Wereldrecord: 92 meter diep onder water

Print
Wereldrecord: 92 meter diep onder water

Afbeelding: Kimma Lahtinen

Freediver Jeanine Grasmeijer, studente medicijnen in Maastricht, heeft het wereldrecord gebroken door met één ademteug met behulp van een verzwaarde duiklijn naar 92 meter diepte te duiken. Ze zette dit record neer tijdens de Deep Sea Challenge op Bonaire. „Freediving is een vorm van meditatie”, zegt ze zelf.

Onder water voelt ze zich hemels. Als ze met haar ogen dicht tot negentig meter diepte duikt, treedt Janine Grasmeijer buiten zichzelf. „Het klinkt misschien zweverig, maar freediving kun je vergelijken met yoga. Persluchtduikers kijken vooral om zich heen, terwijl wij vooral naar binnen kijken. Terwijl ik duik, visualiseer ik mezelf.” 

Gave
De 23-jarige studente heeft een bijzondere gave. Grasmeijer kan haar adem ruim vijf minuten inhouden, een voorwaarde om als freedivester grenzen te verleggen. Tijdens de Deep Sea Challenge op Bonaire verbeterde ze het wereldrecord. Op het onderdeel ?Free Immersion’ (duikers trekken zich hierbij vanaf een platform omlaag en weer omhoog aan een verticale duiklijn) dook ze ruim 92 meter diep. 

Tijdens haar eerste WK in 2013 kwam ze in dezelfde discipline als jongste vrouw ooit tot 90 meter, destijds ook een nieuw wereldrecord. „Freediven is voor tachtig procent een mentale aangelegenheid”, stelt Grasmeijerj.

„Je moet jezelf in een toestand brengen dat je zo rustig mogelijk bent. Je hersenen, de grootste zuurstofgebruiker, moet je zoveel mogelijk stilleggen. Dat kan alleen als je alle zorgen en stress van je af laat glijden. Ik kan mijn hartslag terugbrengen tot 40 slagen per minuut.Wat veel mensen niet weten, is dat je door op de juiste manier te ademen volledig in balans kunt komen.” 

 

Vul hier een omschrijving van de foto in.

 

Rugzaktoerist
Jeanine Grasmeijer is 18 als ze het thuis in het Gelderse Hengelo - niet te verwarren met de stad in Overijssel - helemaal heeft gezien. Ze is toe aan iets nieuws. Als rugzaktoerist trekt ze in 2011 door Thailand, waar ze zich waagt aan een cursus freediven. Waarom niet? Als kind vond ze het al lekker om zo lang mogelijk onder water te zwemmen.

In Thailand gaat een nieuwe wereld voor haar open. Tot haar eigen verbazing blijkt dat Grasmeijer vijf minuten haar adem kan inhouden, voor haar instructeurs een reden om haar uit te nodigen voor een trainingskamp in Egypte. „Daar heb ik mijn eerste wedstrijd gedaan. Daarvoor wist ik niet eens dat freediving een sport is.” 

Avonturier
Inmiddels hoort Grasmeijer bij de wereldtop. Toch vindt ze zichzelf op de eerste plaats een avonturier, meer dan sportvrouw. „Door mijn studie heb ik bijna twee jaar niet gedoken.

Pas twee maanden voor het WK op Cyprus heb ik de draad weer opgepakt. In de meeste sporten zou dat niet werken, maar freediving speelt zich voor een groot deel af in het hoofd. Als je mentaal maar sterk bent, kun je veel aan.”

Of freediving geen riskante onderneming is? Grasmeijer denkt even na en moet dan beamen dat er zeker gevaren zijn verbonden aan wat ze doet. De Russische Natalia Molchanova, met afstand de beste freedivester ter wereld, overleed tijdens een recreatieve duik in Spanje. Een klap voor de hechte duikersfamilie. „Onvoorstelbaar dat zij er niet meer is. Zij was zo ongelofelijk sterk. Op het WK in Cyprus kon je goed merken dat de dood van Natalia nog nadreunde. Er werd opvallend conservatief gedoken.” 

 

Vul hier een omschrijving van de foto in.

Black-out
Angst is een slechte raadgever. En dus wil Grasmeijer de risico’s relativeren. Omdat er in wedstrijden altijd hulptroepen onder water aanwezig zijn, kan er weinig gebeuren, klinkt het kordaat. Krijgt een duiker toch een black-out, is dat nog niet het einde van de wereld.

„Op het WK is het mij voor het eerst overkomen in de discipline ‘no fins’. Ik wilde het Nederlands record verbreken, maar dat was gezien mijn gebrekkige voorbereiding te hoog gegrepen. Op vijf meter diepte ging ik helemaal ‘out’. Ik merkte het niet eens, gleed langzaam weg. Op dat moment werd ik meteen omhoog gezwommen door de safety divers die altijd meegaan. Een paar seconden later was ik weer volledig bij. Niks aan de hand.” 

Waardevol
Meerdere keren tijdens het gesprek verschijnt er een gelukzalige glimlach om de lippen van Grasmeijer. Het duiken heeft haar leven een extra dimensie gegeven. De verbondenheid tussen de freedivers vindt ze minstens zo waardevol als haar gouden plak. „We delen allemaal dezelfde passie, vormen één grote familie. 
Tijdens wedstrijden zijn we concurrenten, maar zo voelt het niet”, zegt ze. 

Grasmeijer treedt ook op als ambassadrice van haar sport. Als bestuurslid van de Dutch Freediving Association (DFA) ijvert ze voor officiële erkenning bij de Nederlandse Onderwatersport Bond (NOB). Ook bij de Maastrichtse Studenten Zwemvereniging Tiburon doet ze haar duit in het zakje. 

Grasmeijer: „Freediving heeft me veel bijgebracht, ook in het normale leven. Ik laat me niet gek maken, kan goed omgaan met stressvolle situaties. Het lijkt alsof ik twee levens heb. Eentje waarin ik student medicijnen ben en eentje waarin ik over de wereld reis om te duiken. Dat voelt heel goed.”