op leeftijd. ,,Die zijn er natuurlijk wel, maar ze durven ondanks het naderende einde niet voor hun geaardheid uit te komen. Ze verstoppen of ontkennen het, terwijl mijn radar roze uitslaat. Ooit ontmoette ik hier een seniore man die vrijwel zeker homo is. Die vertelde me heel overdreven dat hij alleen van lekkere wijven houdt. Jammer, ik ga zo'n persoon niet omturnen. Daar steek ik geen energie meer in.''

Knuffel

Eigenlijk, zo pleit Rob, zou er in heel Nederland meer moeten worden gedaan voor de ouder wordende gays. ,,Wij hebben in veel gevallen geen kinderen die voor ons kunnen zorgen als we oud zijn. Of familieleden of vrienden. Want die zijn er misschien niet meer. Dus zijn we aangewezen op zorg zoals hier. Daarom is het zo goed dat die 75plus-boot meedoet aan de Canal Parade in Amsterdam. Om te laten zien dat wij ook de aandacht verdienen waar we recht op hebben. Wij, een nog altijd wat vergeten groep, op het water in de broodnodige spotlights. Ontvangers van applaus vanaf de kant. Omdat we dat als oudere gays verdienen. Een knuffel. Wat genegenheid en veiligheid. Dat zou in mijn geval zó welkom zijn.''